رسول پویان صـدای بلـبـل آبـی و شـالـیــزارانم دوباره زنـده کند خاطـرات دورانم ز درد و داغ غریبی کجا کنم فریاد بگوش کس نرسد ناله های هجرانم سـتم چونان زده بر آشـیانـه ام آتش که از شـرارۀ آن تا هـنـوز سوزانم سـتارۀ سـحـری می کـنـد مرا بیدار عـروس سـرخ شـفق گلعذار خندانم هـنـوز بـوی خـوش بام…

از شكستن غرور واژه‌های تو  عطر باغچه هم شكست و قنارهای سركش آواز حجم تنگ قفس را دو برابر دیدند آینه‌ها كه در برابر تاریكی ایستادند خورشید ترك روشن هجرتش را بر اسب بسته بود با كوله‌باری از اندیشه‌های بریده  و خمیازه‌های عزلت این همه فاصله میان باران و كبوتر و مهتاب یعنی این كه…

رسول پویان چـو بـال مـلۀ صـیـاد از پـرِ خـام است تـمــام پـرّش آن تـا کــنــــارۀ بـام است مـبــاش بـنـــد تغــافـــل کـبـــوتــر آزاد شکست بال وپرازحرص دانۀ دام است غـروب قـصـۀ پـایـان روز می خـوانـد طلوع حکایت خورشید تا دم شام است ز کـنـــه آدم و الله نمـی شــــویـــد آگاه به پای عقل وخرد تاکه بند…

نویسنده «ارنست همینگوی»؛ مترجم «جعفر سلمان‌نژاد» حدس می‌زنم الان به آن نگاه می‌کنم، پیرمرد من بخاطر یکی از آن پسرهای چاق ناراحت شده بود، یکی از آن پسرهای چاق معمولی که دور و بر خودتان می‌بینید، ولی او مطمئنا بجز کمی به سوی آخر هرگز به این راه نرسید و بعد این تقصیر او نبود…

{تقدیم به ساحت حضرت ختمی مرتبت(ص)} یا محمّد، گوهر دریای عشق!  ای وجودت بانی و معنای عشق یا محمّد، ای دوای دردها! آبرو می‌گیرد از نامت وفا ای محمّد، اسوه‌ی ایمان و دین! جلوه‌گاه جاری عین‌الیقن ای نشان و آیت معراج روح! وی که نامت کلّ مفتاح‌الفتوح خاک کویت سجده‌گاه حور و نور کهکشان از…

رسول پویان بیا که دامن صحرا سبز و رنگین است بهــار نـاز طـبـیـعـت غـرق آذیـن است به هرطرف نگری مرغکان می خوانند چونغمه های خوش دلبران شیرین است در ایـن غـریب دیار بـه چـنگ اقیانوس هوای سنبله چون حوت وفروردین است بـه روی مـاسـۀ دریـا قــدم زدن بـا یـار پـر از تـرنّــم امـوج چین در…

امین الله مفکر امینی      2024-31-01! چـــــرا کـــــــاری کنیـــم که گردیم پشیمان ازعملــــــــــکردِ بخویــش چه خوش باشد که پیش ازانجـــام کـــاری باشیـــــم عــــاقبت اندیـش کـه بســی ز غفلــــــــت  زپـــی آمد هایی  کرده هـــــا گشتند خِجِـــــل چنان غرقه در خــــــون گـــــردیده اند که  همچون نیست مرغِ بسمل معنی که عـــاقبــــــــت  را انـــــدیشیـــدن  رســـــــمِ عـاقللا ن باشـــد نه چون جاهــلانــــــی  که ناسنجیـــــــده  برســـود و زیـــا ن…

بانو “بیان ابراهیم” (به کُردی: بەیان ئیبراھیم)، شاعر و نویسندە‌ی کُرد، زاده‌ی ۲۲ ژوئن ۱۹۷۰ میلادی و ساکن سلیمانیه است. وی عضو سندیکای روزنامه‌نگاران کردستان و کارمند وزارت تربیت اقلیم کردستان است.  ■□■ (۱) با باران، اندام بانویی را خواهم ساخت، سبزینگی را از بهار می‌ستانم و  به چشمان آن زن هدیه خواهم داد. قصیده…

