از دیدگاه علم سیاست !

تلاش و سعی چه به شکل مسلحانه باشد یا غیر…

افغانستان در بن‌بست؛ راه‌های برون‌رفت و چشم‌انداز آیند

نویسنده: مهرالدین مشید فردای افغانستان و چگونگی عبور از وضعیت موجود در…

فرانس مهرینگ؛ تئوریسین ژورنالیست، ژورنالیست صاحبنظر

France Mehring (1846- 1919 ) آرام بختیاری مهرینگ؛ کوشش در راه روشنگری…

افغانستان در آستانه یکخطر وبحران جدید ( تداوم بحران نیم قرنه) 

نوشته از بصیر دهزاد  آغاز جنگ ها و حملات پراگنده گروه…

قرائت های تاریخی و فراتاریخی دینی؛ از بن بست تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در دو سده اخیر، یکی از مهم‌ترین رویکردها…

تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

«
»

استالین – تاجیکان مردمی ویژه‌اند


سخنرانی استالین در مراسم پذیرایی در قصر کرملین برای شرکت‌کنندگان در دهه ی  هنر تاجیکستان –  ۲اپریل ۱۹۴۱

برگردان- جیلانی گلشنیار

ماخذ- پراودا

   استالین- می‌خواهم چند کلمه درباره ی تاجیکان بگویم:


    تاجیکان مردمی ویژه ‌اند. آن‌ها نه ازبک‌اند، نه قزاق و نه قرقیز؛ آن‌ها تاجیک‌اند — کهن‌ترین مردم آسیای مرکزی.
“تاجیک” به‌معنای “تاج‌دار” است. ایرانیان آنان را بدین نام می‌خواندند، و تاجیکان نیز این عنوان را در کردار و فرهنگ خویش به‌کار گرفتند.

     در میان تمام مسلمانان غیرروسی قلمرو اتحاد جماهیر شوروی، تاجیکان تنها قومی ایرانی‌تبار و غیرترک هستند. مردمی که از دل روشنفکران‌شان، شاعری بزرگ همچون فردوسی برخاسته است. بی‌دلیل نیست که تاجیکان ریشه‌های فرهنگی خود را در فردوسی و میراث او بازمی‌یابند.

    شما در جریان این دهه، بی‌تردید دریافته‌اید که تاجیکان حس هنری لطیف‌ تری دارند. فرهنگ کهن و سلیقهٔ زیبا شناسانهٔ آن‌ها، در موسیقی، آواز و رقص‌شان تجلی می‌یابد.

    گاهی رفقای روس ما دچار اشتباه می‌شوند و همه را به‌هم می‌آمیزند: تاجیکان را با ازبک‌ها، ازبک‌ها را با ترکمن‌ها، ارمنی‌ها را با گرجی‌ها… این البته نادرست و یک اشتباه است.


تاجیکان قومی ممتاز، با فرهنگی اصیل و باستانی‌اند که در چارچوب اتحاد شوروی، آینده‌ای درخشان پیشِ رو دارند.
تمام ملت‌های اتحاد شوروی باید در راه توسعهٔ آن‌ها یاری ‌رسان باشند. من آرزو دارم که هنر تاجیکان توجه جهانیان را جلب کند.

  من برای شکوفایی هنر مردم تاجیک تلاش خواهم کرد، و بر پایه ی همین حقیقت است که ما، مسکوی‌ها، همواره آماده‌ایم در هر زمینه‌ای که لازم باشد به آنان یاری رسانیم و دعای خیر نثارشان کنیم.

     تلاش‌های استالین در زمینهٔ سیاست ملیت‌ها، به‌ همراه فداکاری هزاران تن دیگر، چهرهٔ آسیای میانه را دگرگون ساخت — سرزمینی که تنها ۱۰ تا ۱۵ سال پیش، به‌گفتهٔ  و. ای. لنین،  “در چنگال مردسالاری، نیمه‌وحشی‌گری و وحشی‌گری واقعی” گرفتار بود.

از میان حدود بیست هزار کارخانه ی صنعتی در دوران امپراتوری روسیه، کمتر از دو درصد در استان‌های آسیای میانه باقی مانده بود. طبق آمار سال ۱۹۲۶، تنها ۳٫۸ درصد مردم تاجیکستان باسواد بودند. در همان دوره، دولت تزاری از تاجیک‌ها رسماً ۵۵ نوع مالیات دریافت می‌کرد:
برای استفاده از زمین و آب، برای زندگی در خانه، برای تولد فرزند، برای حق روشن کردن اجاق، برای عبور از جاده‌ها، و بسیاری موارد دیگر…

اگر استالین سیاست روسی‌سازی پیش از انقلاب را ادامه می‌داد — سیاستی که منتقدان امروزی او چیزی جز جدایی قومی و مذهبی در آن نمی‌بینند — رشد اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی تاجیکستان امری ناممکن می‌بود.

تا سال ۱۹۴۰، حجم تولیدات صنعتی در جمهوری تاجیکستان ۸٫۸ برابر افزایش یافته بود. یک و نیم میلیون مترمربع مسکن ساخته شد و دو هزار و هشت‌صد مدرسه افتتاح گردید.

امروز، اگر کسی از همان سرزمین برای کار به فدراسیون روسیه بیاید، نخست باید در آزمونی جامع از تاریخ، زبان روسی و اصول قانون اساسی شرکت کند تا مجوز کار بگیرد.
آنان اجازه ی پیوستن خانواده و وابستگان‌شان را نیز ندارند.