هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

«
»

بزرگنمایی داعش ، چرا ؟!

            نوشته ی : فروغی

       این روزها هم امریکاییان و هم کارگزاران حکومت افغانستان ، ازراه های مختلف میکوشند تا تقصیر تمام کشتارهای بیرحمانه را به گردن داعش انداخته ، از طالبان سیمای مهربان و مسلمان و از داعش چهره ی خشن و قاتل ترسیم نمایند . بزرگنمایی داعش و بزرگ ترکردن طالبان تاکتیک تبلیغاتی روزِ سازنده گان و حامیان هردو گروه شده است .

      پخش خبر نا موثق توطئه ی قتلِ زلمی خلیلزاد توسط داعش وخنثی کردن نقشه ی ترورِ وی توسط طالبان هم ازهمین فتنه آب می نوشد .

       اینکه بسیاری جنرالان امریکایی با صراحت میگویند ، این نه طالبان بلکه القاعده و داعش است که بر نیروهای امریکایی حمله میکنند ، گواه روشنی ازایجادِ ترسی تازه و پرده پوشی جنایات نابخشودنی طالبان در برابر تمام اقوام ساکن افغانستان است .

       رهایی بی قید و شرط پنجهزار آدمکش که تنها 750 تن آنان را محاکم ثلاثه ی افغانستان به اعدام یا حبس دراز مدت محکوم نموده است ، این پرده پوشی را واضحاً به اثبات می رساند .

      ایالات متحده ی امریکا که نوزده سال  پیش زیرنام  نابودی طالبان و القاعده و به بهانه ی آوردن دیموکراسی ، پای چهل کشورجهان را به افغانستان کشیده ، سبب قتل هزاران هموطن بیگناه ما شد ؛ اکنون در یک سنگر و درهمنوایی با طالبان ، میخواهد بازهم ما را دراوج بی ثباتی وبحران رها نموده ، چهل سالِ دیگردرآتش جنگهای داخلی و میان گروهیِ دیگر بسوزاند .

     چهل ودوسال پیش نیز که دراوج جنگ سرد ، امریکا به بهانه ی دفاع از اسلام با ایجاد گروههای تندرو و میانه رو اسلامی ، جنگ های داخلی هلاکتباری را برما تحمیل نمود ؛ با سقوط دولت وقت برهبری دوکتور نجیب الله ، ملت ما را به حال خود رهاکرده ، گروههای اسلامی موردحمایت اش را به جان هم انداخت و از بستر داغ و سوزان جنگهای میان گروهی ، طالبان بنیادگرا و تروریست را بوجود آورد . 

               امریکا این نقشه ی هلاکتبار را در سایه ی نفاق های قومی ـ مذهبی و به یاری سیاستمداران مزدور و قدرت طلب به انجام میرساند . 

     نشراحصاییه ی اقوام افغانستان از سوی وزارت خارجه و نهادهای امنیتی امریکا  ـ که در آن قوم هزاره را قصداً کمتر از واقعیت  نشان داده اند ـ  ، هیچ منظوری به جز پاشیدن تخم نفاق در مزرعه ی آسیب پذیر اقوام افغانستان نمیتواند داشته باشد .

     آنچه برای ما اهمیت دارد  اینست تا از تاریخ بیاموزیم ، به زهرپاشی های دشمنان افغانستان اهمیت نداده ، برای مقابله با خشونت دوامدار و روزافزون طالبی ـ داعشی آماده ی دفاع ملی شویم .