سیگون و کابل دو همزاد بیمار یا دو قلویی هم…

نویسده: مهرالدین مشید سیگون و کابل دو نام آشنا اند که…

شبکه های اجتماعی در افغانستان و جهان

نوشته کریم پوپل مورخ۲۲ جولای۲۰۲۱ شبکه اجتماعی  نمونه از روابط بین افراد…

عید خونین وطن

رسول پویان عید وطـن بـه قـلـزم خـون می کند شنا دندان گرگ…

مبارکباد گویم عید قربان شما

من مبارکباد گویم عید قربان شما  کاش میدیدم به خنده لعل…

عید قربان آمیزه تبریک وتسلیت

مردم بخون نشسته وما عید میکنیم  جانها به لب رسیده وما…

سربازان مدافع وطن!

امین الله مفکر امینی افتــــــخار بـــــر شما سربازان مـــدافع…

شکست یک تابوی تاریخی که منطقه و جهان را به…

سلیمان کبیر نوری درست بر وفق ضرب المثل معروف؛ در فرهنگ…

قندهار نظامي سقوط نه دی کړی، سیاسي سقوط یې کړی!

نور محمد غفوری دا چې په کمه موده کې د قندهار…

خودکار شدن روند تولید و بهره کشی از طبقه کارگر!…

اتوماسیون، خودکارسازی، سرمایه داری، بهره کشی، ارزش اضافی، سوسیالیسم نوشته ی…

جنایات علیه بشریت در افغانستان ، در چنبره موانع تحقیق…

نوشته از ع. بصیر دهزاد قسمت چهارم و اخیر جرایم جنگی و…

پیام انجمن حقوقدانان افغان در اروپا به مناسبت روز بین…

شنبه ۱۷ جولای ۲۰۲۱ محکمه عدالت بین المللی امروز ۱۷جولای ،…

آتش بس سه ماهه ، توطئه ی مشترک بخاطرتحکیم مواضع…

     نوشته ی : اسماعیل فروغی      طالبان در بدل آتش بس سه…

عدالت بين المللي، آرمانگرائي يا معما!!

عبدالاحمد فيض بشريت دراعصارگوناگون ودرمراحل متفاوت انكشاف حيات انساني درين سياره…

نه به طالبان، نه به حکومت فاسد، ‌زنده باد قدرت…

سیامک بهاری کابوس بازگشت طالبان بر سر مردم افغانستان سایه انداخته…

شامِ

محمدعثمان نجیب غزل بود و همه جا بی نور یار یاران گرد هم…

A Civil War Seems Looming over Afghanistan- Protracted war Orchestrated…

By Fateh Sami Date: 12/07/2021 The Consequence of…

سقوط شمال یک راز نیست ، یک توطئه است

   نوشته ی : اسماعیل فروغی        درحالی که آتش جنگ در…

افغانستان

پی آمدهای استقرار افراطیون در قلب آسیا این شعر را در…

سربازان دلیروطن!

امین الله مفکر امینی 2021-11-07 ســـربازان دلیر دردیــــده ودلــــــها جاه دارید چون…

زلزله

شهر است دهان بسته خموشست صدا گم نی ساز و سرودیست…

«
»

بیانیه پن سیدنی – استرالیا

(در رابطه با آزادی اعضای کانون نویسندگان ایران که در زندان هستند)

انجمن قلم (پن) سیدنی در استرالیا روز یک‌شنبه ۳۰ خرداد ۱۴۰۰ برابر با ۲۰ ژوئن ۲۰۲۱، یک روز پس از «انتخاب» ابراهیم رئیسی به عنوان رئیس جمهوری اسلامی، بیانیه‌ای صادر کرد که در آن از رئیسی خواسته است همه‌ی اعضای زندانی کانون نویسندگان ایران را بی‌درنگ آزاد کند. در این بیانیه به متن مشترک رضا خندان‌(مهابادی)، بکتاش آبتین و کیوان باژن استناد شده است که دو هفته پیش از درون زندان خطاب به تمام نویسندگان و آزادی‌خواهان منتشر کرده‌اند.

🔴نامه‌ی شماری از نویسندگان به انجمن جهانی قلم؛ آزادی فوری نویسندگان و  روزنامه‌نویسان در بند را بخواهید – خبرگر

متن بیانیه‌ی پن سیدنی به شرح زیر است:

پن سیدنی از رئیس‌جمهور جدید ایران می‌خواهد بی‌درنگ تمام اعضای زندانی کانون نویسندگان ایران را آزاد کند.

