اى ملت افغان زيستن دربيم انتحارو جنگ،تاكى اينهمه سالهاى سال خفته درخواب گرنگ ، تاكى مُلك وخانه ماگشته ام الفساد،مامن هر ديو و دد زيربارشرو فساد،گشته ايم موردعار وننگ، تاكى هم عرب وهم عجم همه سالها كرده اين ملك ويران بنام گفرودين گرددمدام بسى حيله ونيرنگ ،تاكى جهان كه بمددعلم ودانش باوج ترقى رسيده است…

سحر نشد شب غم بار همچنان باقیست  فغان به کوچه و بازار همچنان باقیست  ز روز حادثه و از نشان تیر و تفنگ  به کنج گوشه ای دیوار همچنان باقیست  سخن ز عدل و عدالت زند قاضی شهر  ببین که قدرت سالار همچنان باقیست  سفر به پیش و خطر در کمین و راه دراز  و…

چی راغلی دی،راوړی دی ھرچاغم دلته ھرچا را بارکړیدی په شا غم   یویی یوغم،بل یی بل غم دلته راوړي دلته ھرسړي راوړی دی جدا غم   مونږته دوست اودښمن دواړوغم راوړی لورولی دی په مونږ ټولی دنیا غم   له رقیب نه خوګیله نشته ، رقیب دی خوله ټولو نه راوړی ډیر، آشنا غم…

   ای کــه جــز تـقـلـیـد مـا را کــارِ دیگــر نـیست نیسـت بـا خـبـر ای آشـنـا کـایـن  راهِ پُــر بَــر نـیسـت نـیسـت   همچـو طـوطی کــرده ازبَــر ســاز و صوتِ دیگــران هیـچ سـازی چـون نـوای خـویش خـوشتـرنیست نیست   گـفـتـه انــد تـقـلـیــدِ  بــرجــا زنــدگـی سـازد  درســت آری مـی ســازد ولـی ایـنگـونــه درســرنیست  نیسـت   یـک اگــر…

                    عزیزه عنایت                                                     شب درسکوت و خامه بدستم شتاب داشت               گویا زشوق واژه بخود پیچ وتــاب داشــت               تــا مـینـوشــت رمــز محـبـت زســـوز دل               دل دردرون سیـنه شـــرار وعــذاب داشت               ازپشـــت پنجــره بــه تمـاشــای شـب شـدم               دیــدم زابــرمــاه بــرویــش نـقــاب داشــت               بــاران بـه شیشه میـزد ومستـانـه می فتـیـد              …

رسول پویان ملک عراق و سوریه را خون گرفته است جنگ و ترور وحشت طاعون گرفته است دسـت سـعود و شـیخ قطـر رهبران تـرک خـونین لـوای داعـش ملعـون گـرفته است دود تـفـنگ و نـالـۀ انـسـان و بـوی خـون روستا و شهر و دامن هامون گرفته است پـول کـثـیـف نفـت عـرب می کـند تـرور دستورازواشنگتُن و…

  لکاته ی دروغ اگر نکشانده بود مان به بر، در دام ِ فریب خویش ، با مار مهره ای؛ و درشهوت شوم ِ بی‌لگامش نبسته بود به ترفندی فریبا تر، با شبنم تراویده ازسر انگشت هایش، طرح نطفه‌های ساده لوحی را در بطنِ هفت توی واژه‌ها ، امروزه چه می توانست تراود از روزنه…

قناري و من و ديوار دربند خزان بي بر و بيمار دربند الهي بند از بندم جدا كن نبينم گلبن بيخار در بند امين آريبل…

  يو څو ښکلې ټپې د يه قربان سره مزه کا محفل د ټنګ ټکور خواږه یاران سره مزه کا سندره مې تر غوږ شوه یه قربان قربان ناروکې ټپه د ملالۍ د جنګ ميدان سره مزه کا مجنوون هم دلیلا په مينه سرپه بيابان وه د مينې ليونی څیرې ګریوان سره مزه کا کعبه…

دیریست ازخویشتن، بیگانه شده این دل ازدوریِ آن دلبر، دیوانه شده این دل روزدرحسرت دیدار،شبها به خواب بیند به یاد آن افسونگر ،افسانه شده این دل از دیر ومسجد گذشت،به میخانه پناه برد دردست ساقیِ مست ،پیمانه شده این دل در باغ تخیل ها ،می گردد ومی خواند چون مرغ ِبی آشیان ،بی لانه شده…

ف.بری سرودهء ذیل استقبالیست از اشعار دلنشین دو شاعر عالی مقام ما ،زنده یاد عشقری که در رابطه به تخریب عمارات اطراف روضهء مبارک مزارشریف ودیگری شعر دلکش مرحوم یوسف آیینه که به استقبال ازآن در رابطه به گمشده های کابل سروده بودند برشدی بررحمت حق عشقــــــری آن صفا و مهر کــــــردارت چه شد قصه…

ځان طبیب بولي ، درمل ورسره نه شته د علاج او ټکور ، چل ورسره نه شته یم حیران د شاعر ، داسی شاعرۍ ته ځان شاعربولي ، غزل ورسره نه شته باغوان داسی ګلبوټي باغ ته راوړي اغزي ډیرلري خوګل ورسره نه شته مُلاھروخت ، بل ته ښه اوبد ورښيي خوپخپل ګفتارعمل ورسره نه…

  دیوث … بی ناموس … مرده گاو… ایستاده شو … بعدا صدای شلیک کلاشنیکوف بلند شد و مردی با بایسکل اش( دو چرخه اش ) بشدت به زمین خورد و نفسش را در سینه حبس کرد . دو نفر باعجله و شتاب بالای سرش رسیدند و بی محآبا با لگد به پشت و پهلویش…

چه بهتربهر كارخير،اختلاف هاكناربگذاريم مرهم برزخم وطن هردفعه و هربار بگذاريم دورى ونظاره گرى نكندمشكل سهل وآسان گام مثبت به جلوازطريق تلاش وكاربگذاريم كنيم سعى وتلاش،همفكرى وهمنظرى باهم تادمدصبح اميدنقطه برشبهاى تاربگذاريم دست وآستين برزنيم بهرعمران وآبادى وطن ختم وپايان برين رنجهاى بى شماربگذاريم بشكنيم طلسم همه كهنه گى وكهنه پرستى تكيه بردانش،كمى ازتكبرننگ وعاربگذاريم…

  نن مې د ښاغلي محمدیار یار په قلم «د لایق شعر زمان خوځوي» په سرلیک، یوه لنډه خو په تول پوره او په پوهې او ادبي سینګار پسوللې لیکنه په تاند بریښناپاڼه کې تر سترګو شوه. خدای شته لیکنه ډېره خوږه، ژوره او منلې ده او هومره اغیز بخښي او د سترلایق د څو…