برگشت اجباری پناهجویان افغان به افغانستان ، نقض اصول کانوانسیون ژینو است
![](https://mashal.org/media/logo_new.jpg)
اخراج اجباری افغانها از کشورهای اروپایی در این اواخر شدت بیشتری گرفته هر هفته تعدادی پناهجوی افغان به اکراه و اجبار از ممالک اتحادیهء اروپا رانده و تحت الخفظ به کابل فرستاده می شوند. در حالیکه اخراج اجباری پناهجوها مطابق به کانوانسیون ژینو ممنوع است . پناهجویان افغان از وضع تهدید کننده و خطرناک ترور ، اختناق ، حمله های مخالفین دولت و بمباردمان قوای خارجی و دولت افغانستان ، مجبور به ترک خانه و کاشانه شان می شوند و با قبول رنج و عذاب و خطرمرگ راه رسیدن به کشور های اروپائی و استرلیا را به پیش می گیرند . در همین سال پار و امسال چندین حادثه ناگوار غرق شد ن کشتی حامل پناهجویان افغان در آبهای ایتالیا و استرلیا اتفاق افتاد که خبر آن بار اندوه و مصیبت ما افغانها را صد برابر تر ساخت . با قبول این همه خطر ، عذاب و رنج راه رسیدن به اروپا می شود شوق و ذوق و یا سیاحت باشد ؟ که هرگز نه . دلیلی برای مهاجرت و پناهجوی که ناشی از شرایط نا مساعد و ناامن کشور ، افغانها را مجبور به تن در دادن به قبول همه مشکلات برای رسیدن به یک مکان امن و امان می سازد . با وصف اینکه دفاتر پناهندگی کشور های اروپائی و کشور استرلیا از وضعیت موجود کشورما افغانستان ، به صورت کل واقف هستند و میدانند که هیچ افغان بدون دلیل موجه و دقیق علاقمند ترک کشورش نیست با آن هم با رد کیس بدون دلایل قانونی زمینه برگشت اجباری پناهجویان افغان را میسر می نمایند که در این وضعیت نتنها عملاً نقض کانوانسیون ژینو صورت می گیرد بلکه افغانهای پناهجو که ازچنگ ترور و وحشت و کشته شدن در، در گیری های دولت ، ناتو و مخالفین در کشورهای اروپائی مطابق به اصول کانوانسیون ژینو ، پناه خواسته اند با اجبار به همان بررخ برگشتانده می شوند . گزارشهای در دست است که پناهجویان بر گشتانده شده از کشور های اروپائی و کشور استرلیا با چی سرنوشت غم انگیزی رو برو شده اند به چند نمونه این گزارشها توجه نماید : بتاریخ 16 دسامبر 2012 مجموعاً چهل نفر از پناهجویان افغان از کشور انگلستان به شکل اجباری توسط طیاره نظامی به کابل برگشتانده شدند در این میان یک پناهجوی افغان بنام سید سیدی باشنده ولسوالی سیاه گر غوربند ولایت پروان برای امرا حیاتش شامل کورس های قصرالمدت اموزش مایه کوبی شد و بعد از تکمیل دور عملی برای اجرای عملیات واکسناسیون و یا مایه کوبی روانه غوربند شد از قضای روزگار با گرفتن چند تهدید نامه از جانب مخالیف دولت بتاریخ 10 دلو سال 1392 خورشیدی در منطقه دند آب ولسوالی سیاه گرد غوربند مورد حمله مسلحانه افردا مسلح قرار گرفته و ناگزیر شد تا فرار نماید ” یک متخصص برجستهء آسترالیایی می گوید، پناه جویان افغان که درخواست شان برای پناهنده گی در آسترالیا رد شده است، نباید دوباره به کشورشان برگشتانده شوند زیرا آنها در افغانستان به خطر مرگ مواجه خواهند شد.
پروفیسور ویلیم مالی یکی از کارشناسان برجستهء امور افغانستان در آسترالیا برای بازگشت افغانان خواستار مهلت قانونی شده است.
پروفیسور ویلیم مالی این اظهارات را به تعقیب حادثهء که یک مرد 20 ساله افغان از روز دوشنبه در یک مرکز پناهنده گان در آسترالیا خود را به دار آویخت، بیان نمود.
گزارش شده که این مرد افغان یک سال منتظر تصمیم در مورد قضیه پناهنده گی خود در آسترالیا بود.
پروفیسور ویلیم مالی که آمر شعبهء دیپلوماسی آسیا پاسفیک در پوهنتون ملی آسترالیا می باشد، گفت: اکثریت از 50 افغان را که آسترالیا می خواست بازگشت دهد، از ملیت هزاره بودند.
