هرات؛ جغرافیایی که تاریخ را به راهبرد پیوند می‌دهد

Wahidullah Noorzai از میراث تمدنی خراسان تا ساختار اجتماعی، قدرت منطقه‌ای…

 ابتکار ملی؛ یگانه راه گذار به صلح پایدار و حاکمیت…

 نویسنده: مهرالدین مشید رهایی افغانستان در کرو ساز و کار ملی،…

سیاسي ګوند او داخليدموکراسي

لیکوال: نور محمد غفوری پیلامه: دا مقاله چې د ۲۰۱۶م کال د…

دومقاله

نویسنده: جمشید کو‌هستانی فرستنده: محمدعثمان نجسب Iwnd Maban Mbik ################### اول ساختار و مدلهای سیاست جنایی ! مقدمه…

ادب چیست؟

برهان الدین « سعیدی » از خدا جوییم  توفیق  ادب  ـــ …

وقتی اختلال به قدرت تبدیل می‌شود: چه کسی پس از…

Wahidullah Noorzai Noorzai International Doctrine Academy (NIDA) مقدمه: هرمز؛ میدان سنجش قدرت،…

آلزایمر

آلزایمرم که بیدار می‌شود نمی‌دانم امروز، دیروز است! یا که دیروزم، فردا!!! به…

دوران خونین حفیظ‌الله امین و سرکوب رهبران حزب دموکراتیک خلق…

https://www.youtube.com/watch?v=pxhsNfqSXRE افغانستان پس از قیام ثور؛ دوران خونین حفیظ‌الله امین و…

افغانستان و بحران سیاست‌زدگی؛ جامعه‌ای گرفتار منازعه و محرومیت

 نویسنده: مهرالدین مشید سیاست‌زدگی در افغانستان؛ ریشه‌های ساختاری و پیامدهای انسانی سیاست…

نصیب الله سیماب

*** له پښتو ژبې او پښتني فرهنګ تکړه شاعر، ادبپوه، څېړونکی،…

دهمین جلسه گفت‌وگو با اسدالله کشتمند؛ روایت افغانستان در سال‌های…

https://www.youtube.com/watch?v=2d326hWQtcQ&t=12s دهمین جلسه گفت‌وگو با اسدالله کشتمند؛ روایت افغانستان در سال‌های…

از فرسایش دولت تا سرایت جنگ: زنجیرهٔ راهبردی بحران در…

Wahidullah Noorzai | Former Senior ANCOP/ANP Officer | Military and…

د سیستمونو ډولونه

نور محمد غفوری د سیستمونو د وېش عمده معیارونه سریزه په تېرو دوو…

سکوت پشتون‌ها در برابر طالبان؛ آتشی زیر خاکستر

 نویسنده: مهرالدین مشید تحلیلی دربارهٔ سکوت سیاسی، نارضایتی اجتماعی و امکان…

کابل چه زمانی می‌تواند ۹۹ درصد آب مورد نیاز خود…

نوشته : کریم پوپل مورخ ۲عقرب ۲۰۲۶ ** پیشنهاد کریم پوپل به…

ژورنالیست یا میکروفونِ خاموش؟

ژورنالیست واقعی نه سخنگوی قدرت، بلکه صدای مردم است؛ کسی…

فوتوریسم ادبی؛ میان توفان انقلاب و هورای فاشیسم

Futurism.   آرام بختیاری فوتوریسم؛ جنبشی ادبی هنری، آینده گرا اعتراضی، و شورشی…

انوره دو بالزاک

هغه د (۱۹)مې پېړۍ د فرانسوي ادبیاتو د مخکښانو په…

سیستم څنګه کار کوي؟

نور محمد غفوری د سیستم د فعالیت څرنګوالی - دوهمه برخه سریزه په…

«
»

آیا فلسطینی ها به روسیه پناه می برند؟

 یک روزنامه چاپ اسرائیل در تحلیلی این احتمال را مطرح کرد که با شکست مذاکرات صلح فلسطینی ها به سمت اتحاد با روسیه خواهند رود.

وب سایت یدیعوت آحارونوت نوشت به گفته تحلیلگران، فلسطینیان به زودی با دعوت از روسیه به پای میز مذاکره به عنوان یک شریک و میانجی، آمریکا (و اسرائیل) را تهدید می کنند.

