زمزمه های بازگشت اشرف غنی به کابل از شایعه تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در این روزها زمزمه‌های بازگشت اشرف غنی به…

دستاوردهای خلاق چخوف، نویسنده برجسته رئالیست روسی 

برگردان. رحیم کاکایی پیشگفتار مترجم : رئالیسم بی‌رحمانه‌ی یک راوی غمگین  نویسنده ای…

لحاف مهربان کودکی

ساجده میلاد من به گذشته می اندیشم  من شب ها  در آغوش سبز…

نقش زنان مسلمان در جامعه اسلامی !

مقدمه . بی گمان یکی از مهم ترین مباحث در تبیین…

بدخشان؛ گره کور و پاشنه آشیل حاکمیت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید بدخشان؛ جرقه های بحران و احتمال خیزش تازه…

شیرۀ جان

رسول پویان شیرۀ جان ازدو چشم خون چکانم می چکد لـؤلــؤی لالا…

            و حدت خواهی 

در عاشقی ،  عشق   نمایی   نمیکنم گنج  ی  محبتیم…

فیلسوفان یهودی تبار؛ آته ایسم ناتمام،سوسیالیسم احساسی

Hermann Cohen (1842- 1918 ) آرام بختیاری هرمان کوهن؛ میان کانت و…

حماسه هایی که به بهای خیانت نخبگان به سوگواره تبدیل…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت تراژدی ملتی که بهای جاه‌طلبی نخبگان را…

د دموکراسۍ د ناکامو تجربو انتقادي ارزونه

نور محمد غفوری سریزه  د تحمیلي جمهوریت او تقلبی دموکراسۍ تجربې موږ ته…

حکمت چیست؟

برهان الدین « سعیدی» حکمت دنیا فـزاید ظن و شک ــ …

این خون کسی ریخته یا می سرخ است یا توت…

نویسنده: جمشید کوهستانی    نظامی سابق فرستنده: محمد عثمان نجیب  ##########################نوتبرعلاوه شعر حضرت سعدی لکه…

افغانستان در تنگنای بن بست؛ انحصار طالبان و پراکنده گی…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت یک بن بست تاریخی؛ قدرت یک دست…

جوانی 

طی شد، دریغ و درد، زمان جوانیم مانده است بهره ی…

افغانستان؛ از انحصار و پراکندگی تا همگرایی و مشارکت

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ از واگرایی های سیاسی تا جستجوی وفاق…

 شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری

شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری نشریه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان

اقرار 

نوشته نذير ظفرپير  شدم   مرد  جوان  نيستملايق      الطاف …

نورم‌ها و ارزش‌های اجتماعی

 این مقاله نخستین‌بار در اوایل ماه می سال ۲۰۱۷ میلادی، در رسانه‌های…

محبتگاه عشق

رسول پویان زلف چین چین دام صید وتیغ ابرو قاتل است در…

افغانستان و «حاشیه نشینی ژئوپلیتیکی» در نظام بین الملل

نویسنده: مهرالدین مشید از اسیب پذیری ژئوپلیتیک تا نبود مشروعیت؛ «پاشنۀ…

«
»

ما باید ملت شویم ، باید … 

                                       نوشته ی : فروغی

عکس ‏‎Ismail Feroughi‎‏

      ” قرار بود که ما برای یک مدت کوتاهی درافغانستان باشیم .اکنون نزدیک به نوزده سال است که آنجا استیم . وقت آن است که سربازان ما به خانه های شان برگردند . “

      ” به فرماندهان نظامی ما اطلاع دادم که باید نیروهای ما از افغانستان برگردند …”

       این اظهارات تازه ی دونالد ترامپ رییس جمهور امریکاست که طی یک هفته ی اخیر دوبار در گردهمآیی های بزرگ ابراز نموده است .

       دلایل و شواهد بخوبی نشان میدهد که امریکاییان به دلایل مختلف ، دیر یا زود حضور شان را در افغانستان کم رنگ تر نموده ، کمکهای با مدعای شان را به افغانستان بزودی پایان خواهند بخشید . ماخواهیم ماند و  دشواری های جا مانده از جنگ و فرهنگ وارداتی امریکا و غرب که در آن دیوار بزرگ ارزش ها همه فروریخته اند .

      امریکاییان ، با انجام معامله ای ننگین با پاکستان ، میخواهند حتا به قیمت پرتاب دوباره ی ما در گورستان بنیادگرایی اسلامی – طالبانی ؛ از گرداب هولناک افغانستان پا پس بکشند .

      در چنین وضعیت حساس برماست تا هرچه زودتراز دنیای خیالی ای که امریکاییان طی نوزده سالِ گذشته برای ما ایجاد نموده اند ، بیرون آمده ، بخودآییم  – به خود آییم تا در آن زمانی که امریکاییان ما را تنها گذاشته است ، با دشواری های مرگباری همانند دشواری های سالهای حکمروایی تنظیم های جهادی و دوران تاریک امارت اسلامی ، دچار نشویم  .

      برای بازیافتن خود ، پیش از همه ما باید از همین حالا – از همین امروز ، بیشتر در کنارهم قرار بگیریم تا در مقابل هم .

     ما هرکدام باید از همین حالا صادقانه  برای ملت شدن تلاش نماییم .

     اگر ما امروز ملت نشویم ، فردا دیرخواهد بود – فردایی که از اثر توطئه های دشمنان افغانستان ، نیروی جوان کشور ضعیف تر ، سرزمین واحد ما چندپارچه تر و منابع و دارایی های طبیعی ما هم به ته رسیده باشد .

      در چونین وضعیت بحرانی ، برای نجات افغانستان عزیز باید تمام نیروهای ملی و مردمی ، تمام شخصیتها و صاحب نظران دلسوز و وطندوست دست به دست هم داده ، به دور یک جبهه متحد ملی گرد بیایند – به دور جبهه ای نیرومند با شرکت تمام اقوام باهم برادر کشور .

    افغانستان به یک جبهه ی متحد و به یک رهبرشجاع ، واقعاً ملی ووطندوست نیازمند است – به رهبری که تمام نیروهای ملی را متحد و یکپارچه کرده ، همه را بسوی صلح و دفاع ازعزت و سربلندی افغانستان راهنمون گردد .

     زمان از همه ی ما می طلبد تا از ملل سرفراز دنیا آموخته ، همه باهم در حفاظت از آبروی تاریخی وطن و ملت واحد ما ، یک مشت و یک صدا شویم .

     تنها راه نجات وطن از بحران های تباه کن ترِ پیش رو ، یک مشت شدن ماست و بس .