یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

محکومیت تجاوز نظامی پاکستان بر افغانستان

اعلامیه و فراخوان انجمن سراسری حقوقدانان افغانستان بنام خداوند حق و…

وزیر دفاع پاکستان؛ از ناگفته های ساختاری تا راهبرد های…

نویسنده: مهرالدین مشید سیاست ابهام استراتژیک پاکستان؛ ازاعتراف‌های تاکتیکی تا ناگفته‌های…

بمناسبت روز های جهانی عدالت اجتماعی و زبان مادری

بنام خداوند حق و عدالت هموطنان گرامی، ۲۰ و ۲۱ فبروری روز…

«
»

دفاع مستقلانه یا تلاش برای بقای قدرت !؟

  نوشته ی : اسماعیل فروغی

    حالا که امریکاییان ، پشت حکومت چهار نفره راخالی کرده وطالبان با شعله ورتر کردن آتش جنگ در سراسرکشور، آرزوی برقراری دوباره ی امارت را درسرمی پرورانند ؛ اگرداکترغنی نیت وصداقتی برای بسیج مردم و دفاع مستقلانه ازافغانستان داشته باشد ، بهترین زمان بسیج تمام مردم است . حالا مناسب ترین زمان روآوردن به مردم وترک کردنِ سیاستهای تکروانه وقوم گرایانه است . زمان پاگذاشتن روی خواستهای شخصی و پایان بخشیدن به هرنوع گفتار ورفتارعقده مندانه ، انحصارطالبانه وغرض آلود است. حالا زمان آن است تا رییس جمهورغنی ، رییس جمهورتمام مردم شده ، با درایت و صداقت ، روند رسمی دفاع مستقلانه ازافغانستان را اعلام نماید . 

    تاریخ ، دفاع مستقلانه ای را که داکترنجیب الله پس ازخروج نظامیان اتحادشوروی از افغانستان اعلام داشت ، بخوبی به یاد دارد . درآن زمان گروههای مختلف قومی ، سازمانهای مختلف سیاسی ، فرهنگی واجتماعی ، خلقی ها وشاخه های مختلف پرچمی ها ، قوای مسلح و قوتهای نظامی گونه گون؛ همه یک مشت و یک صدا شدند و سه سال تمام دربرابر گروههای تندرو ومیانه رو تا دندان مسلح مجاهدان ودربرابرتمام حامیان مداخله گرمنطقه ای وجهانی شان( شامل 130 کشور ) ، مستقلانه رزمیدند وازتمامیت ارضی وحاکمیت ملی کشوربه تنهایی دفاع نمودند. 

   به باورمن با نمایش اکت ها واظهارات فریبکارانه ی ضد طالبی وضد پاکستانی  هرگزنمیتوان به سنگرمقدس دفاع مستقلانه دست یافت . اگرطالبان به صلح رومیآورند ، نباید با چنگ و دندان نشان دادن های دروغین ، پروسه ی صلح را سبوتاژ نمود. واما اگرآنان به کشتار سربازان و مردم بیگناه ما ادامه داده ، جوی های خون را بیشترجاری می سازند ، باید تمام مردم راعلیه آنان و حامیان پاکستانی شان صادقانه بسیج نمود. باید ازحملات قاطع سرکوبگرانه ی قوای مسلح ماعلیه آنان جلوگیری نکرده وبا زوروقوت مردم و قوای مسلح ، آنان را به خاستگاه اصلی شان پاکستان فرستاد.

    حقایق نشان می دهد که حاکمان کابل که بیشتربه بقای خودشان درقدرت می اندیشند تا دفاع مستقلانه ، به بازی موش و گربه با طالبان پرداخته ، با تماشای سقوط ولسوالی ها وتماشای چپاول دار وندارپاسگاه های نظامی ما توسط طالبان ؛ زمینه ی اکمالات وتقویت بیشترنظامی آنان را فراهم می نمایند .

    شک آن وجود دارد که داکترغنی ازترس این که مبادا امریکا او را تنها بگذارد ، بازهم دست به دامن پاکستان شده ، در صورت ضرورت حتا وارد معامله ی جدیدی با رهبران نظامی آنکشورگردد.

     داکترغنی با درک این حقیقت که امریکا و پاکستان ، درتفاهم باهم برای هموارکردن بسترجدید برای گروههای تروریستی آماده گی گرفته وازطالبان منحیث سربازان نیابتی خود سود خواهند برد . وبافهمیدن این مسأله که هردو کشورنه خواهان نفی طالبان بلکه خواهان تقویت و تشجیع طالبان در میدان سیاست و جنگ استند ؛ درپایانِ تمام کش وگیرهای سیاسی و نظامی ، با طالبان کنارخواهدآمد ودر تحقق نقشه ی راه امریکا ـ پاکستان ـ عربستان سعودی ، نقش شایسته اش را ادا و ایفا خواهد نمود .