بیانیۀ کمیتۀ مرکزی حزب کمونیست فدراسیون روسیه
حمله به ونزوئلا، جنایت مطلق امپریالیستهای آمریکایی است!
گنادی زیوگانوف، صدر کمیتۀ مرکزی حزب کمونیست فدراسیون روسیه
ا. م. شیری
جهان بار دیگر شاهد یک عمل تجاوزکارانۀ امپریالیستی بود. در ساعات اولیۀ ۳ ژانویۀ ۲۰۲۶، نیروی هوایی ایالات متحده حملات هوایی گستردهای را به کاراکاس و دیگر شهرهای ونزوئلا آغاز کرد. اقامتگاه ریاست جمهوری، ساختمان مجلس ملی، آرامگاه هوگو چاوز، تأسیسات نظامی و مراکز حملونقل زیر آتش قرار گرفتند. این عمل وحشیانه منجر به تلفات، از جمله زنان و کودکان شد. هدف از چنین حملاتی، تضعیف روحیۀ ملت و شکستن ارادۀ آن برای مقاومت است.
هنوز میزان ویرانیها و تلفات برآورد نشده است. با این حال، کاملاً روشن است: رژیم ترامپ آماده است تا برای سرنگونی یک دولت نامطلوب در یک کشور مستقل، به هر کاری دست بزند. فهرست طولانی جنایات امپریالیستی با یک جنایت خونین دیگر گسترش یافت. طبقۀ حاکم ایالات متحده بار دیگر چهرۀ واقعی خود را به جهانیان نشان داد. حملۀ مسلحانه علیه کشوری آغاز شده است که مقامات آن جرأت کردهاند از یک مسیر توسعۀ مستقل حمایت کنند، از منابع طبیعی برای توسعۀ اجتماعی استفاده کنند و سیاستهایی را در جهت منافع کارگران دنبال کنند.
حمله هوایی شبانه به خاک یک کشور مستقل، نقض آشکار منشور سازمان ملل و قوانین بینالمللی بود. این یک اقدام آشکار تروریسم دولتی با هدف سرنگونی دولت مشروع و روی کار آوردن یک رژیم دست نشانده با زور بود. چنین اقداماتی به هیچ وجه قابل توجیه نیستند.
جنایت خونین جدیدی علیه صلح و امنیت روی داده است. این جنایت، ادامۀ جنایات سیاست امپریالیستی ایالات متحده است که دههها ادامه دارد. جنگهای ویتنام و کره، تلاش برای حمله به کوبا، کودتای خونین در شیلی، فجایع یوگسلاوی، عراق، لیبی، افغانستان و سوریه – در پشت تمام این تلاشها برای «برقراری نظم»، میلیونها قربانی نهفته است – کسانی که غارت شدند، کسانی که پناهنده شدند، کسانی که معلول شدند و کسانی که جان باختند.
ایالات متحده مقصر اصلی آغاز جنگ در اوکراین است. این واشنگتن و اقمار اروپایی آن بودند که باندرا میدان را تحریک کردند؛ از گردانهای نازی حمایت کردند؛ دولت قانونی را سرنگون کردند و پیشنویس توافقنامههای دروغین مینسک را تهیه کردند. اوکراین به طور فعال با سلاح بمباران شد و به درگیری نظامی با روسیه کشیده شد.
امپریالیستها همچنان به اقداماتی با هدف اعمال سلطۀ جهانی خود ادامه میدهند. کالاس، وزیر امور خارجۀ اتحادیۀ اروپا، با ارزیابی حملۀ ایالات متحده به ونزوئلا اظهار داشت که اتحادیۀ اروپا «وضعیت را از نزدیک زیر نظر دارد» و مادورو «فاقد مشروعیت کافی است». همۀ اینها تلاشهای آشکار است برای همصدایی با واشنگتن و سرپوش گذاشتن بر ماهیت جنایتکارانۀ اقدامات تهاجمی آن.
از زمان پیروزی قاطع هوگو چاوز در انتخابات ۱۹۹۸، ونزوئلا به مدت یک ربع قرن، سرمایۀ جهانی و عوامل آن را به خود مشغول داشته است. دو قرن است که کاخ سفید عادت کرده است که آمریکای لاتین را به عنوان «حیاط خلوت» خود حساب کند. کاراکاس با پیشبرد ایدههای «سوسیالیسم قرن بیست و یکم»، ضربۀ قابل توجهی به مواضع ایالات متحده در منطقه وارد کرده است. اصلاحات اجتماعی-اقتصادی دولت چپگرا، که با هدف منافع تودۀ مردم انجام شده، به استخوانی در گلوی واشنگتن تبدیل شده است.
تلاش برای خفه کردن آرای مردمی شکست خورد. ونزوئلاییها شجاعانه در برابر محاصرۀ اقتصادی، تجاوز مالی و ترور ناشی از تحریم ایالات متحده مقاومت کردند. مبارزۀ آنها نه تنها به دفاع از سرزمین مادریشان، بلکه به پیشگام مقاومت ضد امپریالیستی جهانی تبدیل شد.
