پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

«
»

طالبان، افغانستان راچند پارچه می کنند

  نوشته ی : اسماعیل فروغی

     ماشین جنگی طالبان هرگز نمی تواند با زور و سرکوبِ مداوم ، مردمان شمال رامطیع وفرمانبردارخود سازد.

     طالبان باعملکردهای آگاهانه یا نا آگاهانه وباکاربرد سیاست زوروسرتمبه گی شان ، به دستورپاکستانی ها میان اقوام مختلف افغانستان فقط تخم نفرت ونفاق می کارند ودر نهایت امرمی خواهند نقشه ی چند پارچه شدن افغانستان را، هرچه زودتربه تحقق برسانند.- نقشه ای که به‌ گمان اغلب ، روسیه ، چین، کشورهای آسیای میانه و حالا ترکیه و ایران هم بی علاقه به تطبیق و تحقق آن نیستند.

ــ اینکه طالبان ازموضع سنگک شده ی شان یک گام عقب نمی روند؛ یک حقیقت است. 

ــ اینکه پاکستان با فرستادن جنگجویان اسلامی و خانواده های بیشترناقلان ازولایات جنوبی افغانستان وخیبرپشتونخواه پاکستان زیرنامهای مختلف ، می خواهد ترکیب قومی را درشمال افغانستان تغیربدهد ، شکی وجودندارد؛

ــ واین که امریکاییان مطابق استراتژی قبلی انگلیسی- امریکایی- پاکستانی- سعودی شان می خواهند به یاری بلک واتر یا سربازان نیابتی شان ،شمال افغانستان را به یک وسیله ی فشارعلیه روسیه ، چین وآسیای میانه مبدل سازند؛ هم به همه آشکاراست؛

    اما اینکه آیا روسیه وچین که آرزوندارند شمال افغانستان به تخته ی خیزانتقال تروریزم اسلامی به آسیای میانه، روسیه و چین مبدل شود ، تحقق این نقشه ی شیطانی و شوم را اجازه خواهند داد ، صد درسد شک وجود دارد. آنان بخوبی می دانند که طالبان وحامیان پاکستانی شان ، شمال را بلعیده نمی توانند . روسیه و چین که حالا طرفداری ترکیه ، ایران ، هندوستان وکلیه کشورهای آسیای میانه راهم باخود دارند ، بیش ازین طالبان را پارتنران مطمئن برای خود نپنداشته ، شیفته ی تعامل جدی با آنان نیستند. این کشورها اگرچه علناً برای متلاشی کردن طالبان ازدرون تلاش نمی نمایند، اما کم ازکم بمنظورجلوگیری ازنفوذ اسلامگرایی افراطی درشمال افغانستان ، بیش ازین به طالبان فرصت نمی دهند  تا به فعالیت‌های گسترده ی نظامی- امنیتی زیرنامهای مختلف دست بزنند. این کشورها همه با سیاست زورگویانه ، تک قومی و سرکوبگرانه ی طالبان درشمال مخالفت جدی داشته ، حتا مایل اند شمال افغانستان همچون منطقه ی حایل میان پاکستان و آسیای میانه باشد تا اینکه به منبع خطرومنبع انتقال تروریزم به کشورهای شان مبدل گردد.

      متکی به این حقایق ، پاکستان که نیت بلعیدن شمال و تطبیق نقشه ی انتقال جنگ  بسوی شمال افغانستان وآسیای مرکزی را بعهده گرفته است ،  به دو دلیل با شکست و رسوایی روبرو خواهد  شد : یکی اینکه اقتصاد ورشکسته و فروپاشیده ی پاکستان هرگز توان تمویل هزینه های سنگین مادی وانسانی این جنگ را نخواهد داشت . و دوم اینکه روسیه ، چین ، ایران ، ترکیه ، هندوستان وکشورهای آسیای میانه ، دوست دارند شمال افغانستان رامنحیث یک منطقه ی حایل ببینند تا یک منبع و مرکز وحشت وجنگ که فقط تروریزم و بنیادگرایی اسلامی از آن صادر گردد.

    پس ازوقایع دگرگون کننده ی ماههای اخیرچون : ایجاد حکومت تک قومی طالبان ، تطبیق سیاست سرکوب وزورعلیه سایراقوام، کوچ دادن های اجباری وتغیردادن های ترکیب قومی دراکثرولایات شمالی ومرکزی؛ ناظران اوضاع افغانستان به این باوررسیده اند که دیگردشواراست دراینده ازیک افغانستان قوی ، متحد ویکپارچه سخن بگوییم. مطابق نقشه ی دشمنانه ی پاکستان ، افغانستان بسیار ضعیف ترازپیش وحتا چندپارچه خواهدشد و طالبان به این پروسه ی خاینانه سرعت بیشتر خواهد بخشید .