دل صدپاره
رسول پویان
اگر یک لحظه گـردد در تمام عمر همدردم
ز ژرفای دل صـد پاره شـاید بر کشد دردم
ز دامـان تـمــوز داغ بـرگـشـتـم؛ ولی دیـدم
که سـرمای زمستانی کـنـد آواره دل سـردم
چه یابیم ازگذشت عمر تکـراری درین دنیا
کند پـرواز گرچه شـوق رویـای جهانگـردم
زمیراث کهن برکف چه دارد نسل امروزی
بـرای کی دهـم بعـد از ســفـر یاد رهـاوردم
بـه تـاریــخ تکامـل تـا شــــدم آگاه دانـســتـم
که تا لایـتـنــاهی بـا امــور نـــو هـمــاوردم
سرود و قصه و حماسۀ دور کهن خوش باد
که نجـوا می کند اوصـاف اجـداد جوانمردم
مده عشق ومحبت را زکف درزندگی هرگز
کتاب عـشق انـسان را کند رنگین شاه فردم
ز چشم مولوی و حافظ و جامی و فردوسی
تمـاشا کن که خـون پالا دل صـدپاره آوردم
چه پرسـی از جفا و جور مزدوران امریکا
به ارزانی فروختند خاک رابا آنچه پروردم
به روی گنج میهن فقر و فاقه می کند بیداد
به یغما میبرند دزدان جاهل کان ولاجوردم
وطن بازیچه یی در دست امریکا وپاکستان
نگاه غـرب و سودخواران امریکا کند نردم
به طرح و نقشه و پیمان امریکا مکـن باور
جدا از مـام میهـن وز جـفای غـول نامـردم
فلسطین مسلخ و افغانستان زنـدان مظلومان
به پیش چشم عالم زنده درگورست فردفردم
بدست محتسب شلاق ودرجیب دالر و دینار
مقـابـل با سـلاح شــوم اسـتـعـمار شـبگـردم
جهـالـت می دهــد بـربـاد میــراث تمـدن را
وطن گوید که تاکی روبه روبا خیل ولگردم
تـرقـی و تکامـل را کـنـد افـراطیـت ویـران
مقابـل با جهـول و قـرن هـا ذهـن عقبگردم
ندارم باکی ازخصمی که افراط و ستم آورد
بـرای حــق و آزادی هـمـیـشـه بـاد نـاوردم
جـدا از مادر میهـن در غـربت شـدم نـالان
به دل صد آرزودارم که روزی بازبرگردم
بـه روی قـلۀ چـرخ زمـان بـالا شــدم دیـدم
گـذشت عمـر و تاریـخ پـریـشـان عملکردم
20/8/2024
