به قلم الهه افتخار برای کاکای محترم؛ معلم و آموزگار دلسوز خود می نویسم، جناب سلیمان کبیر نوری. و خیال میکنم همه انسانیت همین حالا در وجود نازنین ایشان جمع شده و ایشان که فریاد زده اند: «زنان، مادران و دختران وطنم؛ به پا خیزید!». با درود گرم !…  به اميد سلامتي شما متفکر بلند…

بر دردو غمِ مردمِ ما داد رَسی نیست دربینِ همه سَفسَطه گویان کسی نیست افسوس که هرسونگرم خار بباغ است درسایه ای گل بلبلِ شوریده بسی نیست درچنگ ونَی و تارو رُباب،ساز نمانده درنغمه ودرسازِ وطندار،جَرسی نیست چندیست که گرگان زده شبخون بَدیارم چوپانِ وطن خفته و مردِ مَرسی نیست بسمل شده ای دستِ اجانب…