مکر دشمن

  نوشته نذیر ظفر با مکـــــر خصم ، یار ز پیشم…

نویسنده ی متعهد نمادی از شهریاری و شکوهی از اقتدار…

نویسنده: مهرالدین مشید تعهد در قلمرو  ادبیات و رسالت ملی و…

اهداف حزب!

امین الله مفکر امینی      2024-12-04! اهـــــدافِ حــزبم بـــودست صلح وصفا ی مــردم…

پسا ۷ و ۸ ثور٬ در غایت عمل وحدت دارند!

در نخست٬ دین ماتریالیستی یا اسلام سیاسی را٬ بدانیم٬ که…

نگرانی ملاهبت الله از به صدا درآمدن آجیر فروریزی کاخ…

نویسنده: مهرالدین مشید پیام امیر الغایبین و فرار او از مرگ؛…

مدارای خرد

رسول پویان عصا برجان انسان مار زهرآگین شده امروز کهن افسانۀ کین،…

افراطیت و تروریسم زنجیره ای از توطیه های بی پایان

نویسنده: مهرالدین مشید تهاجم شوروی به افغانستان و به صدا درآمدن…

عید غریبان

عید است رسم غصه ز دلها نچکاندیم درد و غم و…

محبت، شماره یکم، سال ۲۷م

شماره جدید محبت نشر شد. پیشکش تان باد!

روشنفکر از نظر رفقا و تعریف ما زحمتکشان سابق

Intellektualismus. آرام بختیاری روشنفکر،- یک روشنگر منتقد و عدالتخواه دمکرات مردمی آرامانگرا -…

پیام تبریکی  

بسم‌الله الرحمن الرحیم اجماع بزرگ ملی افغانستان به مناسبت حلول عید سعید…

عید خونین

رسول پویان جهان با نـقـشۀ اهـریمنی گـردیـده پـر دعوا چه داد و…

بازی های ژیوپولیتیکی یا دشنه های آخته بر گلوی مردم…

نویسنده: مهرالدین مشید بازی های سیاسی در جغرافیای افتاده زیر پاشنه…

ادریس علی

آقای "ادریس علی"، (به کُردی: ئیدریس عەلی) شاعر و نویسنده‌ی…

گزیده‌ای از مقالهٔ «هدف دوگانهٔ اکوسوسیالیسم دموکراتیک»

نویسنده: جیسون هی‎کل ــ با گذشت بیش از دو دهه از…

مثلث خبیثه ی استخباراتی ایکه افغانستان را به کام آتش…

نویسنده: مهرالدین مشید اقنوم سه گانه ی شرارت در نمادی از…

اعلام دشمنی با زنان؛ زیر پرسش بردن اسلام و یا…

نویسنده: مهرالدین مشید رهبر طالبان از غیبت تا حضور و اعلان…

ګوند، ائتلاف او خوځښت

نور محمد غفوری  په ټولنیزو فعالیتونو کې د ګډون وسیلې   د سیاسي…

از روزی می‌ترسم 

از روزی می‌ترسم  که سرم را بر روی سینه‌ات بگذارم و تپش…

چرا نجیب بارور را شماتت و تقبیح نماییم ؟

                 نوشته ی : اسماعیل فروغی           به…

«
»

پیام بمناسبت روز بین المللی آموزش

انجمن سراسری حقوقدانان افغانستان

چهارشنبه ۲۴ جنوری ، مطابق ۴ دلو روز بین المللی آموزش است که بر اساس فیصله جلسه عمومی سازمان ملل متحد در سوم دسامبر ۲۰۱۸ شناخته ومورد تصویب قرار گرفت و از ۲۴ جنوری ۲۰۱۹ این روز همساله از جانب مجامع ملی و بین المللی مورد تجلیل و یادهانی قرار میگیرد.

سازمان ملل متحد آموزش را با صلح و تداوم انکشاف گره خورده تلقی مینماید. بدون شک آموزش، ایجاد ، حفظ و گسترش زمینه های آن تضمین برای انکشاف معارف و تعلیمات عالی در واقعیت، بزرگ شدن سرمایه بزرگ ملی و معنوی در یک جامعه میباشد.

آموزش اساس بزرگ ساختن ظرفیت تجربه، آگاهی، شناخت و تعقل برای خود شناسی ، جامعه و انسان شناسی و علوم مثبته میباشد. همچنان یک اساس کسب تجارب و بکارگیری اندوخته های علمی و آموزشی برای پیشرفت جامعه، تمدن، ترقی و تغیر مثبت در زنده گی شهروندان، در مطابقت با ضرورت های زمان میباشد. روی همین دلایل و واقعیت های مستدل است که آموزش بحیث یک حق طبعی و انسانی میباشد که در تمامی قوانین اساسی کشورها ضمانت شده و بخشی از وظایف و مسئولیت بزرگ برای دولت و یک حق وضرورت برای شهرواندان ، بخصوص نسل جوان اعم از پسر و دختر میباشند.

