تولستوی ، لئو نیکولایویچ

برگردان. رحیم کاکایی دانشنامه بزرگ شوروی  و. یا. لاکشین کنت لئو نیکولایویچ تولستوی…

      عید شما مبارکباد 

مبا رکبا د عید ی روزه  دا را ن به آ…

نوروز؛ ارث نیاکان

رسول پویان کهـن نـشـاط بهـاران جشن نوروز است سرور سرو خرامان جشن…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو ماهیت

نور محمد غفوری نن چې په انټرنټ کې ګرځیدم، ناڅاپي مې…

چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

«
»

جهان شاهین‌های قاتل شما را به یاد دارد

ا. م. شیری

دوشنبه گذشته، مجمع عمومی سازمان ملل متحد قطعنامه‌ای مبنی بر این تصویب کرد‌ که روسیه باید «خسارت» وارد شده به اوکراین را «جبران» نماید.

قطعنامۀ مجمع عمومی سازمان ملل متحد حاوی بند پرداخت «غرامت» از طرف روسیه در مقابل «خسارت» وارده به اوکراین از طریق مصادرۀ دارایی‌های مسدود شدۀ روسیه در غرب می‌باشد. ۹۴ کشور از ۱۸۱ کشور به تصویب این سند رأی مثبت دادند. نمایندگان ۱۴ کشور- روسیه، چین، بلاروس، کوبا، ایران، سوریه، جمهوری آفریقای مرکزی، جمهوری دموکراتیک کره، نیکاراگوئه، اریتره، اتیوپی، مالی، باهاما، زیمبابوه رأی منفی و ۷۳ کشور، از جمله هند، اندونزی، عراق، اسرائیل، قزاقستان، قرقیزستان، پاکستان، عربستان سعودی، صربستان، آفریقای جنوبی، تاجیکستان، ازبکستان، امارات متحدۀ عربی رأی ممتنع دادند. 

کارشناسان بین‌المللی قطعنامۀ مجمع عمومی سازمان ملل متحد را «از نظر حقوقی باطل» خواندند و خاطرنشان کردند که این قطعنامه بمعنی نقض کامل قوانین بین‌المللی است.

قطعنامۀ تصویب شده موجی از انتقادات و خشم برانگیخت. چاینا دیلی می‌نویسد: «کاخ سفید یک اتحاد ظاهراً دچار مرگ کامل مغزی شده را به یک زامبی تشنه به خون تبدیل کرده است. در حالی که مغز آن از کار افتاده، به راحتی واقعیت موجود را طوری دستکاری می‌کند که مطابق آن، جنگ سرد هرگز پایان نیافته است.

ژائو لیجیان، سخنگوی وزارت خارجۀ چین فهرست کشورهایی را که پس از جنگ جهانی دوم توسط ایالات متحدۀ آمریکا بمباران شدند، منتشر کرد. او در توییتر خود نوشت: «هرگز فراموش نکنید که چه کشوری تهدید واقعی برای جهان است».

فهرست کشورهای بمباران شده:

کره و چین، جنگ کره (۱۹۵۰-۱۹۵۳)؛

گواتمالا (۱۹۵۴)؛

اندونزی (۱۹۵۸)؛

کوبا (۱۹۵۹-۱۹۶۱)؛

گواتمالا (۱۹۶۰)؛

کنگو (۱۹۶۴)؛

لائوس (۱۹۶۴-۱۹۷۳)؛

ویتنام (۱۹۶۱-۱۹۷۳)؛

کامبوج (۱۹۶۹-۱۹۷۰)؛

گواتمالا (۱۹۶۷-۱۹۶۹)؛

گرانادا (۱۹۸۳)؛

لبنان (۱۹۸۳، ۱۹۸۴) (وارد آوردن ضربه به اهدافی در سرزمین‌های لبنان و سوریه)؛

لیبی (۱۹۸۶)؛

السالوادور (۱۹۸۰)؛

نیکاراگوئه (۱۹۸۰)؛

ایران (۱۹۸۷)؛

پاناما (۱۹۸۹)؛

عراق (۱۹۹۱) (جنگ خلیج فارس)؛

کویت (۱۹۹۱)؛

سومالی (۱۹۹۳)؛

بوسنی (۱۹۹۴، ۱۹۹۵)؛

سودان (۱۹۹۸)؛

افغانستان (۱۹۹۸)؛

یوگسلاوی (۱۹۹۹)؛

یمن (۲۰۰۲)؛

عراق (۱۹۹۱-۲۰۳۳) (حملۀ مشترک آمریکا و انگلیس)؛

عراق (۲۰۰۳-۲۰۱۵)؛

افغانستان (۲۰۰۱-۲۰۱۵)؛

پاکستان (۲۰۰۷-۲۰۱۵)؛

سومالی (۲۰۰۷-۲۰۰۸، ۲۰۱۱)؛

یمن (۲۰۰۹، ۲۰۱۱)؛

لیبی (۲۰۱۱، ۲۰۱۵)؛

سوریه (۲۰۱۴- ۲۰۱۵).

وزارت خارجۀ چین پیش از این موضع خود را در مورد وضعیت پیرامون اوکراین تشریح کرده بود. وی در دفاع از حق حاکمیت همۀ کشورها صحبت کرد و همچنین خواستار در نظر گرفتن الزامات روسیه برای تضمین‌های امنیتی شد. در ۲۶ فوریه، پکن در جریان رأی‌گیری در شورای امنیت سازمان ملل متحد به قطعنامۀ تعدادی از کشورها که عملیات نظامی روسیه در اوکراین را محکوم می‌کند، رای ممتنع داد. مسکو از حق وتوی خود استفاده کرد.

نقل از: وب سایت حزب کمونیست فدراسیون روسیه

۲۹ آبان ۱۴۰۱

https://sovross.ru/articles/2344/59138