آنها پیرو مذهب شعیه هستند که از سوی طالبان مورد تعقیب قرار دارند.
پروفیسور ویلیم مالی که با یک روزنامهء آسترالیایی صحبت می کرد افزود: هر کسی که به افغانستان بازگشت داده می شود، باید تا تکمیل پروسه ارزیابی که به درستی بتواند مصوونیت شان را ضمانت کند، به آنها مهلت قانونی داده شود.
تحقیق کننده ها در مرکز ایدموند رایس سیدنی تخمین می کند که 9 تن افغانان بعد از این که توسط حکومت محافظه کار صدراعظم جان هاورد به افغانستان بازگشت داده شدند، کشته شده اند.
به نوشته گزارش فرانس پرس، یک تن از آنها که یک مرد هزاره بود در سال 2008 میلادی توسط طالبان از خانه اش در ولایت غزنی اختطاف شد.
فیل گلیندینگ یکی از کار شناسان دیگر آسترالیایی به همین روزنامه گفت:
« من در مورد افغانانی که بازگشت داده می شوند، بیم و ترس زیاد دارم. اگر حکومت مصوونیت این افراد را ضمانت نه کند، آنها باید بازگشت داده نشوند.»
به نوشته فرانس پرس، طوریکه وکیلان مدافع پناهنده گان می گویند، آخرین عمل انتحاری زمانی صورت گرفت که تنش ها در مراکز بازداشت، افزایش یافت، جای که پناه جویان تا ارزیابی درخواست شان در آنجا نگهداشته می شوند.
یک گروه از پناهنده گان گفت که یک مرد پناهندهء 26 ساله از تامیل روز چهارشنبه تلاش می کرد که خود را بکشد.
شعبه مهاجرین گفت: او تلاش کرد تا به خود آسیب برساند. اما جراحت کوچک برداشت. “
رادیو آزادی
همزمان گزارشهای از شهر بروکسل کشور شاهی بلجیم حاکی از آن است که صدها پناهجوی افغان که در خواست پناهندگی شان از طرف اداره پناهند گی آن کشور رد شده و قرار است به شکل اجباری به افغانستان ، برگشتانده شوند دست به تظاهرات و راهپیمائی زدند و ضمناً بخاطر برگشتاندن اجباری یک پناهجوی افغان بنام عارف که چندی قبل به شکل اجباری به افغانستان ، برگشتانده شده بود به مجرد برگشت از طرف مخالفین دولت به قتل رسید سیاست اداره پناهندگی بلجیم را نقض صریح اصول کانواسیون ژینو دانسته و از مردم و دولت بلجیم خواستند تا جلو برگشتاندن اجباری پناهجویان افغان را بگیرند . در این زمینه توجه شما را به گزارشی از خانم لیلما سدید خبرنگار افغان مقیم بلجیم معطوف میدارم : ” افغانهای مهاجر برای دومین بار در بلجیم دست به راهپیمایی زدند
تاریخ نشر سه شنبه ، 24 جدی 1392: 14/01/2014 12:47:00
صدها مهاجر افغان با گذشتاندن دوشبانه روز از بروکسل، بتاریخ ۱۳ جنوری سال جاری به شهر که بزرگترین کلیسای این کشور، که ۶۶ کیلومتر دور تر از پایتخت واقع است، راه پیمایی کردند تا خود را نزد پاپ برسانند و حمایت وی را نسبت به ایشان جلب نمایند.
این راهپیمایی همزمان با رسیدن سردی زمستان و بارش دوامدار باران، آغاز شد که پناهجویان افغان را یک تعداد باشندگان بلژیک نیز همراهی می نمودند و ۶۶ کیلومتر را طی کرده خود را به شهرگینت که در شمال این کشور واقع است، رسانیدند.
پناهجویان افغان در بلژیک، روز شنبه ساعت ۸ صبح این راهپمایی را آغاز کردند و روز اول ۲۶ کیلومتر به طرف شهر (فلیگین) جایکه وزیر مهاجرین زندگی میکند، رفتند، و بقیه این فاصله را درمدت دو ونیم روز دیگر پیمودند تا خود را به بزرگترین کلیسای بلژیک برسانند و از پاپ ویا بقول معروف “پدر کلیسا” کمک بخواهند تا از ایشان حمایت کند.
این پناهجویان میگویند تا زمانیکه حکومت بلجیم برای شان وعده و همچنان ضمانت ندهد که ایشان را می پذیرد و در پهلوی آن از دوباره فرستادن شان به افغانستان خود داری نکنند، راه پیمایی شان را ادامه خواهند داد .
