این وطن آخر شود آباد بدست کار گر ماشین بغرنج شود فعال بدست کارگر هر کجا ویرانه ئی گر شد آباد وشگوفان خالق ثروت وتولید، ساخت وساز است کار گر  آبلۀ دست فروشد  به مزدی که نمیرد عیاشی مفته خواران از همت کار گر قصر ها آسمان خراشها بدستش است استوار صرف سایه اش است پناه گاه غربت…

ويرانى ودربدرى كه دروجود من وتوست  آلام،درد ورنج ومشقت ازكمبودمن وتوست چشم به انتظاركه ديگران برماچه كنند وين پسمانى، فقرو فلاكت ازنبودمن وتوست هركس وناكس كه كنون برماحكمرانى دارد پى ناكسان روان،از درود وپدرود من وتوست هرقدرسوختيم وساختيم ؛ ولى آگاه نشديم كين همه شعله وشرربرپا، از دودمن و توست كى شنوداينهمه دردو ماتم ،رنج…

رسول پویان زنورصدق و صفا پر بود دوچشمانم به جـز ترانۀ عشق و وفا نمی خوانم گل وصال تو بشگفت دردل خورشید هـمیـشـه گـرم لـقـای تـو در بهـارانم ز آفـتـاب دل پـاک مــا وفــا جـوشـد زهی که جـمع بـود خاطـر پـریشـانم قـرار سـبز تـو تـا در دل یقین پیچید به روز می رسد آخر شبان…

ناله بشکسته در گلو، گره زده ، خسته ام اسیرم و بیکسم و به تار غم بسته ام نه از شوقم نه از شرر ، نه عیش دارم نه سیم وزر زین بیش مرا میازارید ، کز همگان گسسته ام از همه دل بریده ام؛ به درب غم کوبیده ام با خوشیها وداع کردم ،…

 رسول پویان در تاریخ کشور ما دوبیتی زیباترین و مناسب‏ترین قالب برای ابراز شور و نوای عشق، سوز و درد انتظار، صداقت و اعتماد عاشقان و پاکیزگی و صفای ‏دل است. با سرایش دوبیتی آنچه در اعماق ناخودآگاه وجود نهان و در ژرفنای دل و اموج مغز پیچان است، فرصت رهایی وگشایش می‏یابد. در این…

    د ھر ماشوم  نه یی قلم مات کړو ، کتاب یی وسوو د ټول ولس نه یی جومات وران کړو،محراب یی وسوو   لکه دیوان په شنه چمن راغلل ، ګلان یی چورکړل د ھر بلبل وزریی  مات کړل ، ھرګلاب یی وسوو   توری سیلۍ وی ګډی وډی په دیره ګډی شوی د یا…

 رسول پویان هـوای عشـق مـن از تابلـوی بهـزاد است مدام خاطرم ازرنگ و بوی آن شاد است گل وصال تـو در بـاغ دل شگـفت به نـاز قـرار سـبز تـو آذیــن نخـل خــرداد اسـت شـوم چو گوهـر خاموش در صدف پنهان چو ماهی یی که بچنگال شست افتاد است جفـای و هجـر تـو را می کـشم…

یکز مانی به  ملا  نصر  الدین     گفتم     ای  خواجه   دنیا  و دین تو بگو مر کز دنیا به کجاست     گفت  زیر  سم  پای خر  ماست گفتمش از چه تو  میدانی این       گفت گز کن   تا  بدانی  به یقین گفتم از غیب تو هم با خبری       پس بگوخواجه چه وقت میمیری گفت  آندم  که  زمانش برسد      …

  رسول پویان باز می خواهـم که مجنونت شوم شـور لیـلی مسـت افـیـونت شـوم تیـغ ابـرو، تیر مـژگان بـر فگـن بـار دیگـر صید پـرخـونت شـوم غایت عشـق است آغوش وصال از درون مشـتاق بیـرونـت شـوم گر به هـر رنگی درآیی در منی کوه و دریا شهر و هامونت شوم غـارت دل کـرده ای گـرچه مدام…

رسول پویان ز چشم مست تو جوی شراب می خواهم جگـر بـر آتـش عشـقت کباب می خواهم مـیـان تـابـۀ هجـر تــو پـاک می ســوزم چـو ماهی از لب لعل تو آب می خواهم بـه سـان کـودک بی خـانمـان شـدم آخـر فقط بـه دامن مهر تـو خواب می خواهم اگـر روا نکـنی رحـمت و کـرم بـر…

گر از رنج واندوه ، درد وناله نويسم ازكدامين درو ديواراين خانه نويسم ديو جنگ نگذاشت هيچ  كجا آرام ازرنج كدام يتيم ويتيم خانه نويسم ازشكنج،آزارولت وكوب،ضرب وشتم زكدام ظلم وستم،داغ وفانه نويسم زدست جهالت ،زورگويي،جبروزور ازكدام كرداروعمل وحشيانه نويسم سالها ناامنى ، ويرانى و دربدرى زكدام دورو كنارمُلك ويرانه نويسم آنقدردردو اندوه سراسرو بسياربُود…

څه سپین سترګي بې حیا دي تقلب  کې دوئ رسوا دي   مالکان شول د قصرونو بیت المال ته ناست په غلا دي   دا وطن یې په بل خرڅ کړ  فکراو هوش کې د دونیا دي   په ظاهر په نوم  د دین دوئ پټ  په زړه کې ناروا دی   اوس هر څوک…

رسول پویان عشق و مستی به خدا بازی به آتش باشد عقل و دین در خطر شـعلۀ سرکش باشد بـه سـرایـم ز طربخانۀ دل بیت و غـزل بی سبب نیسـت اگـر تازه و دلکش باشد در سـراپـردۀ دل عشـق کـسـی آتـش زد وه که خاکستر آن خالص و بی‏غش باشد هرسروشی که رسد ازطرف یارنکوست…

با ابراز سپاس فراوان از نویسنده فرهیخته هموطن وبانوی با درد، خانم ماریا دارو که درمورد من لطف نموده وکارهای هنری و فرهنگی مرا با وجود کم وکاستی های آن ،در کتاب ارزشمند خود (چهره های جاودان ) به دیده قدر دیده اند. همچنان ازجناب پوهاند لطیفی که مهرورزیده اند وبخش های این کتاب ارزشمندرا که درآن…

  نوشته نذیر ظفر- لویزیا نا   ز بار گردش ایام شـــــکوفه سـار شدم خبر دهــــید خزان را که با بـهار شدم هزار کــــــوه و بیا بان غــصه گردیدم که تا مـــــــناسب ِ دیدار روی یار شدم کشیدم هر چه که بود آرزو ز خانه دل سبک ز بار تــقا ضا ی روز گار شدم ز…