آلبر کامو،‌ محصول یا قربانی استعمار فرانسه؟

درودها دوستان گرامی ما! محمدعثمان نجیب  نماینده‌ی مکتب  دینی فلسفی  من بیش از…

کتاب "زندگی عیسی" نقد مسیحیت بود 

Strauß, David (1808-1874) آرام بختیاری داوید اشتراوس؛- مبارز ضد مسیحی، مبلغ علم…

عدل الهی و عدالت اجتماعی و سرنوشت عدالت در جهان

نویسنده: مهرالدین مشید  خوانشی فلسفی–دینی از نسبت خدا، انسان و مسئولیت…

لذت چیست؟

لذت به معنای حقیقی٬ بدون وابستگی به خوردن و مراقبت جنسی٬ بصورت…

اختلاف دښمني نه ده؛ د اختلاف نه زغمل دښمني زېږوي

نور محمد غفوری په انساني ټولنو کې د بڼو او فکرونو اختلاف یو…

شاعر کرد زبان معاصر

آقای هوزان اسماعیل (به کردی: هۆزان ئیسماعیل) شاعر کرد زبان…

چند شعر کوتاه از لیلا طیبی

(۱) انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

جغرافیای سیاسی افغانستان و رقابت های نیاتی قدرت ها

نویسنده: مهرالدین مشید طالبان ژیوپلیتیک نیابتی؛ در هم زیستی با گروههای…

اعلامیه در مورد یورش سبعانه امپریالیسم آمریکا به ونزوئلا

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان سرانجام شنبه ۳ جنوری، پس از آنکه…

زخم کهنۀ سال نوین

رسول پویان سال نو آمد ولی جنگ و جـدل افزون شدست کودک…

تحول ششم جدی، روزی که برایم زنگ زنده‌گی دوباره را به…

نوشته از بصیر دهزاد   قصه واقعی از صفحات زنده‌گی ام  این نوشته…

دوستدارم

نوشته نذیر ظفر ترا   از  هر کی بیشتر دوستدارم ترا  چون قیمت  سر دوستدارم سرم  را گر    برند…

مولود ابراهیم

آقای "مولود ابراهیم حسن" (به کُردی: مەولود ئیبراهیم حەسەن) شاعر…

پدیدار شناسی هوسرل؛ ایده آلیستی و بورژوایی؟

Edmund Hussrel(1859-1938)    آرام بختیاری جهان شناسی؛ فنومنولوگی و شناخت ظاهر پدیده ها…

ميسر نميشود

28/12/25 نوشته نذير ظفر پير م    وصال  يار   ميسر   نميشود وقت  خزان   بهار    ميسر  نميشود بيكار م اينكه شعر و…

مهاجران در تیررس تروریستان و بازتولید سلطه طالبان در تبعید

نویسنده: مهرالدین مشید ترور جنرال سریع ، سرآغاز یک توطئه مضاعف،…

شماره ۳/۴ محبت 

شماره ۳/۴ م سال ۲۸م محبت از چاپ برآمدږ پیشکش…

مارکس و اتحادیه‌های کارگری(۸)

نوشته: ا. لازوفسکی برگردان: آمادور نویدی مارکس و جنبش اعتصاب مارکس و انگلس حداکثر توجه خود…

مائوئیسم در افغانستان: از نظریه‌پردازی تا عمل‌گرایی بدون استراتژی

این مقاله به بررسی تاریخی و تحلیلی جنبش مائوئیستی در…

                        به بهانه ی آمستردام              

   نوشته ی : اسماعیل فروغی          من نمیخواهم درباره ی چند وچون…

«
»

400 پناهنده در فاجعۀ دریای مدیترانه غرق شدند

 

نوشتۀ استفان استاینبرگ

Par Stefan Steinberg

Mondialisation.ca, 17 avril 2015

 

چهارسد پناهندۀ که از لیبی گریخته بودند در پایان هفتۀ گذشته پس از واژگون شدن کشتی حامل آنها در مدیترانه غرق شدند. سازمان بین المللی مهاجرت به آژانس خبری فرانسه AFP اعلام کرد که به گفتۀ بازماندگان، 550 نفر روی کشتی سوار شده بودند. تا کنون جسد ده نفر کشف شده است.

اگر گزارشات اولیه در مورد این تراژدی حقیقت داشته باشد، بزرگترین فاجعۀ مرگبار پس از اکتبر 2013 می باشد که طی آن تقریباً 360 نفر از مهاجران در نزدیکی جزیرۀ لامپدوزا جانشان را از دست دادند.

