نوروز؛ ارث نیاکان

رسول پویان کهـن نـشـاط بهـاران جشن نوروز است سرور سرو خرامان جشن…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو ماهیت

نور محمد غفوری نن چې په انټرنټ کې ګرځیدم، ناڅاپي مې…

چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

«
»

صلاح الدین ربانی استعفا داد

        عکس ‏‎Ismail Feroughi‎‏                

 نوشته ی : فروغی

        با استعفای صلاح الدین ربانی از مقام سرپرستی وزارت امور خارجه ، ( پس از دور ریختن ماموران سرکشی چون دوستم ، عطا ،  محقق ، خلیلی ، رازق و برخی دیگر  ) ، آخرین مامور مزاحم از سر راه رییس جمهوراقتدارگرا و خود رای افغانستان  دور شد .

         صلاح الدین ربانی ، رهبر جمعیت اسلامی افغانستان  ، در آخرین روزهای ماموریت ناکام اش در وزارت امور خارجه ، بالاخره دیروز کلید آن وزارت را تسلیم داد .

        او که از برکت مرگ پدراش استاد برهان الدین ربانی ، از روی ” سیاست و دلسوزی ” به وزارت خارجه و ریاست حزب جمعیت اسلامی افغانستان دست یافته است  ،  با این استعفای بدهنگام ، می خواهد دامن اخبار تأیید ناشده ، افواهات و شک و گمان هایی را گسترده تر نماید که این روزها برخی رسانه ها و تحلیلگران داخلی و خارجی برآن اشاره می نمایند .

        صلاح الدین ربانی که همانند رییس جمهور غنی ، حامدکرزی و نیمه ی بیشتر وزرا و کارمندان عالیرتبه ی دولت افغانستان ، پاسپورت انگلیسی اش را هنوز در قفسه ی میز نگهداری نموده است ، بی تردید از سرزدن های پیهم بی خبر و باخبر  اخیر مقامات عالیرتبه ی امریکایی از افغانستان و آغاز دوباره ی کوشش های صلح زلمی خلیلزاد ، راز ها و رمزهایی را بوکشیده است که فکر میکند دیگران کمتر و یا دیرتر به آن پی خواهند برد .

       هرچند او شدت و حِدَّت ” تبعیض ”  و ” تعصب ” در دستگاه ریاست جمهوری را که همیشه مورد انتقاد و بحث است ، بهانه ی استعفا قلمداد نموده است ، اما در اصل با این کناره گیری میخواهد خود اش را به مرحله ی بحران گونه ی پس از انتخابات آماده سازد .

       برخی ناظران به این باور اند که  انتخابات بی نصاب کنونی ، خواهی نخواهی به بحران کشیده شده ، از اثر اجماع خارجیان ، بازهم حکومت مشترک و موقتی به میان آورده خواهد شد  – حکومتی که بستر گرم تری را برای حضور دوامدار امریکا با شرکت طالبان و نفوذ بیشتر پاکستان هموار نماید .

       اینکه آیا در آن حکومت مشترک ، صلاح الدین ربانی وزیر خارجه ی مستعفی ، نقش برتر و بالاتر خواهد داشت یا پایان تر ، هنوز کسی نمیداند . آنچه را همه میدانند این است که آقای ربانی تلاش مینماید تا در صورت برخاستن بادها و باران ها ، با استفاده ازنام جمعیت و پاسپورت انگریزی شان، به خوشی چینی های خود ادامه دهند .             فروغی