دولت افغانستان دو ریکارد نو قایم کرد
نوشته ی : اسماعیل فروغی
دولت اسلامی افغانستان بازهم دو ریکارد جدید در جهان قایم کرد :
یکی اینکه در خطرناک ترین شرایط بهداشتی درحالیکه تا هنوزدرهیچ نقطه ی جهان بیش از پنجصد تن اجازه ی گردآمدن در زیر یک سقف را ندارند ، 3500 تن را مدت سه چهار شبانه روز پهلوی هم نشانده ، آگاهانه یا نا آگاهانه ویروس کورونا را در تمام ولایات افغانستان بطور یکسان تکثیر نمود .
و ریکارد دوم اینکه ، 5500 تروریست بنیادگرا را ( که شاید بزرگترین و پرشمارترین بخشایش تاریخی جانیان دریک نَفَس باشد) به فرمان خود و به خواست امریکا و پاکستان از زندان ها رها نموده وبا رهایی این جانیان بی رحم ، پشت طالبان را محکم ترکرد.
چهارصد جایتکار را جرگه ی مشورتی رها کرد ، 5100 را رییس جمهور غنی و همزمان با اینها 300 داعشی را اززندان ننگرهار فراری دادند .
اکنون ، درحالیکه دولت ظاهراً بدنبال صلح وشراکت با طالبان است ؛ چگونه میتوان باورکرد که با شرکتِ بدوی ترین و بنیادگراترین گروه تروریستی مذهبی درقدرت که فقط به هدف ایجاد بی ثباتی و جنگ خلق شده اند ، بتوان به صلح ، دیموکراسی وعدالت دست یافت ؟
به باورناظرانِ بی طرف ، شاید جرگه ی مشورتی صلح با تایید رهایی 400 تروریست خطرناک بتواند طالبان را راضی بسازد که با تبختر وغرور، هیأت اعزامی دولت افغانستان را به حضور پذیرفته ، تا انتخابات ریاست جمهوری امریکا یکی دوبار دیگرنیز – گاهی با نرمش و زمانی با عصبانیت و بدخویی هیآت مذاکره کننده را به حضور قبول نمایند ؛ از زور بگویند و از خواستهای تندروانه ی شان ؛ اما آنان هرگز از جنگ و آدمکشی دست برنداشته ، یا خود یا از نام شاخه ی تندرو حقانی ، داعش ، خراسان و تندروانِ دیگر به قتل و آدمکشی ادامه خواهند داد .
همه میدانند که حکومت دست نشانده و طالبانِ مزدور- هیچکدام در تصمیمگیری های شان مستقل نبوده ، نه طالبان درتفکربدوی و بنیادگرایانه ی شان تغیرآورده اند و نه حکومت دست نشانده وفاسد کابل اعتقاد و باور به صلح دارد .
مردم باید بدانند که هنوزدربرنامه های سودجویانه واشغالگرانه ی امریکا هم ، صلح درافغانستان جا نداشته ، حتا سعی برآن دارند تا درهمکاری با پاکستان ، طالبان و دیسانتی های مزدورداخلی شان ، جنگ را وارد مراحل خشن تری بسازند . جنوب ، جنوب شرق و شرق را بازهم بسوزانند و شمال را بیشتراز پیش به میدان تاخت و تاز بنیادگرایان خشن اسلامی مبدل سازند .
متکی به این حقایق ، برای دفاع از آزادی وعدالت ، برای جلوگیری از طالبانیزه کردن افغانستان و بخاطر تحقق صلح حقیقی ؛ مردم افغانستان باید بیدارترشوند . درگام نخست آتشِ سوزانِ اختلافاتِ قومی- مذهبی را که دشمنان خارجی افغانستان دامن زده اند ، مهار و حتا خاموش نمایند . و درادامه ، به دورجبهه ی متحد ملی و شخصیتهای شجاع و خوش نام سیاسی گردآمده ، مقاومت نجاتبخش ملیِ فراقومی را براه بیندازند .
