هرات؛ جغرافیایی که تاریخ را به راهبرد پیوند می‌دهد

Wahidullah Noorzai از میراث تمدنی خراسان تا ساختار اجتماعی، قدرت منطقه‌ای…

 ابتکار ملی؛ یگانه راه گذار به صلح پایدار و حاکمیت…

 نویسنده: مهرالدین مشید رهایی افغانستان در کرو ساز و کار ملی،…

سیاسي ګوند او داخليدموکراسي

لیکوال: نور محمد غفوری پیلامه: دا مقاله چې د ۲۰۱۶م کال د…

دومقاله

نویسنده: جمشید کو‌هستانی فرستنده: محمدعثمان نجسب Iwnd Maban Mbik ################### اول ساختار و مدلهای سیاست جنایی ! مقدمه…

ادب چیست؟

برهان الدین « سعیدی » از خدا جوییم  توفیق  ادب  ـــ …

وقتی اختلال به قدرت تبدیل می‌شود: چه کسی پس از…

Wahidullah Noorzai Noorzai International Doctrine Academy (NIDA) مقدمه: هرمز؛ میدان سنجش قدرت،…

آلزایمر

آلزایمرم که بیدار می‌شود نمی‌دانم امروز، دیروز است! یا که دیروزم، فردا!!! به…

دوران خونین حفیظ‌الله امین و سرکوب رهبران حزب دموکراتیک خلق…

https://www.youtube.com/watch?v=pxhsNfqSXRE افغانستان پس از قیام ثور؛ دوران خونین حفیظ‌الله امین و…

افغانستان و بحران سیاست‌زدگی؛ جامعه‌ای گرفتار منازعه و محرومیت

 نویسنده: مهرالدین مشید سیاست‌زدگی در افغانستان؛ ریشه‌های ساختاری و پیامدهای انسانی سیاست…

نصیب الله سیماب

*** له پښتو ژبې او پښتني فرهنګ تکړه شاعر، ادبپوه، څېړونکی،…

دهمین جلسه گفت‌وگو با اسدالله کشتمند؛ روایت افغانستان در سال‌های…

https://www.youtube.com/watch?v=2d326hWQtcQ&t=12s دهمین جلسه گفت‌وگو با اسدالله کشتمند؛ روایت افغانستان در سال‌های…

از فرسایش دولت تا سرایت جنگ: زنجیرهٔ راهبردی بحران در…

Wahidullah Noorzai | Former Senior ANCOP/ANP Officer | Military and…

د سیستمونو ډولونه

نور محمد غفوری د سیستمونو د وېش عمده معیارونه سریزه په تېرو دوو…

سکوت پشتون‌ها در برابر طالبان؛ آتشی زیر خاکستر

 نویسنده: مهرالدین مشید تحلیلی دربارهٔ سکوت سیاسی، نارضایتی اجتماعی و امکان…

کابل چه زمانی می‌تواند ۹۹ درصد آب مورد نیاز خود…

نوشته : کریم پوپل مورخ ۲عقرب ۲۰۲۶ ** پیشنهاد کریم پوپل به…

ژورنالیست یا میکروفونِ خاموش؟

ژورنالیست واقعی نه سخنگوی قدرت، بلکه صدای مردم است؛ کسی…

فوتوریسم ادبی؛ میان توفان انقلاب و هورای فاشیسم

Futurism.   آرام بختیاری فوتوریسم؛ جنبشی ادبی هنری، آینده گرا اعتراضی، و شورشی…

انوره دو بالزاک

هغه د (۱۹)مې پېړۍ د فرانسوي ادبیاتو د مخکښانو په…

سیستم څنګه کار کوي؟

نور محمد غفوری د سیستم د فعالیت څرنګوالی - دوهمه برخه سریزه په…

«
»

