آهو گكى يك سره جانانه بود چشم سياه نلغه و مستانه بود خانه بصحرا و چمن بوده اش سير بهر كوه و دمن بوده اش مست و شتابان بدامان و دشت خيز كنان اينسو و آنسو گذشت مشك ختن را ز تن اش بوى بود با همه خوبى ولى بى شوى بود روزى سراغش برفت…

 بیژن باران مبارزه را هرگز مبر ز یاد. باب مارلی، 1945-1981 خواننده جامایکا   ممنون تو ام ای زیبا تو در پوشاک رنگین، بدون جامه، در دودی شب، نقره ظهر با نور سفید، غروب آفتاب طلایی، سحر با زمزمه روز در دور، از شاخه های بیرون پنجره شعله آتش نارنجی در پس ابرهای سربی می…

بى همگان بسر شود بى تو بسر نمى شود شب تو بمان به پيش من كسى خبر نمى شود شوخ پرى پيكر من ، ماه من و اختر من مرو مرو از بر من ، بى تو سحر نمى شود جان و تنم الست تو دلم خراب و مست تو حيات من بدست تو نقص…

رسول پویان دل مسـتانـه از شــادی بـه پـیراهـن نمی گنجد غـزل هــای دل دیــوانــه در گفـتـن نمی گنجد شـراب چشـم شـوخی آن قـدر مستم کند هـردم که رقص واژگان در گـوشـۀ تن تن نمی گنجد گلـم را در گلـســتـان خـیــال آلــوده پـــروردم که جوش رنگ وبویش دردل گلشن نمی گنجد چونان ازعشق و مستی و…

نوشته نذیر ظفر آخر چی کرده ایم که از ما نمیشوی همصـــحبت و رفیق دلارا نمیشوی شاید کسی مذ مت ما کرده پیش تو با اینـــــــهمه جدا ز دل ما نمیشوی با هر گلی که تشبیه روی تو میکنم با لا تری تو تشبیه به گلها نمیشوی از عشق هر کی بار ملا مت بما…

  ای من به فدایــــــــــــــی تو قربان تو مادر قربان تو الفــــــــــــــــــط احسان تو مادر شب ها سری گهـــــــواره من زار نشستی ای من صدقه شـب خواب پریشان تو مادر مادرم تو نــبودی به من  این حال کجا بود من زنده هم از جـــــــان تو جانان تو مادر مادرم تو بگـــــــــو خاک قدم هایت ببوسم…

رسول پویان دلت که از یم عشـق بتان شود خالی نیابی جـز تن بی جان و جسم بی حالی سری که عشق ندارد کدوی خالی است توگویی سنگ بود جـسم و یا که تمثالی سـحر که بوسـه زنـد بر لبان گل شـبنم بگـیـرد از سـر زلفـان شـب کهـن شالی اگر چه خیل پرستو ز لانه…

مادر ! گسترش آسمان ٬ وسعت کهکشان ٬ عظمت کیهان ٬ تلالو* ستارگان ٬ استواری کوه ها ٬ نوای دل انگیز بلبل ٬ زیبایی چهره ی گلها ٬ لطف نسیم صبا ٬ زلال چشمه ها ٬ افکار بلند نویسندگان ٬ پنجه ی سحر آفرین هنرمندان ٬ طبع روان شعرا و سر انجام جهان هستی با…

سمین جان رفتی و داغ بــــر دل برادران گذاشتی نام نکوی که داشتی بر دفترهر انســـــان گذاشتی تو جوان بیــــست ساله بودی افســــــوس که رفتی انیجنر عبدالسمین پژواک جــــوان دانا بودی رفتی سمین جان باجمع جوانا بودی تویک جوانی فرزانه نشاندی جمله رادرسوگ خودای برادرم آخیر رفتی هرکدام برادرهایم از فراق تو زار زار گریه…

هموطن! جغد مرگ در خانه ات را میکوبد و تو هنوز ساکت و خاموشی! مرگ را کجا میتوان دست خالی روانه ی گورستان کرد؟! برای زندگی سکوت خشم و فریاد را بشکنیم! آتش شویم! ورنه آرزوی زبانه کشیدن را به گورخواهیم برد!!! زلمی رزمی…

رسول پویان بهـر نجـات مـام وطـن پاچـه ور زنید بر جـای تـیغ و بـم قلـم بـر کمـر زنید اززندگی بزیر لحاف مرگ بهتر است والا بــود که دل بـه مــوج خطـر زنید پروای کوسه وحشت توفان بکارنیست سنجیده دل به بحـر و قـدم برگـدر زنید افراط اگر زخنجر و خون نعره میکشد بی پرده حرف…

هنوز بر سر راهت گل و چمن باقیست هنوز لاله و صحرا و نسترن باقیست هنوز گرد خیال ات به بالهای دلم هنوز نام قشنگ تو بر دهن باقیست کنار جوی به زیر چنار خاطره ها صدای تازه ی نجوا ی پا زدن باقیست هنوز آیینه انداختن از پنجره ها هنوز وعده ی دیدار تو…

رسول پویان حسـن زیبا از نقوش خامـه و تحریر نیست جلـوه گاه دل مقــام بـازی تصــویــر نیست صورت معشوقه را از چشم عاشق بنگرید جـذبــۀ پنهـان دل در قــدرت تقـریـر نیست مهر اگـر در دل نشیند شب شود روز سپید ایـن تشـعـشع در تـوان منـبع تـنـویـر نیست هردلی را جلوه یی مجذوب می سازد بخود…

رسول پویان به قلب خستگان عشق وطرب را می کنم جاری وبای غم نگردد تا به جسـم و جان و دل ساری اگـر بـر طبل جـنگ طبّـال افـراطی زنـد هـردم محـبـت را ســـرایــم بـا نــوای نــــرم دوتــاری اگرچه عهد و پیمان و وفا زخمین زخمین است بسـازم مرحـم لطـف و امـیـد از گـرمـش یاری وفــا…

خنده کن تسبیح بدستا! خنده کنخنده کن موجود پستا ! خنده کنگریۀ طفل وطن ، بر تو چه ربط ؟قامت ملت شکستا ! خنده کندر قبافه، مثل یک دیوانه ییای زچرس و بنگ مستا! خنده کنچون“ سیا“ ساقی شده بر جام توخون بنوش و می پرستا! خنده کناین وطن بنموده ئی ماتم سرابر مردمِ بی…