در ۱۱ اکتبر ۲۰۲۰ سه نویسنده‌ی ایرانی به زندان بدنام اوین احضار شدند تا دوران حبس خود را، که به خاطر نوشته‌های انتقادی‌شان به آن محکوم شده‌اند، تحمل کنند. هر سه نویسنده از اعضای کانون نویسندگان ایران هستند و هر کدام کتاب‌های متعددی را درباره‌ی تاریخ ایران، جامعه‌شناسی ونقد ادبی منتشر کرده‌اند.

هر سه نویسنده به مراقبت‌های پزشکی نیاز دارند. در آوریل ۲۰۲۱ وکیل بکتاش آبتین اعلام کرد که موکلش به بیماری کووید مبتلا شده اما تحت درمان لازم قرار نگرفته است. به تازگی پن سیدنی از طریق زندانیان مطلع شده که موج دیگری از ویروس کرونا زندان را فرا گرفته و جان زندانیان را در معرض خطر قرار داده است. همچنین، در حالی که رضا خندان (مهابادی) از آرتروز ناحیه گردن رنج می‌برد و کیوان باژن به بیماری تیروئید مبتلاست، هیچ یک از آنان را به بیمارستان منتقل نکرده‌اند..
این نویسندگان به اتهام تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی و اقدام علیه امنیت ملی به زندان محکوم شده‌اند که مصداق آن را انتشار کتابی درباره‌ی تاریخ کانون نویسندگان ایران ذکر کرده‌اند، نهادی که در طی چندین دهه‌، دولت‌های گذشته و حال ایران را به نقد کشیده است. آن‌ها همچنین متهم شده‌اند که بر سر مزار شاعران و نویسندگان ناراضی و منتقد حاکمیت حضور یافته‌اند.

نویسندگان نام برده در ۶ ژوئن ۲۰۲۱ با انتشار بیانیه‌ای از درون زندان نویسندگان و آزادی‌خواهان را این گونه مورد خطاب قرار دادند:

خطاب ما به همه‌ی نویسندگان و آزادی‌خواهانی است که «آزادی بیان در همه جا و برای همه کس» را سرلوحه‌ی کوشش‌های انسانی خود قرار داده‌اند. این خواسته‌ای است که جنبش تاریخی-جهانی آزادی بیان عملاً و همواره در پی آن بوده و هست. کانون نویسندگان ایران، که ما ۳ تن از اعضای آن هستیم، به عنوان جزئی از این جنبش در بیش از نیم قرن فعال بوده است؛ جنبشی که باید بر توان و بلندی صدای آن افزود؛ زیرا گذشته از تهدید هر روزه‌ی آزادی بیان از سوی قدرت‌های حاکم، مردم بسیاری در جهان از آن کاملاً محروم هستند؛ از جمله نویسندگان و مردم ایران. ما اکنون در زندان به سر می‌بریم و بنا به حکم صادره، باید مجموعاً ۱۳ سال و نیم حبس را تحمل کنیم به این سبب که نویسندگانی مخالف سانسور و خواهان آزادی بیان بی هیچ حصر و استثنا بوده‌ایم. ما اولین زندانیان و ستم‌رفتگان این جنبش نبوده و تا “آزادی بیان در همه جا و برای همه کس” محقق نشود آخرین آن‌ها نیز نخواهیم بود.

رضا خندان (مهابادی)

بکتاش آبتین

کیوان باژن

آن‌ها داستان خود را برای مارک آیزاک، رئیس انجمن قلم سیدنی، بیان کردند، داستانی که بکتاش آبتین آن را این گونه پایان داد: «… آزادی را هرگز در سینی طلا به کسی تقدیم نمی‌کنند؛ برای آن باید بهای گزافی پرداخت. در کشوری چون ایران مرگ خیلی راحت سراغ روشنفکران، آزادی‌خواهان و کسانی که برای آزادی بیان مبارزه می‌کنند، می‌آید. […] ما نگران محاکمه و زندان و سختی‌های آن نیستیم، چرا که تصمیم خود را گرفته‌ایم..

لینک انگلیسی بیانیه پن سیدنی:

https://pen.org.au/blogs/news/imprisoned-iranian-writers-update