هراسم نیست از جاهل، ازآن اندیشه میترسم وزآن مکتب که میسازد شرارت پیشه، میترسم چنارو،سرو  وبید هرگز،شررباران، نخواهد شد مکان گرگ وکفتاراست و ازآن بیشه میترسم طا و دال و ،م وج ها، شاخه های یک درخت   مراترسی زشاخه نه ، ولی ازریشه میترسم نمی دانند از خیر و، زشّرٌ خویش این مردم…

ز منصور تا به منصور ،صده ها است جدا دانستن ِ ایشان ، خطا است زآن منصور اناالحق را شنیدیم خوشا اکنون به این منصور رسیدیم اناالحق گفتنِ حلاج ، حق بود برای جاهلان درس وسبق بود حفیظ هم ،مثلِ حلاج حق ستان شد به کور وگنُگ همه چشم و، زبان شد کنونا است ،…

  خور شید  آزا دی  ، ای  نور  جاودان   یا دت همی گرامی ،تا هست این جهان یا د طلوع  وتا بش و آن گردش منوب خورشید راخلل نرسد زآنکه هرغروب آغا ز گر طلوع  درخشان د یگر یست فردا  بیاد و نام  تو  دوران  دیگریست ای  رهبر عز یز  و  انیس  ستمکشان نام…

اى حضرتا ! بيا و كمى استخاره كن درد و غم مرا تو دمى راه چاره كن اى حضرتا ! بيا و به داد دلم برس تعويذ نو نويس و دعايى دو باره كن اى حضرتا ! چو كرزى و اشرف غنى بگير يك رهبرى دگر به سر مان سواره كن با چاكر و غلام…

مستم چنانکه خاک مرا باد می برد آیینه نقش روی من ازیاد می برد تا در هوای سبز صنوبر غنوده ایم ما را گلوی درد به فریاد می برد کش می کند دو پنجه فگندد حریف بر پیراهن دریده ی بیداد می برد رخشنده ی به تار نگه با شراب ناز سوی سرود و انجمن…

رسول پویان هرکه بشکل و صورتی درعرصه پاگذاشت خـرم کسـی که نـام و نشـانی بـه جـا گذاشت دنیـا بـه کــس وفــا نکـنــد چـشــم دل گـشـا جمـشـیـد جـام جـم؛ و مـوســا عصا گذاشت تـابـوت و تخـت و لـذت و قـدرت نشد تمام مُهــر عدم بــه دفـتــر خــان و گـدا گذاشت کلـبـی اگــر ســـکـنـدر دوران نـشــد ولــی…

امین الله مفکر امینی          2016-26-11 در بستر بیماری، درد من بسی  گرانی داشت گویـــی که دوا  و مداوا  بی اثر  گـــشته بود در آن عالم تنها یی غنوده بربستردردناعلاج فریاد بینوایی همـــــوطن نوای زنان زجرکشــــیده چشمان پراشک پــــدران ودلهای بــــخون تپیــــده زبیداد ستمگران وطـــــن بساط گستردهء تاریـــــک به هروجب خاک وطــــن سرا پا فریب و…

رسول پویان بی شوق عشق ومستی یک لحظه سال گردد با یار خـوب و همـدل عمـری به حـال گردد عشــق و امـید در دل نـیـروی جاودان است بـا رنـگ و بـوی خـالص نـور وصال گردد در دل اگــر نـبـاشــد زنگ ریـا و تــزویــر چــون چـشــمـۀ گــوارا پـاک و زلال گـردد در اضـطـرب دل هـا مهـــر…

نظمگونه ی تغزلی شام اگر مهتاب دارد، شاه شاهان است و بس گل اگر با گل نشیند یک گلستان است و بس زاغ را شاهینی ناید ، بر لب بام بلند همت افتاده را یک دشت دامان است و بس رستمی ؟اسطوره ی باید ترا ای همنفس ورنه خاک و سرزمبنی یک سمنگان است و…

  روزکی، ترادیدم در دیدار نخست! دلم از همه هست و بود دست بشست! در دلم هویدا شد چنین الهام! که او عشق جانسوزی در جانم نهفت از آن به بعد همه آیام در هوای او به امیدهایش چشم نه روز و نه شب نهفت این چنین بگذشت روزگار پراسرار به هر لحظه در دلم…

بشنو  از من چون شكايت ميكنم رنج و دردى را حكايت ميكنم تا كه پيدا اندرين گردون شدم عاشق و بيچاره و دلخون شدم تا خراسان ميهنم دزديده اند در فراقش مرد و زن ناليده اند تا دفاع، در جنگ انگريزان شدم دردمند، در ناله و افغان شدم هم چو نى نالم ز بيداد و…

طنز: ز. رزمی گفت: خبرداری که دیروزمراسم روزجهانی محو خشونت علیه زن در ارگ مبارکه جمهوری اسلامی ناب ع و غ برگزار شد؟ گفتم برگزارشد که چی؟ گفت: حاکمان رژیم دلهای چرک شان را صابون زدند تا خشونت علیه زنان را از دلهای ناپاک شان پاک گردانند گفتم هرکی باورکند این را بخدایی خداوند که…

  به آن لب خندانت بمیرم به یاد زلف عطربارانت بیگیریم چو گل تازه روییده ی در لب جو به چشمان چو جامت اسیرم به ناز و تمکین و نزاکت به لطافت اندامت پا به زنجیرم به عشق پاک و اشتیاق و صالت با عشق نزهت و هوس هردم درگیرم زینب “ذهین”…

گر بسته نكرديد كمر در شكن ما ويرانه نسازيد دگر اين وطن ما تا چند كشيد بهر خدا، اين خط بطلان بر مذهب و آيين و به كيش و سنن ما كشتيد و ربوديد همه هستى اين خاك با وصف زنيد مشت و لگد بر دهن ما كفاره ى كردار شما بوده كه زينهار هر…

عادت نکرده ایم بریزیم محبتی، در جام های روی همین میز زنده گی عادت نکرده ایم کلاه بزرگ خویش بر کوت بند سینه ی بخشایش و عبور بسپرده ،بگذریم. عادت نکرده ایم سکوت شنیدنی بر بام لرزه های لبان قشنگ خویش: دروازه ی کنار تفکر، نیاز گپ، در گیر و دار شب، ریزیم لا به…