هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

«
»

۸ مارچ؛ روز ایستادگی، مقاومت و مبارزه برای آزادی زنان افغانستان

پیام تبریکی جنبش آزادی بخش زنان به زنان مبارز و  پیشگامان آزادی

۸ مارچ، روز جهانی زن، تنها یک مناسبت تقویمی نیست، بلکه یادآور سال‌ها مبارزه، مقاومت و فریاد زنان برای عدالت، برابری و آزادی است. این روز را به تمامی بانوان شجاع و مبارز افغانستان که با وجود همه سرکوب‌ها، همچنان در برابر ستم ایستاده‌اند، تبریک می‌گوییم. شما، زنان جنبش‌های آزادی‌بخش، فعالان حقوق زنان، خبرنگاران، نویسندگان، استادان، دانشجویان و مادرانی که امید را زنده نگه داشته‌اید، نماد سربلندی و افتخار استید. شما که از پشت دیوارهای تحمیل‌شده طالبان، صدای اعتراض خود را به گوش جهانیان رسانده‌اید، شما که به رغم شکنجه، تهدید و آوارگی، از آرمان‌های‌تان دست نکشیده‌اید، پیشگامان راه آزادی‌اید!

۸ مارچ را در شرایطی گرامی می‌داریم که زنان افغانستان با شدیدترین نوع سرکوب مواجه‌اند، اما در برابر این تاریکی، شما همچون مشعلی فروزان، مسیر آینده را روشن کرده‌اید. این روز متعلق به شماست، به زنان دلیری که خواب استبداد را آشفته کرده‌اند.

طالبان، از روز نخست بازگشت خود، زنان را نخستین و اصلی‌ترین قربانی سیاست‌های زن‌ستیزانه‌شان قرار دادند. فرامین یکی پس از دیگری صادر کردند:

  • بستن دروازه‌های مکاتب و دانشگاه‌ها بر روی دختران،
  • منع اشتغال زنان و محروم‌سازی‌شان از حقوق اقتصادی،

تحمیل حجاب اجباری و محدودیت در رفت‌وآمد،

حذف زنان از فضاهای عمومی، پارک‌ها و مراکز تفریحی،

افزایش ازدواج‌های اجباری و کودک‌همسری،

سرکوب، بازداشت و شکنجه زنان معترض،

سلب هویت زنان و حذف کامل‌شان از ساختارهای اجتماعی و سیاسی.

این فرامین عصر حجر، نه تنها نقض آشکار حقوق زنان است، بلکه تلاشی برای از بین بردن هویت، شخصیت و حضور زنان در جامعه افغانستان است. طالبان به‌دنبال ساختن جامعه‌ای استند که در آن، زن تنها در نقش یک برده، یک قربانی خاموش و یک سایه در خانه باقی بماند. اما این سیاست‌ها نتوانسته و نخواهد توانست صدای آزادی‌خواهی زنان را خاموش کند.

مبارزات زنان در برابر طالبان؛ شعله‌هایی است که هیچگاه خاموش نمی‌شوند،

در برابر این سرکوب‌های بی‌رحمانه، زنان افغانستان سکوت نکرده‌اند.

با وجود خطر مرگ، شکنجه و زندان، زنان به خیابان‌ها آمدند، شعار “نان، کار، آزادی” سر دادند و با مشت‌های گره‌کرده، علیه استبداد قیام کردند.

گروه‌های زیرزمینی زنان، در خفا به تدریس، آگاهی‌بخشی و سازمان‌دهی مبارزات ادامه می‌دهند.

زنان روزنامه‌نگار و فعالان حقوق زن و حقوق بشر، با نوشتن، گزارش دادن و بازتاب صدای قربانیان، جهان را از وضعیت افغانستان آگاه می‌سازند.

در دنیای مجازی، زنان افغانستان روایت‌های‌شان را منتشر می‌کنند، جنایات طالبان را مستند می‌سازند و کمپین‌های جهانی به راه می‌اندازند.

طالبان با تمام قساوت‌شان، نتوانسته‌اند این آتش را خاموش کنند. هر زنی که برخلاف اراده طالبان نفس می‌کشد، زندگی می‌کند و مبارزه می‌کند، خود یک انقلاب است.

پیام به زنان مبارز: ایستادگی، اتحاد و امید

ای زنان مبارز!

شما تنها نیستید. هر گام شما در این مسیر، هر کلمه‌ای که می‌نویسید، هر فریادی که سر می‌دهید، بخشی از یک جنبش بزرگ آزادی است. تاریخ، به یاد خواهد داشت که شما، در روزهایی که جهان پشتش را به زنان افغانستان کرده بود، تسلیم نشدید. شما، آینده‌سازان افغانستان آزاد استید.

ایستادگی کنید، زیرا هیچ استبدادی تا ابد دوام نخواهد آورد.

متحد بمانید، زیرا اتحاد ما، سلاحی است که ظلم را به زانو درخواهد آورد.

امید را زنده نگه دارید، زیرا فردای افغانستان، با مقاومت و ایستادگی شما ساخته خواهد شد.

۸ مارچ، روز شماست. روز زنانی که در تاریک‌ترین روزها، مشعل‌دار امید و آزادی بوده‌اند.

زنده باد زنان مبارز افغانستان!

زنده باد جنبش آزادی بخش زنان

زنده باد مقاومت!

زنده باد آزادی!

شیرین.نظیری