می بینیم که شمار قربانیان مدیترانه در حال افزایش است. بیش از 8500 نفر در تلاش برای عبور از مدیترانه تنها برای 10 تا 13 آوریل نجات یافته اند که 450 نفر از آنان را کودکان تشکیل می داده اند. بسیاری از پناهندگان از جنگ در لیبی، سوریه و آفریقا گریخته بودند.

ژودیت ساندرلاند Judith Sunderland معاون رئیس سازمان غیر دولتی دیدبان حقوق بشر اروپا و آسیای مرکزیا علام کرد : « اگر اطلاعات پایان هفته تأیید شود مرگبارترین روز در خطرناکترین دریای جهان برای مهاجران و پناهندگان خواهد بود.»

به گزارش کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان امسال تا پیش از این فاجعۀ مرگبار در دریای مدیترانه، 500 مهاجر و پناهنده جانشان را از دست داده اند. یعنی 30 برابر شمار غریق ها در همین بازۀ زمانی در سال 2014. در سال 2014، 3200 نفر مرده اند، ولی شمار قربانیان برای سال جاری تا کنون 1000 بوده، یعنی پیش از فصل گرما که مهاجران را بیشتر برای سفر دریائی به اروپا تشویق می کند.

بسیاری از بازماندگان پایان هفتۀ گذشته روی کشتی های ایتالیائی باقی مانده اند، برخی دیگر به مراکز پناهندگان در سواحل ایتالیا که جای سوزن انداختن نیست منتقل شده اند و در شرایط بسیار نامساعد و سختی به سر می برند.

افزایش پناهندگان خاورمیانه نتیجۀ جنگ های جنایتکارانه ای است که ایالات متحده و اتحادیۀ اروپا برای ایجاد رژیم های عروسکی و نئو استعماری در عراق، لیبی و سوریه بر پا کرده اند. تهاجمات نظامی بی وقفه توسط قدرت های امپریالیستی طی دو دهۀ گذشته خاورمیانه و بخشی مهمی از آفریقا را در هرج و مرج و خون ریزی فرو برده است. از سال 2014، دو میلیون از شش میلیون جمعیت لیبی پس از جنگ واشنگتن، لندن و پاریس علیه لیبی در سال 2011 از کشور گریخته اند.

اردوی ناتو برای سرنگون ساختن رئیس جمهور بشار اسد کشور را در جنگ داخلی فرو برده و تا کنون تقریباً چهار میلیون نفر سوری گریخته اند. بسیاری از آنها به ترکیه پناهنده شده اند ولی برخی از آنها خطر سفر به اروپا را مانند بسیاری از غریق های هفتۀ گذشته در مدیترانه به جان خریدار می شوند.

از این پس ایالات متحده و عربستان سعودی با پشتیبانی اتحادیۀ اروپا اردوی جنگی شان را به یمن گسترش داده اند. جنگ طلبی امپریالیستی به بزرگترین موج مهاجرت پس از جنگ جهانی دوم دامن زده است.

در حالی که پناهندگان بیشتری به سوی اروپا رهسپار می شوند، اتحادیۀ اروپا با تبدیل مدیترانه به ناکجاآباد، از افزایش قربانیان به عنوان عامل بازدارنده استفاده می کند.

پس از اعتراضات عمومی در مورد لامپدوزا در سال 2013، نیروی دریائی ایتالیا عملیات ویژۀ دریائی را راه اندازی کرد Mare Nostrum  («دریای ما»). ولی عملاً عملیات نجات وجهۀ ثانوی داشت. نیروی دریائی به ویژه تلاش می کرد تا مانع رسیدن پناهنده ها به سواحل ایتالیا شوند، کشتی های پناهنده ها را در سواحل لیبی و تونس رهگیری می کردند و آنها را به آفریقای شمالی اسکورت می کردند.

با این وجود در چهار چوب همین برنامه 150000 پناهنده نجات داده شده اند.طرح « دریای ما» در نوامبر گذشته حذف شده و مأموریت حفاظتی دیگری جایگزین گردید که از تجهیزات کمتری برخوردار بود

 لینک متن اصلی

http://www.mondialisation.ca/400-refugies-trouvent-la-mort-dans-une-catastrophe-en-mediterranee/5443575

ترجمه توسط حمید محوی