حب وطن!!!
ای دلــــــم درسوزوای جانم به ارمان وطن
ای ســــرم ســـودائی و روحم پریشان وطن
دیده تــــــا وا کرده ام ، تنها همین دانسته ام
عشق مــــن حب وطـــن ، ایمانم ایمان وطن
جان اگــــــراین است کزمام وطن افتاده دور
نایدم جانی بـــه کار، ای جان به قربان وطن
درد هـــــا دارم زرنــــــــج دوری وآوارگی
نیست دردم را دوایـــــی غــــیردرمان وطن
ای فلک ازرنگــبــازی هــــای تو دارم فغان
ســــاخــتــی زنـــــدان گلستان ودبستان وطن
هر که را فکر مقام و جاست ، کردم امتحان
ازمسلــمـــان وطـــن ، تـــا نــا مسلمان وطن
دیده نابیناست درغــــربت ، خدایا کن نصیب
سرمة چشمی ز گــــــرد دشت و دامان وطن
سینه مالامال اندوه است ومژگان غرق خون
تــــــا شــــــده تــــــاراج گلزاروگلستان وطن
چون توای پروانه عمری شد که ازسرتا به پا
شمع ســــان می ســـوزم از یاد شبستان وطن
مــــــوج خــــونین دلــــم در روزگاران فراق
رنگ هـــــــا می گـــیرد ازلعل بدخشان وطن
باده رنگین می زنی ، غافل کــــه آنجا هرقدم
لاله هــــا روئیده ازخـــــــــون شهیدان وطن
همتی یـارب کـــــــه بـــا پــامردی مردان حق
بشکـنم بـــــام ودروزنــجــیــروزنــــدان وطن
هست سرپیچی (اسیر) ازحکم وفرمان خدای
ذرۀ غفلت زاحـــــــوال پــــریشــــان وطــــن
م.نسیم« اسیر»