این روزنامه  نوشته است هفته گذشته، تشکیلات خودگردان فلسطین (تا اطلاع ثانوی) مذاکرات با اسرائیل و آمریکا را متوقف کرد. دولت نتانیاهو در واکنش به ابتکار عمل جان کری، وزیر امور خارجه آمریکا تعلل و وقت کشی کرد اما (بخش زیادی از کابینه نتانیاهو) به این دلیل که این گفتگوها مانع طغیان مردم به شکل انتفاضه دیگری می شود و همچنین به علت درخواست آمریکا، خواستار توقف مذاکرات نبودند.

اسرائیل بر این عقیده است که مقامات سیاسی فلسطین شهامت نافرمانی از آمریکا را نخواهند داشت و فقط در حال قدرت نمایی هستند و در مرز حرکت می کنند اما از آن عبور نمی کنند. از نظر اسرائیل، محاسبه سود و زیان فلسطینیان نسبتا ساده است به این صورت که در صورت ادامه مذاکرات، کمک و حمایت آمریکا ادامه خواهد داشت و توقف آن، لطمات اقتصادی و انزوای دیپلماتیک برای فلسطینیان در پی خواهد داشت.

این روزنامه نوشته است این محاسبه منجر به این نتیجه گیری شده است که فلسطینیان برای بهبود وضع خود خواستار رسیدن به یک توافق هستند. در برهه حساس کنونی، فلسطینیان کم و بیش روی آمریکا را زمین انداخته اند و این سئوال مطرح شده است که آیا آنها دیوانه شده اند، آیا متوجه نیستند که با توجه به تحولات کنونی در جهان عرب، آنها هیچ دوست واقعی برای تکیه کردن و هیچ حامی مهمی در آن سوی منطقه خاورمیانه ندارند؟ شاید اینگونه نباشد.

یدعوت آحارونوت نوشته است با نگاهی به روسیه متوجه اتفاقات غیرمنتظره ای می شویم. روسیه بخش اعظم نیروهای نظامی خود را در مرز با اوکراین مستقر کرده است و بر اساس ارزیابی مقامات ناتو، می تواند ظرف چند ساعت به این کشور حمله کند. کرملین تمایل دارد دایره دوستان خود را گسترش دهد و فلسطینیان نیز علاقمند به یافتن یک حامی قدرتمند، قابل اعتماد و ثروتمند دیگری برای خود هستند. در نتیجه اتحاد استراتژیک میان روسیه و فلسطینیان ظاهرا یک اقدام آشکار سیاسی و دیپلمایک است که به نفع هر دو طرف خواهد بود. برای روسیه از نظر استراتژیک، تشکیلات خودگردان فلسطین پل محکمی به سمت جهان عرب است و فلسطینیان مبارزانی بر ضد اسلام افراطی و متعصبی هستند که برای روسیه دشمن محسوب می شوند.

به نوشته این روزنامه  از نظر فلسطینیان نیز، روسیه به عنوان یک قدرت جهانی از اعتبار برخوردار است. مقامات رام الله مطمئن هستند که روسیه می تواند ظرف چند ساعت کمک اقتصادی فوری به فلسطینیان را تصویب کند در حالی که آمریکا توانایی این کار را ندارد. نماینده روسیه در سازمان ملل به نفع فلسطین رای خواهد داد در حالی که نماینده آمریکا با آن مخالفت خواهد کرد. دوما در مسکو از آنها حمایت می کند اما کنگره در واشنگتن با آنها خصومت می کند. اینها نمونه ای از منافع دوجانبه برای این اتحاد است که اجرای آن توازن قدرت در منطقه را تغییر خواهد داد. نویسنده این مقاله در خاتمه نوشت امروز جان کری، وزیر امور خارجه آمریکا می تواند با هشدار در مورد این که آمریکا برای حل این اختلافات دست از تلاش خواهد شست، فلسطینیان (و اسرائیل) را تهدید کند اما فردا این فلسطینیان هستند که با دعوت از روسیه برای نشستن پای میز مذاکره به عنوان یک شریک و میانجی، کری (و اسرائیل) را تهدید خواهند کرد. چه کسی می داند، شاید روسیه میانجی بهتری باشد.