وقتی عقل به راز و نیاز رسید

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist…

شورا در اسلام!

مقدمه  شورا ومشاوره واژه عربی است به معنی ابراز رای ،…

آئوزوف نویسنده‌ی شوروی و قزاقستان

برگردان. رحیم کاکایی نویسنده . روسلان سمیاشکین  ،فرزانه‌ای از شرق و…

۲۰۲۱؛ افغانستان چگونه به نقطه عطف شکست غرب تبدیل شد؟

سقوط یک نظام، پایان یک جنگ یا آغاز یک نظم…

 از بیست سال جمهوریت قلابی تا پنج سال امارت استبدادی…

 نویسنده: مهرالدین مشید مردم افغانستان پس از سرنگونی دور نخست حاکمیت…

 اقلیت های کامران، طردشدگان گناهکار؛ و دفاع میشل فوکو.

Michel Foucault (1926- 1984 ) آرام بختیاری فلسفه فوکو؛ ضرورت انحلال زندان…

افغانستان؛ قلب آسیا — سرزمینی که دردش از مرزهایش عبور…

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Strategic &…

د فکر خونه یا (Think Tank) څه ته وایي؟

نور محمد غفوری د سیاسي، ټولنیزو، علمي او اقتصادي ډلو او…

افغانستان؛ سرزمینی میان جغرافیا و تاریخ

چرا راه‌ها همیشه سرنوشت ما را تعیین کرده‌اند؟ گاهی برای فهم…

از اصلاحات تا شورش؛ چه بر سر انقلاب ثور افغانستان…

https://www.youtube.com/watch?v=l0ow4OzGHJQ https://www.youtube.com/watch?v=Hyq-bga7Suc https://www.youtube.com/watch?v=tOXvTwiDiOM https://www.youtube.com/watch?v=H1Qje9nj1e0 https://www.youtube.com/watch?v=oaAMDDVRm44 دوم سپتامبر ۲۰۲۶، پنجمین جلسه از سلسله گفت‌وگوهای ما با…

وقتی دین و فلسفه به ایدئولوژی بدل می‌شوند

 نویسنده: مهرالدین مشید ایدئولوژیک شدن دین و فلسفه؛ آغاز فاجعه دین و…

انتقاد،اعتراض، پاڅون او بغاوت

عبدالصمد ازهر                 …

دل « قلب » چیست؟ 

برهان الدین « سعیدی » دل نباشد غیر آن  دریای نور…

افغانستان؛ کشوری که توسعه در آن چند بار متوقف شد

نگاهی تاریخی و فرهنگی به «آغازهای ناتمام»، از دولت‌سازی تا…

نــذر

سعید، ماشینش را جلوی در ورودی امامزاده پارک کرد. پیاده…

انشاء

خانم "میر"، معلم کلاس سوم "شهید شمسه"، رو به دانش‌آموزان…

اسراف

"رها" دست مادرش را سفت گرفته بود، که در شلوغی…

از افغانستان تا هرمز؛ وقتی بحران‌های منطقه به یک زنجیره…

وحیدالله نورزی Wahidullah Noorzai Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist |…

عدالت در اسلام !

شیخ الاسلام امام ابن تیمیه می گوید . ان الله…

 افغانستان در بن‌بست پیچیده؛ روزنه‌های امید برای گشایش

 نویسنده: مهرالدین مشید قومی‌سازی جنگ؛ ترفند طالبان برای بقای انحصار قدرت  این…

«
»

بزرگنمایی داعش ، چرا ؟!

            نوشته ی : فروغی

       این روزها هم امریکاییان و هم کارگزاران حکومت افغانستان ، ازراه های مختلف میکوشند تا تقصیر تمام کشتارهای بیرحمانه را به گردن داعش انداخته ، از طالبان سیمای مهربان و مسلمان و از داعش چهره ی خشن و قاتل ترسیم نمایند . بزرگنمایی داعش و بزرگ ترکردن طالبان تاکتیک تبلیغاتی روزِ سازنده گان و حامیان هردو گروه شده است .

      پخش خبر نا موثق توطئه ی قتلِ زلمی خلیلزاد توسط داعش وخنثی کردن نقشه ی ترورِ وی توسط طالبان هم ازهمین فتنه آب می نوشد .

       اینکه بسیاری جنرالان امریکایی با صراحت میگویند ، این نه طالبان بلکه القاعده و داعش است که بر نیروهای امریکایی حمله میکنند ، گواه روشنی ازایجادِ ترسی تازه و پرده پوشی جنایات نابخشودنی طالبان در برابر تمام اقوام ساکن افغانستان است .

       رهایی بی قید و شرط پنجهزار آدمکش که تنها 750 تن آنان را محاکم ثلاثه ی افغانستان به اعدام یا حبس دراز مدت محکوم نموده است ، این پرده پوشی را واضحاً به اثبات می رساند .

      ایالات متحده ی امریکا که نوزده سال  پیش زیرنام  نابودی طالبان و القاعده و به بهانه ی آوردن دیموکراسی ، پای چهل کشورجهان را به افغانستان کشیده ، سبب قتل هزاران هموطن بیگناه ما شد ؛ اکنون در یک سنگر و درهمنوایی با طالبان ، میخواهد بازهم ما را دراوج بی ثباتی وبحران رها نموده ، چهل سالِ دیگردرآتش جنگهای داخلی و میان گروهیِ دیگر بسوزاند .

     چهل ودوسال پیش نیز که دراوج جنگ سرد ، امریکا به بهانه ی دفاع از اسلام با ایجاد گروههای تندرو و میانه رو اسلامی ، جنگ های داخلی هلاکتباری را برما تحمیل نمود ؛ با سقوط دولت وقت برهبری دوکتور نجیب الله ، ملت ما را به حال خود رهاکرده ، گروههای اسلامی موردحمایت اش را به جان هم انداخت و از بستر داغ و سوزان جنگهای میان گروهی ، طالبان بنیادگرا و تروریست را بوجود آورد . 

               امریکا این نقشه ی هلاکتبار را در سایه ی نفاق های قومی ـ مذهبی و به یاری سیاستمداران مزدور و قدرت طلب به انجام میرساند . 

     نشراحصاییه ی اقوام افغانستان از سوی وزارت خارجه و نهادهای امنیتی امریکا  ـ که در آن قوم هزاره را قصداً کمتر از واقعیت  نشان داده اند ـ  ، هیچ منظوری به جز پاشیدن تخم نفاق در مزرعه ی آسیب پذیر اقوام افغانستان نمیتواند داشته باشد .

     آنچه برای ما اهمیت دارد  اینست تا از تاریخ بیاموزیم ، به زهرپاشی های دشمنان افغانستان اهمیت نداده ، برای مقابله با خشونت دوامدار و روزافزون طالبی ـ داعشی آماده ی دفاع ملی شویم .