فروریزی «فراروایت» ها؛ امری تاریخی یا فراتاریخی؟ 

نویسنده: مهرالدین مشید تهاجم شوروی و امریکا به افغانستان بسیاری از…

قلم نماد آگاهی و آزادی و فرهنگ

نویسنده: مهرالدین مشید ن و القلم و مایسطرون به بهانهء روز قلم امروز…

شوق همدلی

رسول پویان جانا بیا که در دل و در دیـده جا…

سیمرغ سیمین تن رویا های من

نوشته‌ی محمد عثمان نجیب  بخش هفت : اَها ای آسمان هایی که…

سخت تنها بدون تو

مجید احمدی غزل سرای زیبایی های زبان فارسی دری، غزل…

د وطن حال

سید عبید الله نادر خیالي خیالي ګــلونه ،له دې…

صد سخن

محمد عثمان نجيب يادكرد مختصر! «صد سخن» را در اغاز بدون…

سازمان های بدون رهبر

  با در نظرداشت بعضی از ترفند های ادبی، جملات و…

داستان کتابچه خاطرات

قسمت اول نوشته ء رویا عثمان (انصاف) یک روز پاییزی بود و…

یک تصویر یک کشور سخن

بگذر زین گذرگاه خطر و خونین ای دخت‌ شجاع و نازنین نفرین…

د وختونو آئینه

سید عبیدالله نادر د شعر او ادب د برخي د پاره داســي…

War Peace Corrupt Regime Mafia Group being used for Occupation…

By Fateh Sami Date: 2nd May 2021 A panoramic view of the…

مارکس و گونه پرستی از خود بیگانگی 

پیوست به گذشته... بخش (2) جان بلامی فاستر و برت کلارک برگردان: توسط نقد…

افغانستان : بدون تضمین آزادی رسانه‌ها، صلح عادلانه و پایدار…

به مناسبت سوم ماه می روز جهانی آزادی رسانه‌ها، گزارشگران…

در این روز اول ماه مه

نام مرا تمام جهان می‌داند، نامی ‌به سادگی خاک نامی‌ به روشنی…

روایت بایدن از پیروزی شکستبار و جنایت های امریکا در…

نویسنده: مهرالدین مشید جوبایدن در سخنرانی خود در هر دو مجلس…

مسلمانی این همین است که ما می بینیم؛ استاد دانشمند!

محمد عالم افتخار با اینکه صحت خوبی نداشتم و در غیر…

تبجيل از يك شخصيت مترقى و پيشرو

میرعبدالواحد سادات روزگار ما ، عصر شكست ارزشها است و…

جیغ سکوت

رسول پویان جیغ سکوت گـوش فلک را دریده است فـریـاد خـامـوشـانـۀ دل…

قضاء و چگونگی آفرینش عدالت

قسمت پنجم قوانین نافذ ـ صلاحیت واستقلال قضاء آزادی دراجرائات قضائی ومُقید…

«
»

مذاکرات بین الافغانی ، صلح نمی آورد

    نوشته ی : اسماعیل فروغی

          حقایق تلخِ برخاسته ازجنگ 42 ساله ی افغانستان ، مارا به این باور رسانده است که متأسفانه مذاکرات بین الافغانی هرگز ثمری درقبال نداشته و این جنگ نه از راه مذاکرات میان افغان ها ؛ بلکه تنها از طریق تفاهم و جورآمد میان قدرتهای بزرگ ، قدرت های منطقه وهمسایه گان افغانستان به پایان خواهد رسید .

       جهان آگاه است که تنورِ سوزان این جنگ که ابتدا با هدف سقوط و سرکوب اتحاد شوروی وقت و بعداً به قصد بدنام کردن اسلام ، داغ شد ، نه توسط مردم افغانستان بلکه با هزینه و رهبری ایالات متحده ی امریکا ، اتحادیه ی اروپا ، سعودی ها و دست داشتن تمام همسایه های طماع ما گرم نگهداشته شده است . آنان این تنور را ایجاد کرده اند و تا زمانی که آنان نخواهند این تنورآدمخوارهمچنان داغ و سوزان خواهد ماند . مردم ساده و خوش باورافغانستان ازهمان اول فقط هیزم این تنور بوده اند و بس .

       اصطلاحات مذاکرات بین الافغانی و مصالحه ی ملی که از زمان حکومت داکتر نجیب الله سر زبانها افتاد ، ازاول تا امروز یک رویای خوش و یک مقوله ی بی تفسیر برای باشنده گان افغانستان بوده و برای همیشه رویای بی تفسیر باقی خواهد ماند . مذاکرات گروههای اسلامی وغیراسلامی درپاکستان ، در روسیه ، درافغانستان ، در دوحه و حتا در مکه ی شریف ، همه بین الافغانی بودند که هیچکدام پیام صلح باخود نداشته اند .

       مذاکرات مضحک دوحه نیزکه با ترکیب فرمایشی – مصلحتی ، بیهوده گی و ناکامی اش از اول روشن بود ، یکی ازهمان نشست های بین الافغانی است که هیچ نقشی برای تأمین صلح نخواهد داشت . و به همین سان است مذاکرات ماسکو…

       طوری که معلوم است خواست امریکا برای تامین و تحکیم ثبات درافغانستان اهمیت حیاتی دارد . امریکا با تسلط همه جانبه برهمه جوانب جنگ ، به خوبی میتواند این تنورسوزان راهمانگونه که روشن کرده است ، خاموش اش نیز نماید . تا امریکا به نیات شوم سودجویانه اش درافغانستان ومنطقه تجدید نظرننماید ، صلح و ثبات نصیب افغانستان نخواهد شد .

      اما حقایق نشان میدهد که حالا امریکا زیرفشارهزینه های سنگین جنگ و زیرفشار قدرتهای منطقه ای ، آرزو دارد هرچه زودترخود را ازگودال جنگ فرسایشی افغانستان بیرون بکشد. حالا که اتحاد جماهیرشوروی سوسیالیستی حضور فزیکی ندارد ، حالا که ایران اسلامی با تمام کوششها سقوط ننمود ، حالا که قدرتهای منطقه ای چون روسیه ، چین ، ایران و هندوستان چهارچشمه براوضاع نظارت داشته ، قدراست دربرابر یکه تازی ها و چپاولگری های امریکا ایستاده اند ، وبالاخره حالا که امریکا قصد و نیت حمایت ازنظامهای خودکامه و تک محور را ندارد ؛ ایالات متحده ی امریکا میخواهد هرطوری شده است به وضعیت موجود خاتمه بدهد. چهره هایی را که در رأس قدرت استند ، تعویض نموده و با قبولاندن تعدیلاتی به طرف های جنگ ، وضعیت را از نو مدیریت نماید .

      درست به همین اساس است که برخلاف روند دوحه ، اینبار امریکای تکرو، دست به دامن ملل متحد، روسیه ، چین ، ایران و هندوستان برده ؛ ازهمه تقاضا دارد تا با شرکت درمجلس صلح استانبول ، امریکا را درامرختم غایله ی افغانستان یاری برسانند .

      به باورمن کنفرانس استانبول یک کنفرانس خیلی با اهمیت درسرنوشت و وضعیت افغانستان خواهدبود که امیدواریم وضعیت جدید قربانی های کمتری را از مردم ما طلب نماید .