فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

«
»

مصالحه ی آغشته به خون 

                                نوشته ی : فروغی

      اخیراً دونالد ترامپ رییس جمهور امریکا در حالیکه از مذاکرات بسیار جدی و قدرتمند امریکا با طالبان خبر میدهد ، شک و تردیدهایش را در مورد امکان عدم موفقیت مذاکرات هم پنهان نمی نماید .

      او میگوید : « ما در حال مذاکرات بسیار جدی درافغانستان استیم که خیلی از مردم درباره ی آن نمی دانند … اما ما نمی دانیم که این روند موفق خواهد شد یا نه ، شاید نشود ، کسی نمی داند . »

     اینگونه اظهارات شک برانگیز و همزمان با آن تشدید کشتارهای وحشیانه در کابل و برخی ولایات ، بخوبی ثابت میسازد که  تلاشهای امریکا و نماینده ی خاص آنکشور برای مصالحه در افغانستان ، بی اثر ، اغواگرانه و فریبکارانه است .

      این کوشش ها نه برای صلح بلکه برای ادامه ی بی ثباتی ، برهم زدن روند انتخابات و تشدید قومگرایی صورت میگیرد .

       به باور آگاهان ، امریکا نه در سرکوب طالبان صادق است و نه درصلح با آنان .

     اساساً امریکا از بی معنایی صلح با گروهی که دیگران را نمی پذیرد بخوبی آگاه است . زلمی خلیلزاد نماینده ی خاص آنکشوربخوبی میداند که کم ترین خواست طالبان ، امارت اسلامی است که در آن ذره ای از احترام به سایر اقوام ، مذاهب و ایدیالوژی ها ، تساوی جنسیتی و حقوق اولیه ی انسانی گنجایش ندارد .

     اگر خلیل زاد و دولت مقتدر امریکا آرزوی پیروزی در جنگ با طالبان و  تروریزم اسلامی را می داشتند ، از مثال برجسته ی نابودی داعش در سوریه و عراق می آموختند .

    این که چرا امریکاییان تا هنوز نخواسته اند و نمیخواهند لانه های تروریستان را در افغانستان و پاکستان نابود نمایند ، برای همه پرسش برانگیز است .

    و این که  چرا آنان به جای تضعیف و نابودی بنیادگرایان اسلامی ، شایق شرکت آنان در قدرت دولتی استند هم خیلی پرسش برانگیزاست .

   همه میدانند که خلیل زاد و دولت مطبوعش ، ملت مظلوم ما را بازیچه پنداشته ، در همدستی با  نوکران دیسانتی شان وبرخی رهبران فاسد و شکم پرست جهادی ،  با آوردن طالبان در قدرت ، میخواهند باردیگر ملت عذاب کشیده ی ما را در زیر چتر سیاه ترین و افراطی ترین نیرو های اسلامی قرار داده ، کمترین دستآورد های مدنی را نیز از ما بگیرند .

    ناظران اوضاع افغانستان به این باوراند که امریکا به دلایل مختلف ، نه نیت پایان بخشیدن به بی ثباتی درافغانستان را دارد و نه توان آن را .

    مردم افغانستان برای نجات ازاین آشفته حالی ، فقط یک راه دارند  و آن بیداری واتحاد محکمتر است و بس . مردم باید به تلاشهای اغواگرانه و عوام فریبانه ی امریکا و نماینده ی خاص آن زلمی خلیل زاد باور ننموده ، یک مشت شوند و سرنوشت جنگ و صلح را خود رقم بزنند .

             تنها در پرتوبیداری واتحاد و با داشتن رهبران صادق ، خردمند و شجاع میتوان سرنوشت جنگ و صلح را معین نمود .