سرمایۀ جهانی از این واقعیت که دیگران از الگوی کاراکاس پیروی کردند، خشمگین بود. در طول سالها، طرفداران اصلاحات سوسیالیستی به پیروزیهای مهمی دست یافتهاند و تجربۀ جدیدی در حکومتداری در برزیل، آرژانتین، نیکاراگوئه، بولیوی، اکوادور و سایر کشورها کسب کردهاند. اتحاد بولیواری (ALBA) دولتهای مترقی منطقه را متحد کرد و اتحادهای نابرابر تحت حمایت واشنگتن را به چالش کشید.
ایالات متحده به هیچ وجه قصد نداشت آمریکای لاتین را از چنگال طمع خود رها کند. از همه چیز استفاده شد: تلاش برای کودتا، تحریمهای شدید و حمایت بیشرمانه از اپوزیسیون راستگرا. این اقدامات در دورۀ اول ریاست جمهوری ترامپ با تلاش تیم او برای اعلام خوان گوایدو، دستنشاندهشان، به عنوان رئیس جمهور ونزوئلا به اوج خود رسید. اما این قمار شکست خورد. کارگران از معاملۀ استقلال و تضمینهای اجتماعی با خیالات دروغین لیبرال دموکراسی خودداری کردند. همدستان مایل به تسلیم کشور در برابر منافع خارجی، رسوا شدند.
دونالد ترامپ که به سختی به قدرت بازگشته است، حملات خود علیه کاراکاس را از سر گرفت. امیدها مبنی بر اینکه دولت او بر حل مشکلات داخلی ایالات متحده تمرکز خواهد کرد، واهی از آب درآمد. سرمایۀ جهانی برای حفظ سلطۀ خود به ماجراجوییهای بینالمللی جدیدی نیاز دارد. ترامپ، مانند اسلاف خود، دستورات محافل الیگارشی را با پشتکار اجرا میکند. آمریکای لاتین در این سیاست مورد توجه ویژه قرار گرفته است. استراتژی جدید امنیت ملی ایالات متحده، دکترین مونرو را احیا کرده است. این دکترین اعلام میکند که هیچ بازیگر جهانی دیگری به جز واشنگتن نمیتواند در آمریکای لاتین حضور داشته باشد.
این درگیری از چند ماه پیش تشدید شد. کاخ سفید بی هیچ دلیل و اساسی رهبری ونزوئلا را به چشمپوشی از قاچاق مواد مخدر متهم کرد. بر اساس این فرضیۀ کاملاً نادرست، مقدمات تجاوز آماده شد. بزرگترین نیروی نظامی از زمان بحران پاناما در سال ۱۹۸۹ به کارائیب اعزام شد. ایالات متحده محاصرۀ ونزوئلا را تشدید کرد و بیشرمانه خواستار تسلیم دولت قانونی شد.
مردم ونزوئلا مانند گذشته، گرد رهبران خود جمع شدند. تلاش برای دستیابی به اعتراضات پر سر و صدا و کودتا از طریق نمایش اپوزیسیون شکست خورد. محافل امپریالیستی که در تقلید از یک انقلاب رنگی دیگر شکست خورده بودند، به مداخلۀ آشکار روی آوردند.
ربودن نیکولاس مادورو، رئیس جمهور ونزوئل و همسرش توسط نیروهای آمریکایی یک جنایت هولناک بود. ربودن رئیس یک کشور مستقل و یکی از اعضای خانوادهاش توسط نیروهای مسلح یک قدرت خارجی، یک اقدام تروریستی بینالمللی است.
گزارشهای مربوط به انتقال نیکولاس مادورو به ایالات متحده، موجب نگرانی ویژهای میشود. لازم به یادآوری میدانیم که هرگونه حمله به جان و آزادی یک رئیس دولت که به طور مشروع انتخاب شده است، نه تنها جنایت علیه یک فرد، بلکه یک اقدام جنگی علیه کل کشور، علیه اصول دموکراسی، حاکمیت و قوانین بینالمللی است.
این تجاوز فراتر از حمله به یک کشور واحد است و تجاوز کل منطقۀ آمریکای لاتین را به چالش میکشد. تلاش برای بازگرداندن اجباری آن به دوران استعمار نو، به زمانی که ایالات متحده رژیمهای دستنشانده را به ملتها تحمیل میکرد، ماجراجویان مطلوب خود را بر «تختهای عاج» مینشاند و به آنان اختیارات دیکتاتورمآبانه میبخشید، در جریان است. سیاستهای دونالد ترامپ مستقیماً با هدف برگرداندن آمریکای لاتین به عقب، سلب حاکمیت، دستاوردهای اجتماعی و چشمانداز تاریخی این منطقه، دههها پیش طراحی شدهاند.