مقامات شاروالی شهرفلیگین برای این معترضین جای بود وباش آماده نموده بودند، ولی با آنهم افغانها شب سردی را در مرکز سپورت سپری کردند .
لیلما سدید خبرنگار آژانس خبری وخت که با پناهجویان ۲۶ کیلومتر راه را در روز اول پیموده است میگوید: از استقبال و خوش آمدید مردم محلی نسبت به افغان ها خورسند گردیده وامیدوار است که این راهپیمایی هاپیام های مثبت برایشان این پناهجویان داشته باشد.
جان فرانسوا از حزب سوسیالست و یکی از تنظیم کنندگان این برنامه به اژانس خبری وخت گفت که این راه پیمایی به خاطر حمایت و تعین سرنوشت افغان های که بیش از ۷ الی ۸ سال، در این کشور بدون اسناد زندگی می کنند؛ راه اندازی شده است.
موصوف علاوه کرد: تازمانی که “حکومت بلجیم به افغانها رحم نکند” و درمورد شان تصمیم مثبت نگیرد، این راه پیمایی ها ادامه خواهد داشت، چون وی خوشبین است که چنین تظاهرات نتیجه خوب در بر خواهد داشت.
او گفت: کشورش برای این افراد باید اجازه زندگی و بودباش را بدهد و تازمانیکه افغانستان آرام نشده است باید انها را در کنار خود داشته باشند، و بازگشت آنها را توقف بدهد.
به گفته او؛ گرچه از ملاقات اولی که به طرف مونس در اخر ماه سال گذشته انجام یافت، نتیجه چندان خوبی بدست نیامد. چون مقامات خواستند که باید این پناهجویان دوباره خود را تسلیم نمایند تا دوسیه های شان به نوبت بررسی گردد، اما وی امیدواراست که این مرتبه به یک توافق مثبت دست یابند.
موصوف افزود: ما خواهان قطع دیپورت کردن افغانها هستیم ،چون شرایط افغانستان هنوز هم امن نیست و اگرانها دوباره فرستاده شوند به سرنوست یک شهروند افغانی بنام “عارف” که دیپورت گردید و سر انجام کشته شد، دوچار خواهند شد که در این مورد “خون افغانها” توسط بلجیمی ها می ریزد.
اقای جان افزود که در این راهپیمایی حدود ۶۰ نهاد مختلف و محصلین درحمایت از افغانها شرکت نموده اند و همکاری شان را با افغان ها اعلام کردند.
خانم مروه محبوب که در این راه پیمایی شرکت نموده به نمایندگی از زنان افغان میگوید: هدف از این راهپیمایی جلب توجه حکومت بلجیم و بی توجهی آنها به مهاجرین می باشد، و در پهلوی آن می خواهند؛ وضعیت افغانستان را، همانطوریکه سوریه در خط اول قرار دارد، و مهاجرین شان پذیرفته می شود افغانها نیز در همان سطح قرار بگیرند.
وی خاطر نشان کرد که در مسیر راه استقبال شدند و مردم حمایت شان را نسبت به انها اعلام کردند و خوشبین است که این راه پیمایی ها نتیجه خوب خواهد داشت.
قابل ذکر است پناهجویان زمانی که از محل بودو باش خانم مگی دی بلاگ وزیر مهاجرین عبورمی کردند، نامه ای را که آن به گونه تکت طیاره درست شده بود به صندوق پستی وی انداختند، که در آن گفته شده بود: اگر خودتان برای یک هفته افغانستان سفر نماید و بدون محافظ به شهر گشت و گذار کنید آنزمان خواهی دانست که زندگی کردن چقدر مشکل است.
سرانجام پناهجویان بعد ازطی کردن ۶۶ کیلومتر در شهر گینت رسیدند که در آنجا نیز مورد استقبال قرار گرفتند و پدر کلیسا نیز حمایت اش را درقبال افغانها اعلام کرده گفت اگر در بروکسل جای بود و باش ندارید این “شهر و کلیسا” مکان دیگری است برای شما.
او همچنان از این پناهجویان خواست که مقررات و قانون را باید مراعات کرد و دوباره خود را تسلیم نمایند.
معترضین از کلیسا به مرکز تیاتر دعوت شدند جای که ده ها سال قبل مهاجرین هسپانیوی ګردهم آمده و خواستار اقامت در این شهر شده بودند که تا اکنون در این جا زندگی می کنند.
شاروال گینت نیز در این مرکز حضور داشت، در دیدار با افغانها و افرادی دیگری که ایشان را همرای کرده بودند؛ سخنرانی نموده گفت: این راهپیمایی ها شاید مفید واقع شود و باید همیشه تظاهرات تان به شکل مسالمت آمیز باشد.
