چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

«
»

زنان حق تحصیل دارند

در سال ۱۲۹۶ ه.ش، نخستین مدرسهٔ دخترانه توسط بانو فروغ السلطنه آذرخشی تأسیس شد. این مدرسه که در واقع یک مدرسه خانگی بود، به عنوان یکی از نخستین تلاش‌ها در راستای آموزش زنان در ایران به شمار می‌رود. تأسیس این مدرسه در زمانی انجام شد که جامعه به شدت متعصب بود و افراد بسیاری به دختران اجازهٔ تحصیل نمی‌دادند.

بانو آذرخشی با تلاش و مصارف شخصی خود این مدرسه را راه‌اندازی کرد. هدف او از این کار، ارتقاء آگاهی و توانمندسازی زنان بود تا بتوانند نقش فعالی در جامعه ایفا کنند. او بر این باور بود که آموزش کلید تغییر است و می‌تواند به زنان کمک کند تا به حقوق خود آگاه شوند و در عرصه‌های مختلف اجتماعی و اقتصادی مشارکت کنند.

این اقدام او تأثیر بسزایی در تغییر نگرش‌ها نسبت به آموزش دختران در آن زمان داشت و به تدریج زمینه‌ساز ایجاد مدارس بیشتر و جنبش‌های زنان در ایران شد. بانو آذرخشی نه تنها به تعلیم و تربیت دختران پرداخت، بلکه به عنوان یک پیشرو در حقوق زنان شناخته شد و الهام‌بخش نسل‌های بعدی از فعالان اجتماعی و آموزشی گردید.

در شرایط کنونی افغانستان، به ویژه در زمان حکومت طالبان که آموزش دختران به شدت محدود شده، پیام این اقدام تاریخی بانو آذرخشی بیشتر از همیشه احساس می‌شود. او نشان داد که حتی در مواجهه با سختی‌ها و موانع، اراده و تلاش زنان می‌تواند به تغییرات بزرگ منجر شود. این پیام به زنان و دختران افغان یادآوری می‌کند که حق آموزش و دسترسی به دانایی، نه تنها یک نیاز، بلکه یک حق اساسی است.

امید است که تلاش‌ها و فداکاری‌های بانو آذرخشی الهام‌بخش نسل‌های جدید باشد تا در برابر چالش‌ها ایستادگی کنند و برای دستیابی به حقوق خود مبارزه نمایند. امروز، دختران افغان می‌توانند از این تاریخ درس بگیرند و با امید به آینده‌ای روشن‌تر، برای تحصیل و رشد خود تلاش کنند.

با مهر: محمدنعیم کاکر