سَری باشد، ریشه اش زدل به خیر و شر کسان، نه مایل چو خدمتِ حق، به خلق الله که اوست آفتاب، بهر ذره شامل مسیح جان زجانان، هم پیامش به تمکین شده، رهِ عرش حاصل زدیوانگی دل و جوهرِ جانش که عاقلان دید، حجت خویش باطل به سیه و سپید، کاندر روز و شب در…

رسول پویان هـنــوز نـای نیـســـتـان آرزو نـال است نـوای دل نـه عـربـدۀ قـیـل و قـال است سکوت راگ سحررا زدل کنید احساس که پر ز نغمه و آواز تال و تینتال است دلی که عـشق حقـیـقی در آن زنـد آتـش هماره پرشرروشـورومستی وحال است بـیابـیـا که دو دل قـصه هـای نـو دارنـد اگرچه گیتی گرفتارجنگ…

استاد “برهان برزنجی” (به کُردی: بورهان بەرزنجی)، شاعر و نویسنده و روزنامه‌نویس کُرد، زاده‌ی ۱۹ مارس ۱۹۶۰ میلادی، در شهر طوزخورماتو (به کُردی: دوزخورماتوو) در استان کرکوک است. وی آثار مختلفی را تاکنون چاپ و منتشر کرده است، از جمله: – صدای عشق، ۲۰۱۶  – از تو خشک نمی‌شوم، ۲۰۱۹  – ابر نیستم ولی برایت…

رسول پویان ز ریشه خانـۀ ظلم و سـتم خراب شود بـرای حـق و عـدالت اگـر شتاب شود ز خـواب غفلت اگر مردمان برخیزند برون ز محبس شـب نسـل آفتاب شود در آسـمان سـتم کرگـسـان کنند پرواز خوشـا دمی که فضـا لانۀ عـقاب شود میان آتـش و خـون طفلکان زنند پرپر بیا بـبـین که دل سـنگ…

آقای “سوران ندار” (به کُردی: سۆران نەدار) شاعر, نویسنده‌ و روزنامه‌نگار کُرد، زاده‌ی ۱۵ اوت ۱۹۸۵ میلادی در سلیمانیه است. از وی کتاب‌های مختلفی در زمینه‌ی شعر و ادبیات و کودکان چاپ و منتشر شده است. همچنین ایشان سردبیر نشریه‌ی “هلمه‌ت” است. ■□■ (۱) در برگ‌ریزان، کودکی می‌گرید، نامش زمستان است! در یخبندان، صدای پای…

امین الله مفکرامینی      2024-24-01! یـادِ گـــذشته  وفردای ی نا معـلـــوم  دایم کــردن  ربــــــاید فرصتِ امـــــــروزت غنیمت بدان  امروزت ونیکی کـــــن  که این رسم وطریقت میـــدارد پیــــــروزت گذشته نـــاید  بدست وفردای عــــدم   پردهء اسراراست  و هم کس نداند چیسـت برقمـــارِ دی  وفردا نقد حال ازدسـت  دادن بیهوده گــی  و  توام  با گمـرهیســت گرخردمندیم   صرف زتجارب آموخت  وبربنیادش باید کـه  سنجید هربد وخــوب که زیربنـای  تجارب علم بوده وعلــم کرده جهانِ زیــــبا ی هستی با…

آقای “ناصح عزیز محمد امین” (به کُردی: ناسیح عەزیز محەمەد ئەمین) مشهور به “ناصح ادیب” و متخلص به “ادیب.هـ”، شاعر و نویسنده‌ی کُرد زبان، زاده‌ی ۱۹۷۱/۰۴/۰۱ میلادی در شهر چمچمال اقلیم کردستان است و از سال ۱۹۹۱ در سلیمانیه ساکن شده است. وی در شعر آزاد و هایکو مدت‌هاست دست به قلم شده است و…