افغانستان در چهار راۀ رقابت های ژیوپلیتیک و ا ستراتیژی…

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتژیک پاکستان و هند تا عمق…

جنگ های فناورانه وفکری در عصر جدید ، بررسی جایگاه…

مقدمه . إِنْ يَنْصُرْكُمُ اللَّهُ فَلا غالِبَ لَكُمْ وَ إِنْ يَخْذُلْكُمْ…

خطر متافیزیگ نادیده گرفته شد

Metaphisiker. آرام بختیاری فلسفه متافیزیک؛ رونق دین، اعتراض سکولاریسم.  نوع تفکر متافیزیکی در…

مرگ چیست؟

برهان الدین « سعیدی »  به روز مرگ چو تابوت من…

وحدت ملی و حکومت مشروع؛ میان امیدهای فردا و چالش‌های…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان بر سر دو راهی؛ وحدت ملی یا…

بیان ابراهیم

خانم بیان ابراهیم (به کُردی: بەیان ئیبراهیم) شاعر کُرد زبان…

کیف آزادی

رسول پویان لباس غـم برون از قـامت شـادی کنید هردم بـرای شادخـواری…

زنان وجهاد سیاسی علیه ظلم واستبداد

مقدمه  از دید قرآن کریم وسنت نبوی ، زنان دارای شآن…

خیزش زنان هرات؛ آزمون مردانگی فراقومی  و تجلی همبستگی ملی

نویسنده: مهرالدین مشید هتک حرمت به زنان هرات؛ پرده از سیمای…

         چه باید کرد 

چه  با ید  کرد  ها  بسیا  ر گشته  از ینکه  راه …

باسط محمد غریب

آقای "باسط محمد غریب" (به کُردی: باست حەمە غەریب) شاعر…

طالبان نماد خشونت، تبعیض و سرکوب علیه زنان و دختران

شباهنگ راد یکی از مهم‌ترین روایت‌ها در تبیین پدیدهٔ طالبان این…

دیار حلبچه‌ای

شاعر کُرد زبان "دیار حلبچه‌ای" (به کُردی: دیار هه‌له‌بجه‌یی) با…

ایدئولوژی ستیزان؛ خود ایدئولوژی گرایند

ideologie . آرام بختیاری ایدئولوژی انسانی؛ ضروری، مفید و رهایی بخش است.  ایدئولوژی؛…

 پری قره‌داغی

بانو "پری قره‌داغی" (به کُردی: پەری قەرەداخی) شاعر معاصر کُرد،…

از صنف درس تا پشت فرمان؛ روایت یک نسل

نویسنده: مهرالدین مشید آینه غربت؛ روایت زندگی یک نسل در یک…

جبار صابر

استاد "جبار صابر" (به کُردی: جەبار سابیر) شاعر معاصر کُردزبان…

بیاد دنیای امن و آزاد

رسول پویان نفت و گاز اول فروغ منزل و کاشانه شد بعد…

اهمیت ژئوپولتیک و ژیواکونومیک دهلیز واخان؛

پاکستان در اندیشه کنترول کامل این دهلیزحیاتی: کریدور واخان (Wakhan Corridor)،…

ډرونونه، سیم‌کارتونه او ټکنالوژیک جنګ

ليکنه: حميدالله بسيا په اوسنۍ نړۍ کې د جګړو بڼه تر…

«
»

افغانستان باز هم در سر خط اخبار رسانه های بین المللی

عکس ‏‎Dastgir Sadeghi‎‏

در افغانستان ـ این کشور ماتم زده ـ بار دیگر یک ریکارد تازه در سطح جهانی به ثبت رسیده و این کشور یکبار دیگر در سر خط اخبار رسانه های بین المللی جهان قرار گرفته است. حالا حرف از بزرگترین تولید کننده مواد مخدر، فاسدترین کشور و بی کفایت ترین دولت جهان و طولانی ترین جنگ بی دورنمای روش نیست؛ این بار حرف از استفاده از بزرگترین بمب غیر اتومی در جهان و آنهم در افغانستان است!

وزارت دفاع امریکا اعلام نموده است که در عملیاتی علیه مواضع گروه موسوم به دولت اسلامی (داعش) در افغانستان به روز پنج شنبه 13 اپریل در ساعت هفت و سی دقیقه عصر به وقت محلی، بزرگترین بمب غیر اتومی خود معروف به “مادر همه بمب ها” را به کار برده است.

سخنگوی وزارت دفاع افغانستان نیز گفته است که در نتیجه این حمله 36 نیروی موسوم به دولت اسلامی یا داعش کشته شده اند. این حمله در روستای “مومند دره” در ساحه اسد خیل ولسوالی اچین ولایت ننگرهار صورت گرفته است. بنابر گفته سخنگوی وزارت دفاع افغانستان در این حمله یک مرکز مهم داعش، سه محل پنهان شدن آنها و مقادیر زیاد سلاح و مهمات از بین رفته است و گویا در این حمله به غیر نظامیان هیچ آسیبی نرسیده است.

این نخستین آزمایش کشنده ترین سلاح غیر اتومی با 9 متر طول و حدود 10 تن وزن، که برای تخریب منطقه وسیعی از اهداف دشمن بکار می رود و اثر روانی وحشتناکی بر نیروهای دشمن می گذارد، پرسش های زیادی را مطرح ساخته است.

نخست این که این آزمایش یکی دو روز پس از آن صورت می گیرد که پنتاگون مساعدت پنج صد و پنجاه ملیون دالری به اردوی پاکستان را ابلاغ نموده است.
تهدید اساسی و اصلی در افغانستان، طالبان یا لشکر مزدور پاکستان است که حالا در تمام ساحه جغرافیای افغانستان پراگنده شده اند و این کشور را در یک خطر جدی مرگ و زنده گی قرار داده اند. چرا یک گروه کوچک داعش با این بزرگی و شدت مورد ضربه قرار می گیرد و گروه اصلی یعنی طالبان به میز مذاکره دعوت می شود و رهبران شان از لست سیاه با احترام حذف می گردند و زمینه مسافرت شان به کشور های گوناگون جهان به مثابه یک دولت در سایه فراهم می گردد؟ دست پاکستان آزاد گذاشته می شود تا در تمویل، تجهیز و سوق و اداره طالبان، این سرمایه استراتژیک آن کشور در خاک خودش عمل نماید و کوچکترین مزاحمتی از جانب امریکا و ناتو صورت نگیرد؟

بنابر آن به احتمال زیاد می توان گفت که این بار نیز بخاطر خوشنودی پاکستان، آن مناطقی مورد هدف قرار گرفته اند که مربوط به طالبان پاکستانی خواهند بود که گاه نا گاه مزاحمت های را در داخل پاکستان به وجود می آورند.

ختم جنگ و تامین صلح در افغانستان را نه با پرتاب نمودن چنین بمب های مهیب، بل با تحت فشار قرار دادن جدی نظامیان پاکستان و کوتاه ساختن دست این دشمنان مکار و گماشتگان شان از گلوی مردم افغانستان می توان تامین نمود و بس.

با دریغ در این راستا با تساهل، گذشت و خود فریبی عمل می گردد و در نیجه این مردم افغانستان هست که هر روز بخاطر این سیاست های مزورانه قربانی می دهند و سرزمین شان به آزمایشگاه سلاح های بسیار کشنده مبدل می گردد.

دستگیر صادقی