جنگ ایران، محاسبات ترامپ و بازتعریف آسیب‌پذیری در جغرافیای منطقه

وحیدالله نورزی جنگ‌ها را نمی‌توان تنها با شمار حملات، میزان خسارات…

دو یاداشت !

1-- افغانستان و اثرات موقعیت جغرفیایی ان . 2-- چاره اساسی…

تعلق بر انسانیت بجا است !

امین الله مفکر امینی              2026-08-10! بــه هر طرف مینگرم بوی تعلقات…

از قهرمان‌سازی تا نقد تاریخی؛ بازخوانی کارنامه رهبران در شش…

 نویسنده: مهرالدین مشید بزرگ‌نمایی رهبران؛ ناسپاسی به آرزو های مردم افغانستان رخدادهای…

ابونواس اهوازی؛نمایندۀ شادخواری های عصر ساسانی(بخش۲)

علی میرفطروس -« عربِ بادیه نشین را رها کن و او…

پروفیسور استاد  نصیب الله سیماب

له ښاغلي پروفیسور استاد  نصیب الله سیماب سره، چې د…

پیام هستی

رسول پویان ز قلب هستی پیامی بـه گوش دل گفتند چه خوش…

افغانستان در آستانه بحران چند لایه؛ ابتکار خروج از جنگ

 نویسنده: مهرالدین مشید چه کسی باید ابتکار خروج از جنگ را…

فراتر از امیر؛ درون معماری قدرت طالبان

قسمت دوم: از هویت تا قدرت؛ چگونه یک سازمان خود…

نیهلیسم؛ محصول شکست سیاسی یا فردی؟

Nihilism. آرام بختیاری نیهلیسم یعنی پوچی، انفعال، زوال، بطالت، و فاقد هدف.  نیهلیسم…

گزیده‌ی اشعار شرمین ولی

اشعار کتاب اندوه ارغوانی یک سیب گزیده‌ی اشعار شرمین ولی مترجم: زانا کوردستانی (۱) پاییز…

فراتر از امیر؛ درون معماری قدرت طالبان

قسمت اول: مسئله فقط امیر نیست وقتی درباره طالبان صحبت می‌کنیم،…

بعد از ضربه چه می‌ماند؟

افغانستان و منطقه در عصر جنگ‌های فرسایشی Wahidullah Noorzai — Former…

دل دادن و دل بردن!

امین الله مفکر  امینی                2026-25-09 دلـــــدادن ودل بردن ودل بستن نباشد…

ایدئولوژی سایه ای سنگین برفراز اندیشه ها

 نویسنده: مهرالدین مشید              زنجیر های ناپیدای ایدئولوژی  انسان موجودی معناجو است. او…

علم ګل سحر

له ګران علم ګل سحر سره، چې د علم او…

فاصله میان قدرت و اثر

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist…

چند شعر کوردی با ترجمه 

چوون خەم و پەژارە  وڵاتمی داگیرکرد دەسوری داکوو دڵخۆشیان خەسان. ◇ در این سرزمین  غم حاکم…

نورستان؛ از خاطره یک جنگ تا آغاز یک دوره تاریخ

 نویسنده: مهرالدین مشید آغاز دوباره درگیری‌ها در منطقه کامدیش نورستان، خاطره…

افغانستان میان مهندسی قدرت و بازی امنیتی طالبان و پاکستان

 نویسنده: مهرالدین مشید درگیری طالبان  با مردم؛ فرار از حل بحران…

«
»

افغانستانِ پس از صلح با طالبان ؟!

                               نوشته ی : فر وغی

عکس ‏‎Ismail Feroughi‎‏

         نتایجِ توافق میان امریکا و طالبان بزودی اعلام خواهد شد .

         رییس جمهورغنی حالا بخواهد یا نخواهد ، امریکاییان طالبان را به حیث یک قدرتِ برتر برسمیت شناخته و زمینه ی حضور قدرتمند آنان را در حکومت آینده میسر خواهند نمود .

         رییس جمهورغنی نباید فراموش نماید که درقدرتمند ترکردن این آدمکشان ، برادر خواندن های ایشان و سَلَف شان آقای حامد کرزی و حاتم بخشی های شان در آزادکردن صدها طالب جنایتکار از زندان ها نیز نقش برجسته داشته است .

        طوری که معلوم است طالبان ظاهراً قادر شده اند امریکا را به قبول بسیاری خواسته های شان – حتا تاسیس دوباره ی پایگاه رسمی قدرت شان درقندهار ( شاید بازهم  زیرنام امارت اسلامی ) ، مجبور نمایند . از نظر امریکاییان دیگر طالبان نه تروریستان آدمکش ؛ بلکه مستحقین بِلا منازع حکومتداری و شرکای قدرتمند دولت در افغانستان میباشند .

        اما طوری که همه میدانند با شریک کردن طالبان درقدرت ، کشتی شکسته ی افغانستان به ساحل امید نخواهد رسید .

       افغانستانِ پس ازصلح با طالبان ،  همچنان کشوری بی ثبات و وابسته خواهد بود و دولتی قومگرا تر و یکه تازتر ازامروزخواهد داشت .

       هیچ ازاحتمال دورنیست که امریکاییان , حکومت مضحک و ناکاره ی دیگری شبیه به حکومت وحدت ملی با شرکت طالبان و دست پروردگان دیسانت شده ی شان     ( آقایون حامدکرزی ، محمد اشرف غنی ویا کسانی دیگر ) ایجاد نموده ، بروی گرده های مردم سوار نمایند .

       با حضور و هجوم هزاران طالبِ چپلک به پا  در شهرها و قرار گرفتن آنان در کنار یا در برابر قوای مسلح موجود  و موازی با آن با حضور پررنگ تر پایگاه های مخوفِ اطلاعاتی – جنگی امریکا در افغانستان ، هم رقابت ها و تنش های گروهی – قومی تشدید خواهدشد و هم رقابتهای منطقوی – بین المللی .

       در نتیجه ، با ادغام طالبان در بدنه ی حکومت ، ما نه تنها به امنیت و صلح دست نخواهیم یافت ؛ بلکه استقلال نیم بند و نسبی خود را نیز از دست خواهیم داد .

       نبود نیروی بازدارنده دربرابر این پلان شوم ، تحقق آن را آسان و مسجل کرده است . نه جهادی های پول پرست که همه در اندیشه ی ثروتهای میلیونی بادآورده ی خویش اند ، نه گروههای ناتوان ملی و وطندوست و نه مردم به خواب رفته ی کشور ، هیچکدام تاهنوز نیت ندارند تا در برابر تحقق دوباره ی تحجر طالبی و پلان شوم امریکاییان صف آرایی نمایند .