امرالله صالح و طالبان
نوشته ی : اسماعیل فروغی
اخیراً امرالله صالح معاون اول رییس جمهوری ، موضعگیری ضد طالب و ضد پاکستانی اش را صراحت بیشترداده است . اوبا صدای رسا گفته است که : « طالبان به زنده گی مسالت آمیزاعتقاد نداشته … توافقنامه دوحه برای طالب یک اعتماد به نفسِ کاذب و پوشالی بوجود آورده است که نیروهای دفاعی وامنیتی ما باید به آنان تفهیم کنند که دراشتباه اند … »
آقای صالح که نمیتواند شک و تردید هایش را نسبت به کوشش های نمایشی صلح دوحه پنهان نماید ، باربارتصریح کرده است که : « … ما حلقه ی نقاب پوش شورای کویته را حاکم به سرنوشت زنان باعزت افغانستان نمی سازیم … جامعه ی امروز ما جامعه ی سال 1999 نیست . بسیار تغیر کرده و طالب توان هضم این تغیررا ندارد . برخلاف ، این تغیر، طالب را هضم میکند …طالب به مجردی که صلح کند منحل می شود . جامعه به حدی بزرگ وقوی شده است که طالب را مثل چای سبز می نوشد … »
آقای صالح بی علاقه نیست تا با استواری این باوراش راهم هربارتکرارنماید که : « من پس از صلح هم هیچگاهی با طالب آشتی فکری نخواهم داشت . من وطالب به دو جهان متفاوت مربوط استیم … »
این موضعگیری صالح – هرگاه با اعتقاد و صداقت همراه باشد و هرگاه طالبان جمهوری خواهِ درون ارگ آن را به بیراهه نبرند ، موضعگیری اصولی و قابل تمجید است – موضعگیری صریحی است که تاهنوز نه اشرف غنی داشته است و نه حامد کرزی ؛ اما …
اما هرگاه صالح ضد طالب است ، باید به آن وفادار مانده و به آن جامه ی عمل بپوشاند . باید دربرابر رهایی هفت هزار جنایتکارباقیمانده ی طالب از زندانها بایستد نه آنکه با دلیل تراشی های استخباراتی همچون رهایی شش هزار طالب قبلی ، به رهایی هفت هزارِ باقیمانده هم صحه بگذارد .
اگراومیخواهد برطالبان فایق آید ، باید جلسات شش و نیم صبح را ازسطح موبایل دزد بگیر و کمک به شهرداری ، به مرکز فرماندهی قلع وقمع طالبان و به محاکمه کشاندن فاسدان بزرگ دولتی مبدل کند . باید به اصل ها پرداخته شود نه به فرعیات . باید تمام مردم ، تمام گروهها و شخصیتهای ضد طالب چون مارشال دوستم را که خواهان تار و مارکردن طالبان استند ، در زیرچترواحد جمهوریت ( نه شعاری ) گردآورده ، با مشتی واحد وآهنین دربرابرتحجروتروریزم طالبانی وحامیان پاکستانی آن صف آرایی نمایند . باید لشکر مردم را با لشکراردوی قهرمان کشوریکی کرده ، صادقانه و بی امان برضد طالب و تحجربرزمند .
امرالله صالح نباید همانند رییس اش به آیس کریم خوردن وآتش بس سه روزه با طالبان فریب خورده ، آنان را گاهی برادرو زمانی هم سنگربپندارد . آقای صالح باید بداند که سیاستمداران و سیاستبازان تکرو و تبارگرا هرطوری بیندیشند ، مردم حالا به این باور رسیده اند که : طالب یک پدیده ی تصنعی صادرشده از پاکستان است . ذهنیت تاریک مذهبی و دیدگاه آنان نسبت به دیموکراسی ، تشیع ، زن ، هنر ، تلویزیون ، انتخابات ، حقوق بشر و رنگارنگی اقوام ساکن افغانستان هرگز تغیر ننموده است و تغیر نمی کند .