کمیتۀ مرکزی حزب کمونیست فدراسیون روسیه ماجراجویی نظامی دیگر ایالات متحده علیه یک کشور مستقل را قاطعانه محکوم میکند. ما همبستگی عمیق خود را با مردم برادر ونزوئلا، مبارزۀ آنها برای استقلال و آرزوی آنها برای ساختن یک جامعۀ عادلانه اجتماعی ابراز میکنیم. هیچ توجیهی برای اقدامات جنایتکارانۀ ارتش آمریکا وجود ندارد و نمیتواند وجود داشته باشد!
ما خواستار پایان فوری و بدون قید و شرط اقدامات تجاوزکارانۀ واشنگتن علیه این کشور مستقل هستیم. ما به ویژه تأکید میکنیم که مسئولیت کامل جان و سلامت نیکولاس مادورو و همسرش بر عهده رهبری ایالات متحده است. رئیس جمهور ونزوئلا باید بدون قید و شرط به کاراکاس بازگردانده شود تا وظایف خود را به عنوان رئیس دولت بر عهده بگیرد.
ما بر این باوریم که نهادهای و همۀ نیروهای سیاسی روسیه باید از این ضرورت حرکت کنند، که واشنگتن را به پایان دادن به تجاوز امپریالیستی خود وادار کند. وقت آن رسیده است که همه اذعان کنند که هرگونه توهمی در مورد برتری دولت فعلی ایالات متحده بر «دموکراتهای جهانیگرا» نه تنها پوچ، بلکه خطرناک است.
ما از کشورهای عضو بریکس و هر کشوری که طرفدار جهان چندقطبی است، میخواهیم که برای دفاع از قوانین بینالمللی، اقدام جمعی فوری انجام دهند. ما معتقدیم که ضروری است این موضوع فوراً در شورای امنیت سازمان ملل مورد بحث قرار گیرد. نیاز به ایجاد و تقویت ساختارهای امنیت جمعی که قادر به مقابله با ناتو و هر گونه تلاش برای سلطۀ جهانی باشند، به طور روزافزونی ضروری میشود.
ما از همۀ نیروهای مترقی در سراسر جهان میخواهیم که برای مقاومت در برابر تهاجم به ونزوئلا متحد شوند. همۀ مخالفان امپریالیسم، کارگران، کمونیستها و میهنپرستان دعوت میکنید به تشکیل جبهۀ متحد علیه موج جدید اقدامات نظامیگرایانه ایالات متحده فرامیخوانیم. ما از احزاب و جنبشهای چپ، اتحادیههای کارگری، سازمانهای اجتماعی و تمامی افراد صادق در سراسر جهان میخواهیم که یک کارزار گستردۀ همبستگی بینالمللی با مردم ونزوئلا راهاندازی کنند.
ماهیت آنچه در حال وقوع است، روشن است. در پشت آن، منافع سرمایۀ مالی ایالات متحده و مجتمع نظامی-صنعتی قرار دارد. آنها مشتاقانه به فکر کنترل منابع طبیعی غنی آمریکای لاتین هستند. ما با طبقۀ سرمایهداری روبرو هستیم که علیرغم همۀ اختلافات داخلی خود، در تمایل اساسی خود برای حفظ سلطۀ جهانی و سرکوب هرگونه نشانۀ استقلال، متحد است.
امپریالیسم همچنان بزرگترین تهدید برای صلح و امنیت بشریت است. تجاوز علیه ونزوئلا حلقۀ طبیعی در زنجیرۀ اقدامات نواستعماری به شمار میرود. مشاهدۀ خاموش چنین اقداماتی به معنای میدان دادن به امپریالیسم حتی جنگطلبتر، شرورتر و مطمئنتر از مجازات خواهد بود. تنها مبارزۀ متحد و همبستۀ ملتها علیه دیکتههای سرمایه، برای سوسیالیسم، برای حاکمیت واقعی مردم است، که میتواند راه جنگها، مداخلات و ویرانیهای تازه را ببندد.
حزب کمونیست فدراسیون روسیه بر خواستهای زیر تأکید میکند:
ــ پایان بیقید و شرط تجاوز نظامی ایالات متحده علیه جمهوری بولیواری ونزوئلا؛
ــ آزادی فوری رئیس جمهور نیکولاس مادورو و همسرش؛
ــ توقف کامل هرگونه دخالت خارجی در امور داخلی ونزوئلا؛
ــ تحقیقات بینالمللی در مورد اقدامات مجرمانۀ ایالات متحده با پیگرد قانونی مسئولان؛
ــ موضع اصولی و نقش فعال همۀ کشورها در دفاع از حاکمیت ونزوئلا.
زنده باد دستاوردهای انقلاب بولیواری و میراث هوگو چاوز!
شرم بر امپریالیسم آمریکا و اقمارش!
زنده باد ونزوئلای آزاد و مستقل!
ساوتسکایا راسیا (روسیۀ شوروی)
١۶ دی- جدی ١۴٠۴
