از بیست سال جمهوریت قلابی تا پنج سال امارت استبدادی…

 نویسنده: مهرالدین مشید مردم افغانستان پس از سرنگونی دور نخست حاکمیت…

 اقلیت های کامران، طردشدگان گناهکار؛ و دفاع میشل فوکو.

Michel Foucault (1926- 1984 ) آرام بختیاری فلسفه فوکو؛ ضرورت انحلال زندان…

افغانستان؛ قلب آسیا — سرزمینی که دردش از مرزهایش عبور…

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Strategic &…

د فکر خونه یا (Think Tank) څه ته وایي؟

نور محمد غفوری د سیاسي، ټولنیزو، علمي او اقتصادي ډلو او…

افغانستان؛ سرزمینی میان جغرافیا و تاریخ

چرا راه‌ها همیشه سرنوشت ما را تعیین کرده‌اند؟ گاهی برای فهم…

از اصلاحات تا شورش؛ چه بر سر انقلاب ثور افغانستان…

https://www.youtube.com/watch?v=l0ow4OzGHJQ https://www.youtube.com/watch?v=Hyq-bga7Suc https://www.youtube.com/watch?v=tOXvTwiDiOM https://www.youtube.com/watch?v=H1Qje9nj1e0 https://www.youtube.com/watch?v=oaAMDDVRm44 دوم سپتامبر ۲۰۲۶، پنجمین جلسه از سلسله گفت‌وگوهای ما با…

وقتی دین و فلسفه به ایدئولوژی بدل می‌شوند

 نویسنده: مهرالدین مشید ایدئولوژیک شدن دین و فلسفه؛ آغاز فاجعه دین و…

انتقاد،اعتراض، پاڅون او بغاوت

عبدالصمد ازهر                 …

دل « قلب » چیست؟ 

برهان الدین « سعیدی » دل نباشد غیر آن  دریای نور…

افغانستان؛ کشوری که توسعه در آن چند بار متوقف شد

نگاهی تاریخی و فرهنگی به «آغازهای ناتمام»، از دولت‌سازی تا…

نــذر

سعید، ماشینش را جلوی در ورودی امامزاده پارک کرد. پیاده…

انشاء

خانم "میر"، معلم کلاس سوم "شهید شمسه"، رو به دانش‌آموزان…

اسراف

"رها" دست مادرش را سفت گرفته بود، که در شلوغی…

از افغانستان تا هرمز؛ وقتی بحران‌های منطقه به یک زنجیره…

وحیدالله نورزی Wahidullah Noorzai Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist |…

عدالت در اسلام !

شیخ الاسلام امام ابن تیمیه می گوید . ان الله…

 افغانستان در بن‌بست پیچیده؛ روزنه‌های امید برای گشایش

 نویسنده: مهرالدین مشید قومی‌سازی جنگ؛ ترفند طالبان برای بقای انحصار قدرت  این…

مکثی بر طرح «ضرورت عقلانیت سیاسی، واقعبینی و گفتگوی سیاسی»

نوشته از بصیر دهزاد برای اولین بار است که ، بعد…

  نوستالژی انقلابی رمانتیسم فقرو بیچارگی

Victor Hugo (1802- 1885 ) آرام بختیاری آثار هوگو؛ مدرن، روشنگر، اخلاقی،…

فراتر از فروپاشی: چرا دولت‌ها پیش از سقوط، از درون…

تحلیلی نهادی از افغانستان و منطق سرایت بحران در منطقه وحیدالله…

من مسئول اعمال خودم هستم، نه مسئول اشتباه هم‌تبارانم

 نور محمد غفوری اگر سخنانی که از نام رحمت‌الله نبیل در…

«
»

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت حاکمه ارتجاعی پاکستان و امارت اسلامی طالبان را به‌شدت محکوم می‌کند. این جنگ ارتجاعی جنگ مردمان دو کشور، به‌ویژه جنگ کارگران و فرودستان نیست؛ بلکه جدال ارتجاعی میان دو قدرت حاکمه است که اکثریت مردم محروم و فرودست، به‌ویژه کارگران، نخستین قربانیان و بازندگان آن خواهند بود.