مقاومت یا قیام آزاد یبخش ملی ؟

     نوشته ی : اسماعیل فروغی

     اینکه طالبان یک گروه تندروِدینی ، تمامیت خواه، ضد مدنیت، لجوج و جاهل استند درین شکی وجود ندارد ؛

     اینکه آنان توانایی حکومتداری وتعامل با جهان مدرن امروزی را نداشته ، قیام عمومی علیه آنان یک ضرورت حیاتی برای افغانستان است ، هم روشن وآشکاراست ؛ اما اینکه این قیام ورستاخیزملی، توسط کدام تشکل سیاسی – رزمی و با خِرَد وهوش چه کسی، رهبری وقیادت شود، هنوزروشن نشده است.

     افغانستان حالا قبل ازهمه به یک قاید و رهبرمدبرملی وبه یک جبهه ی متحد آزادیبخش یکپارچه نیازمند است – جبهه ایکه نه بربنیاد تفکردینی- جهادی ـ قومی؛ بلکه بربنیادعقلانیت ،عدالت ، تساوی حقوق تمام اقوام واحترام به انسان استوار باشد . طالبانیزم وجهادیزم ازیک ریشه آب می خورند وهرنوع مقاومتی که بنیاد دین گرایانه داشته و برنامه ی روشن راهبردی برای نجات افغانستان ازجنگ ، فقرو بیعدالتی نداشته باشد ، کوششی است بیهوده و” آب درهاون کوبیدن “

     به باورمن، خورشید آزادی ورهایی افغانستان ازچنگال تروریزم طالبی واستبداد دینی ،هرگزازبستر قومی ، گروهی ، جهادی برنمی تابد . نباید قیام و رستاخیزملی دربرابر تروریزم طالبی وحامیان پاکستانی شان را باردیگردرگرواندیشه های کهنه ومحافظه کارانه ی گروهی- جهادی به گونه ی دیگر گذاشت.

     اگر نجات افغانستان ازچنگ خونین تروریزم طالبانی وتجاوزآشکارپاکستان مطرح است ، باید شعارمقاومت را به شعاربزرگ قیام آزادیبخش ملی ارتقا بخشید وبه اینوسیله فریاد رسای تمام مردم شد . باید با نیت صادقانه دورازاندیشه های تنگِ دینی ، سمتی وقومی ؛ شجاعانه وبی ترس برای آزادی ، تقسیم عادلانه ی قدرت ورفاه وترقیِ تمام مردم افغانستان بطورمساویانه رزمید و برای دستیابی به این اهداف بزرگ ، لحظه ای هم درنگ نکرد .

   حکومت طالبان که متشکل ازبنیادگراترین ملاهای تربیت یافته درپاکستان است ، سیلی محکمی است بروی مردم افغانستان و بروی فرهنگ متعالیِ ما که جامعه ی بشری به آن به دیده ی قدر می بیند . 

   طالبان نه به اسلام ، نه به آزادی وعزت هیچیک ازاقوام شریف کشور، زره ای پابندی و تعهد ندارند. تنها تعهد آنان ذلیل ترکردن مردم ووابسته گی بیشتربه پاکستان است وبس. 

      درچنین وضعیت ناگوار ، برای نجات مملکت ونجات عزت مردم افغانستان از چنگال پنجابی ها و نوکران دست نشانده ی شان تنها یک راه میتواند وجود داشته باشد و آن قیام آزادیبخش ملی تمام مردم افغانستان است. پنجابی های متجاوزوطالبان تندروــ این دیوهای مست را فقط با قوه ی قهریه ی تمام مردم افغانستان ـ شامل پشتون ، تاجیک ، هزاره ، ازبیک و دیگران … میتوان به خاستگاه اصلی شان – پاکستان فرستاد.

    فقط با قیام آزادیبخش ملی میتوان طالبان را ازقدرت دور کرد. 

 ” مشکل است اما ازین بن بست باید بگذریم ــ از میان دیوهای مست باید بگذریم ”