سلام آزادی !
تاریخ انتشار :03.07.2025
hoshyaresmaeil2017@hotmail.com
رضا پهلوی بعد از رهبری جنگ 12 روزه اسرائیل و دوباره نشدنهای مکرر، بلافاصله از نمایش جدید خود با عنوان رهبری «همکاری ملی» رونمایی کرد . این نمایش با هدف ایجاد مسیرارتباطی مطمئن برای پیوستن بدنه میانی و اجرایی حاکمیت به خودش طراحی شده…
سپاه پاسداران هم گفت : چشم فرمانده !
این شروع سریع به نظرم عجیب نیست . سالها و بارها گفتیم زمان و شرایط قرن 20 و کودتا و جابجایی مهره از بالا نیست . ولی رضاپهلوی یا وقت شنیدن نداشت ، یا دوست نداشت بفهمد و یا شعور سیاسی ندارد.
در جریان جنگ 12 روزه و حمله اسرائیل به حکومت اسلامی رضاپهلوی با ژستی ابلهانه آماده تحویل گیری قدرت هم شده بود ولی با اعلام آتش بس و ادامه و استمرار بازی ، انگار فهمید از این خبرا نیست پس بچسبد به همان نیروی حاکم !
قبلا از فرضیات گفته بودم که فرض کنیم حکومت اسلامی در پروسه خودش میشود رهبر دوران گذار … در چنین صحنه فرضی حکومت اسلامی نمیتواند بگوید فقط رضاپهلوی و سامانه سلطنت ، چون قبلا طرفدار ما بودن و مرگ بر بقیه ! یعنی واقعی و شدنی نیست . یا همه یا هیچکس ! شما در این صحنه فرضی چه بخواهی و چه نخواهی لاجرم به یک رقابت سیاسی میرسید .
رضاپهلوی در این صحنه رقابت سیاسی چقدر شانس دارد ؟ چقدر تجربه کار سیاسی دارد ؟ چقدر توان دارد ؟ چقدر ظرفییت دارد ؟ با این لومپنیزم موجود درسامانه سلطنت زیر صفر . در سفر به اسرائیل و ملاقات با نتانیاهو خیری ندید . ملاقات با نخست وزیر سابق انگلیس هم معجزه نیست .
همین چپ و سوسیالیسم و مجاهد و سایر مولفه های داخلی … که شعار مرگ برایشان سر دادی رقیبان اصلی و جدی پهلوی دیکتاتور زاده هستند .
به عنوان چهره ملی یا بابا یا گاندی … که همه بیان بیعت بکنن هم فقط خوابش را ببینید . در داستانهای وکالت و اتوبوس و غیره … معلوم شد برای این چهره سلطنتی رضاپهلوی حداقل 70 درصد از جمعیت ایران نگاهشان مثل نگاه عاقل اندر سفیه بود .
البته یک درصدی هستند با شعار جاوید شاه و کینگ رضاپهلوی و بازگشت به گذشته … جلق نوستالژیک میزنند .
رضاپهلوی عملا ثابت کرد چهره و چسب وحدت نیست با این اخلاق و پوزسیون و فرهنگ لومپنها عامل اصلی تفرقه است .
خلاصه : نظام سیاسی در آینده مسیر صندوق و انتخاب مردم و رقابت بین کوچک و بزرگ است . ولی آزادی مثل اکسیژن میماند ! همین آزادی نسبی که اینجا درغرب هست هرجای دیگر هم بود به نظرم قابل احترام است . چه با ولایت فقیه و دین ، چه با هیتلر و فاشیسم و چه با استالین کمونیست و چه با رضاپهلوی و سلطنت … اگر ظرفیتی برای دادن آزادی هست مبارک است .
آزادی که در نظام سیاسی و جامعه نبود بشاش توش . چه اسمش وطن و یک پارچگی باشد چه قانون اساسی و چه توحید طبقه دار و خدا و چه سلطنت و چه انواع ایسم و هر جغرافیای دیگری…
اسماعیل هوشیار
03.07.2025