ارتش و قدرت حاکمه فاسد و جنایتکار پاکستان و جنبش ارتجاعی طالبان که سال‌ها مورد حمایت مالی و تسلیحاتی آن قرار داشت، امروز هر دو در بحران عمیق و لاعلاجی فرو رفته‌اند. این دو رژیم ارتجاعی و همزاد، برای گریز از بحران‌های ژرف اقتصادی، اجتماعی و ساختاری، راه تقابل و جنگ را در پیش گرفته‌اند تا توجه مردم را ازعلت فقر، بی‌کاری، سرکوب و تباهی گسترده زنده‌گی روزمره منحرف سازند.

نیروهای بورژوایی و طبقات حاکم با توسل به ناسیونالیسم، تفرقه‌افگنی و تحریک افکار عقب‌مانده، بار دیگر جنگی خانمان‌سوز را بر مردم تحمیل می‌کنند. آنان مردمانی را که سرنوشت مشترکی دارند و قربانیان یک نظم نابرابر و ستمگرانه در هر دو جغرافیا اند، در دو صف متخاصم و دشمن قرار می‌دهند تا منافع اقتصادی و سیاسی خویش را تأمین کنند و بحران‌های فزاینده‌یی را که امروز زنده‌گی میلیون‌ها انسان را به تباهی کشانده است، مدیریت نمایند.

کارگران، زحمت‌کشان و فرودستان در هر دو سوی مرز نه دشمن یکدیگر، بلکه شریک رنج‌ها و محرومیت‌های مشترکند. این جنگ ارتجاعی جنگ آنان نیست. هیچ منفعتی برای مردم در پی ندارد و تنها به گسترش فقر، آواره‌گی، سرکوب و نابودی بیشتر زنده‌گی انسانی خواهد انجامید.

ما اعلام می‌کنیم: دشمن واقعی مردم دو کشور ارتش‌های جنایتکار، رژیم‌های فاسد و عقب‌مانده و حامیان بین‌المللی آن‌ها است. این جنگ، جنگ دولت‌های ارتجاعی و طبقات حاکم برای حفظ قدرت و منافع خویش و در خدمت به استراتژی سرمایه جهانی است. تنها راه رهایی مردم این دو سرزمین، نه در جنگ و دشمنی با هم دیگر، بلکه در مبارزهء مشترک، همبسته‌گی برای به زیر کشیدن قدرت های حاکم و علیه فقر، استبداد، ارتجاع و بهره‌کشی نهفته است.

ما از کارگران، روشنفکران و نیروهای مترقی در هر دو کشور می‌خواهیم که در برابر تبلیغات ناسیونالیستی و جنگ‌ طلبانه ایستاده‌گی کنند و اجازه ندهند که بار دیگر فرودستان قربانی بازی‌های قدرت، امیال ایدیولوژیک و منافع اقتصادی یک مشت مفت‌خور و انگل شوند. جنگ‌افروزی و لشکرکشی، پاسخی به مطالبات برحق مردم برای نان، کار، آزادی، آموزش و رفاه نیست. این دو دولت و نیروی ارتجاعی که تاریخ هر دو آکنده از فساد، جنایت، قلدری وضد بشری است، با بحرانی شدید در ساختار اقتصادی و اجتماعی خود گرفتار هستند. ارتش پاکستان و نهادهای قدرت حاکم بر آن، و همچنین رژیم طالبان در افغانستان (که سال‌ها مورد حمایت مالی و تسلیحاتی همان ارتش قرارداشت)، اکنون برای فرار از این بن‌بست، به دامان ناسیونالیسم کور و تفرقه‌افکنی و دشمن‌تراشی پناه برده‌اند.

در این بازی خطرناک، بازنده اصلی کسی نیست جز مردم محروم و فرودست دو سوی مرز. این جنگ، جنگ کارگران افغانستانی و پاکستانی نیست؛ کارگرانی که در هر دو کشور از فقر، بیکاری، گرانی و ناامنی رنج می‌برند. این جنگ ارتجاعی از هر منظر محکوم است.

نه به جنگ ارتجاعی!

نه به ناسیونالیسم و تفرقه افکنی!

زنده باد همبسته گی طبقاتی کارگران افغانستان و پاکستان!

زنده باد سوسیالیسم!


شورای مرکزی سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان

 9حوت/اسفند ۱۴۰۴؛ ۲۸ فبروری ٢٠٢٦