چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

«
»

جنایات بشری آل سعود در یمن و سکوت نامردانهء جهان باصطلاح دموکراسی

طبق معمول پگاه امروز تلویزیون 1 هالند را روشن نموده و به اخبار نوشتاری (تلی تیکس) متوجه خبر دردناک شیوع سراسری کولرا در یمن شدم. من در سال 1987 به یمن جنوبی (شهر عدن) برای بیشتر از یک هفته سفر کرده بودم و با مردم و باشندگان جنوب یمن تاحدی آشنایی دارم، بناربراین خبر برایم شوک داده و مرا بیاد گذشته هایی برد که یمن در ارامش کلی بسر میبرد.

در این متن تلویزیونی آمده است که بیش از 200.000 نفر در این کشور مبتلا به کولرا اند. بر اساس گذارش سازمان جهانی بهداشت و یونیسف تاکنون 1300 یمنی بعلت بیماری کولرا جان شان را از دست داده اند. همچنان روزانه 5000 نفر به این بیماری مبتلا میشوند که بیشترینه شان کودکان اند.

بدلیل جنگ داخلی در یمن 15 ملیون نفر از امکانات بهداشتی و همچنان آب آشامیدنی محروم گردیده اند. شمار زیاد مردم نیز به کمبود شدید خوراک و قحطی مواجه اند».

سپس به فیسبوک سرزدم، در آنجا نیز یکی از اخبار مهم صدای آلمان (دویچه ویله) دربارهء فاجعه کولرای یمن بود.

در این برگهء انترنتی از جمله چنین آمده است: «ستیفن اوبرین، هم آهنگ کنندهء کمک های عاجل ملل متحد گفت که انسان ها در یمن در معرض قحطی، کمبود مواد غذایی و مرگ قرار دارند و جهان نظاره می کند.

جهان امروز در اینجا در شورای امنیت اجلاس دارد. در جریان دو سال جنگ هزاران نفر کشته شده اند. ۱۷ میلیون نفر متکی بر کمک های غذایی اند. ۶ میلیون نفر مستقیماً تهدید به قحطی می شوند و حالا دیگر کولرا هم شیوع یافته است».  

او برین می گوید: «تخمین می شود که در شش ما آینده  ۶۰ هزار مورد موجود مشکوک به کولرا به ۱۵۰ هزار می رسد. تا حال ۵۰۰ نفر از این ناحیه وفات کرده اند.

هم آهنگ سازنده کمک های عاجل ملل متحد در سالون شورای امنیت به طور گزنده ای گفت : کولرا، قحطی و جنگ، سه مصیبتی اند که همه ساخته دست بشر اند. یمن که کشور فقیر شبه جزیره عربی است به آن گرفتار شده است. این بحران آن جا را تهدید نمی کند، تازه نیامده است، بلکه از مدت های طولانی در آنجا بوده است».

قصه های مرگ، شکنجه، تیرباران های خود سرانه، حملات هوایی ائتلاف نظامی به رهبری عربستان سعودی بر مکاتب، شفاخانه ها، مساجد و بازارها. قصه های سربازگیری اجباری از میان اطفال. قصه های دوشیزگان جوان و ازدواج های اجباری اطفال. قصه های دختران خردسالی که به ازدواج اجباری داده شده اند، چون والدین شان دیگر نمی توانسته اند به آن ها نان بدهند و می خواسته اند مسئولیت آن ها را از خود دور کنند. یمن یک جنگ فراموش شده در یک کشور فراموش شده است».

من نمیخواهم به این واقعیتهای عینی بالا چیزی بیشتر اضافه کنم. تنها هینقدر میگویم که چرا مردم دنیا و بویژه مسلمانان اینقدر ساده لوح بوده و واقعیت را نمیدانند که منبع جنایات بشری با نام وهابیت سعودی مرتبط است و آنچه در افغانستان گذشته و میگذرد، آنچه در خاور میانه روی میدهد، مانند پدیدهء پلشت دولت اسلامی وجنگهای سوریه و عراق همه وهمه از سوی عربستان و کشورهای دیگر خلیج با اسلحهء امریکایی و غربی همگی دستآوردهای شیوخ وهابی- سلفی عربی میباشند.

نمیدانم جهان اسلام و بویژه مردم افغانستان چه زمانی از دنباله روی و باور کورکورانه به عربستان سعودی و جانیان ثروتمند کشورهای خلیج دست برخواهند داشت. آخر 14 قرن است که عرب فرهنگ بومی مردم آسیای میانه را نابود کرده و حتی مذاهب مروج در این منطقه یعنی حنفی، شیعی و اسماعیلی را نیز نمیپذیرد.

باید هوشیار شده و منتظر حوادث خونینتر دیگر همانند یمن در افغانستان بود، چون سررشته کشور از دست غنی خان احمدزی و عبدالله خان عبدالله سردمداران حکومت باصطلاح وحدت ملی و باداران امریکایی شان  خارج شده و صدای اعتراض با تانک و تفنگ سرکوب میشود!