ولی او از این پناهجویان خواست که خود را باید دوباره تسلیم کنند تا دوسیه های شان بررسی گردد و کشورش در مورد آنها تصمیم بگیرد.
وی افغانستان را جای خطرناک خوانده از کشورش انتقاد کرد، باید در مورد سرنوشت اینها تصمیم بگیرد چون افغانستان جای امن نیست.
یک تن از فیلم سازان بلجیمی نیز حمایت اش را از افغانها اعلام کرده گفته است که افغانها مردم مهربانی هستند و توانایی های خوبی دارند با انکه کشور شان شاهد شدید ترین جنگ های چندین ساله است اما همیشه تلاش کردند تا برای کشورشان خدمت نمایند.
وی یاداور شد که در رابطه به افغانستان نیز کتابی نوشته است و در مورد این کشور و جنگ های آن خوب می داند، او از مقامات بلجیم میخواهد که نگذارند این مردم تمام عمر شان را به جنگ سپری کنند.
همچنان اقای خلیل راستین که مرکز فرهنگی بنام حمایت از افغانها در این شهر دارد، نیز در این گردهمایی شرکت نموده و سخنانش را با شعر سعدی “بنی ادم اعضای یک دیگراند” بزبان ندر لندی اغاز کرد و افغانها را تشویق نمود تا قانون این کشور را احترام گذاشته خود را دوباره تسلیم کنند تا در مورد شان تصیم گرفته و از این حالت بی سرنوشتی نجات یابند.
یک تن از اعضای وزارت مهاجرین نیز در این محل در سخنرانی خود از وزارت مهاجرین انتقاد کرد خاطرنشان ساخت که همه روزه از طریق رسانه های گروهی می شنوند و می بینند که در افغانستان امنیت تامین نیست ولی نمیداند که چرا در مورد مهاجرین تصمیم مثبت گرفته نمی شود.
خانم نتالی که محصل دانشگاه است و در این راهپیمایی از بروکسل تا اینجا امده است، می افزاید: “ما تازمانی با اینها راه پیمایی می کنیم که درمورد شان تصمیم درست گرفته شود، و آرزو می کنم که این همه برنامه ها هرچه زودتر پیش از اینکه هوا کاملن یخبندان شود نتیجه بدهد.”
عظیم مرادی یکتن از این پناهجویان که از یک سال بدین سو جواب رد گرفته، در گفتگو با آژانس خبری وخت میگوید که تمام دنیا از حالت دشوار افغانستان می دانند ولی اینکه در مورد مهاجرین تصمیم مثبت نمی گیرند، سخت ناراحتش ساخته است .
وی میآفزاید: حاضر نیست که دوباره افغانستان برگردد.
به گفته ی وی تازمانی این راهپیمایی و تظاهرات شان را ادامه خواهند داد که نتیجه مثبت بدست بگیرند.
احمد خالد پناهنده دیگرکه بافامیلش سالهاست بدون سرنوشت در این کشور بسرمی برد، به وخت گفت: اگر بلجیم مهاجرین را نمی پذیرد دو کار برای شان انجام دهد: اول نشان انگشت شانرا از سیستم کامپوتری حذف کنند دوم افغانستان را باید درست درک نمایند وبرای انها اولویت قایل شوند.
تمام تظاهر کنندگان افغان،خواهان پناهندگی ازحکومت بلجیم می باشند و همچنان شعار می دهند و می گویند که حق خود را می خواهند، و از حکومت بلژیک خواهان ضمانت هستند که از این کشور انها را اخراج نکنند، وپروسه برگشتاندن را متوقف سازد.
خاطرنشان باید ساخت که حدود ۴۵۰ تن از پناهجویان افغان از ۴ماه بدین سو دست به تظاهرات زده اند، یک بار این مظاهره به خشونت گراید و بیش از ۵۰ تن انان توسط پولیس دستگیرشده و چند تن انها دوباره به افغانستان برگشتانده شده اند.
قابل ذکر است که بتاریخ ۲۱ ماه دیسامبر سال ۲۰۱۳ افغانهای مهاجر ۷۶ کیلومتر تا شهر مونس منزل نخست وزیر که خود شهردار ان منطقه است، راهپیمایی کردند.
خبرنگار: لیلما سدید
خواست پناهجویان افغان برحق است و باید کشورهای پناهنده با درک درست از وضعیت موجود وطن ما و مطابق به اصول کانوانسیون ژینو، عمل نمایند .
شاهپور کابلی
کابل – افغانستان