چنین گفت پیغمبر راستگوی

ز گهواره ، تا گور دانش بجوی

آموزش اساس کسب باور و اعتماد نسبت به توانايی جسمی، فکری و روانی خود میباشد که آنرا بحیث یک خدمت و ادای مسئولیت اخلاقی و وجدانی ،دوباره به جامعه تقدیم میکند.

این آموزش و پرورش است که دررشد اخلاق و وجدان ، رشد همه جانبهٔ شخصیت انسان و تقویت رعایت حقوق بشر و آزادیهای اساسی کمک میکند ، به گسترش حسن تفاهم، دگرپذیری [تسامح] صلح و دوستی میان تمامی مردمان، گروههای اجتماعی، قومی و مذهبی یاری میرساند.

حق آموزش در مواد ۲۶ و ۲۷ کنوانسیون بین المللی پیرامون حقوق بشر مصوب ۱۹۴۸ و میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسمبر ۱۹۶۶ در مواد ۳ و بند دو ماده ۱۹ به وضاحت تسجیل یافته اند.

موجودیت زمینه های رشد و انکشاف فکری بوسیله آموزش، خلاقیت، ابداعات کشفیات و اختراعات عملی حق هر شهروند و مسئولیت یک دولت و یا نظام حقوقی میباشد، اما با درد و دریغ اکنون کشور ما افغانستان، با تسلط سیاست های جابرانه و استعداد کش طالبان به جهنم ممنوعات و منکرات برای هر شهروند ، بخصوص زنان و دختران مبدل گردیده و در دو سال و پنج ماه اخیر با بسته شدن دروازه های مکاتب بروی دختران و درواره های های ادارات به روی زنان دارای تحصیل و تجارب بزرگ کاری، افغانستان را به غمستان ممنوعیت ها و سلب همه حقوق انسانی شهروندان مبدل نموده است.

شریعت خود ساخته دیوبندی طراز پاکستانی طالبان که با جهل، تاریکی و نفرت در برابر روشنی، علم و دانش بشری عجین خورده است، سرنوشت شهروندان قریب به چهل ملیونی در کشور غم زده افغانستان را به گروگان و به چنگ پنجال ها خونین قرار گرفته است. هر گونه زمینه آموزش، استفاده از دانش و تجارب علمی دنیای مدرن را محدود و توانايی های فکری و استعداد ها را در خانه ها محبوس نموده است . درحالیکه نسل جوان ، با استعداد و آموزنده مهاجرین افغان در کشور های مختلف با استفاده از زمینه های اموزش، کسب علوم و فراورده های علمی و تخنیکی معاصر خلاقیت ها ی مختلف علمی و تخصصی را در مجامع عملی و پژوهشی از خود تبارز داده اند. راه یابی این افغانان در پارلمانها، احزاب سیاسی، مجامع اکادمیک بحیث

استادن، متخصصین بلند مرتبت در شفاخانه ها، وکلای مدافع، قاضیان، محققین انجنیران و دها بخش های آموزشی و علوم اکثرا زینت بخش روزنامه های و سایر وسايل رسانشی میگردند.

ولی در افغانستان به دستور وزیر تحصیلات عالی طالبان هم اکنون تصفیه کتابخانه دانشگاه کابل که غنی ترین مرکز آثار علمی و تحقیقی از استادان فاکولته های مختلف و در عرصه های مختلف علوم در دها سال اخیر میباشد، آغاز گردیده است که گویا همه آثار کی در مطابقت با شریعت نیستند، باید از این مرکز بزرگ و زخیره پرغای افغانستان جمع آوری گردد.

انجمن سراسری حقوقدانان افغانستان در حالیکه خود را در تجلیل و یادهانی روز بین المللی آموزش با همه مدافعان آموزش در سطح جهان و دفاع از حق حقه آمورش دختران و زنان کشور شریک میداند، بحیث مدعی العموم مردم افغانستان از همه حقوق شهروندی مردم افغانستان دفاع نموده بر این حقوق یکبار دیگر تآکید و محدویت ها ممانعت های غیر انسانی طالبان را محکوم مینماید. انجمن هر گونه دستبرد بر ذخیره های علمی ـ تحقیقی، کتب و رسالات مجامع علمی و اکادمیک را یک جرم نا بخشودنی میداند و آنرا اقدام حسودانه وعداوت در برابر علوم، کتاب خوانی و آموزش میداند.

چنین تصامیمبدون شک با دین و آیین مردم افغانستان مباینت دارد و متاسفانه زعامت طالبان ،دینی را که به اقرأ شروع و خداوند در قرآن به قلم سوگند یاد مینماید مورد سؤ استفاده قرار میدهند.

با حرمت

از نام هئآت اجرايیه انجمن سراسری حقوقدانان افغانستان

میر عبدالواحد سادات، رئیس انجمن