تولستوی ، لئو نیکولایویچ

برگردان. رحیم کاکایی دانشنامه بزرگ شوروی  و. یا. لاکشین کنت لئو نیکولایویچ تولستوی…

      عید شما مبارکباد 

مبا رکبا د عید ی روزه  دا را ن به آ…

نوروز؛ ارث نیاکان

رسول پویان کهـن نـشـاط بهـاران جشن نوروز است سرور سرو خرامان جشن…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو ماهیت

نور محمد غفوری نن چې په انټرنټ کې ګرځیدم، ناڅاپي مې…

چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

«
»

دوران 5 ساله اولاند، دوران انفجار بیکاری در فرانسه

نشریه فرانسوی «لوپوئن» طی گزارشی با اشاره به افزایش قابل توجه بیکاری در فرانسه طی دوران ریاست جمهوری «فرانسوآ اولاند»، از وجود 6 میلیون و 550 هزار بیکار در این کشور خبر داد و آن را فاجعه‌ای وحشتناک برای این کشور ارزیابی کرد.

 نشریه فرانسوی «لوپوئن» نوشت: از زمان روی کار آمدن «فرانسوآ اولاند» رئیس‌جمهور فرانسه در ماه می سال 2012 تاکنون، بیکاری در این کشور هر ساله افزایش یافته و این روند هرگز متوقف نشده است و این کارنامه‌ای فاجعه‌بار برای این رئیس‌جمهور سوسیالیست است.

لوپوئن ادامه داد: فرانسه در بازه زمانی ماه می 2012 تا اکتبر 2016 شاهد افزایش 18 درصدی معضل بیکاری در گروه بیکاران فاقد هرگونه شغل (گروه A)بوده است؛اما این معضل به همینجا ختم نمی‌شود و طبق آمار و ارقام اعلام شده از سوی مؤسسه ملی کاریابی فرانسه موسوم به Pôle emploi، این معضل در سه گروه ABC شامل بیکاران فاقد شغل (گروه A)، بیکاران دارای فعالیت اقتصادی محدود کمتر از 78 ساعت در ماه (گروه B) و بیکاران با فعالیت اقتصادی محدود اما بیشتر از 78 ساعت در ماه (گروه C) و همچنین تمامی گروه‌های بیکاران از جمله بیکاران با مشاغل کمکی (ABCDE) نیز به ترتیب 24.7 و 26.3 درصد افزایش داشته است.

اینها آمار رسمی هستند که Dares از واحدهای مؤسسه ملی آمار فرانسه موسوم به «اینسی» وابسته به وزارت کار این کشور در خصوص معضل بیکاری در فرانسه طی چهار سال نیم گذشته منتشر کرده است و کاهش مقطعی بیکاری در این کشور طی سه ماه پایانی سال در برابر افزایش پیوسته آن طی  بیش از چهار سال هیچ چیز را تغییر نخواهد داد.

چنانچه بخواهیم افزایش بی‌وقفه معضل بیکاری در فرانسه را کمی ملموس‌تر بیان کنیم باید بگوییم که شمار بیکاران فاقد هرگونه شغل در کشور (گروه A) با افزایش 570 هزار نفری طی دوران ریاست جمهوری اولاند از 3 میلیون و 160 هزار نفر به 3 میلیون و 730 هزار نفر رسیده است.

این در حالیست که این معضل در بیکاران سه گروه‌ ABC نیزافزایش قابل توجهی داشته و شمار بیکاران این سه گروه طی این مدت با افزایشی حدودا یک میلیون نفری از 4 میلیون و 620 هزار نفر به 5 میلیون و 760 هزار نفر رسیده است و در پایان چنانچه سایر گروه‌های بیکاران را نیز به این گروه‌ها اضافه کنیم، به رقم 6 میلیون و 550 هزار نفر می‌رسیم که نمایانگر مجموع بیکاران فرانسوی از تمام گروه‌ها در این کشور اروپایی و افزایش 26.3 درصدی شمار آنها ظرف دوران 4.5 ساله ریاست جمهوری اولاند است و این یک فاجعه وحشتناک است!

تداوم سیر صعودی بیکاری در فرانسه از جمله معضلات مهمی است که مردم فرانسه با آن مواجه هستند؛ معضلی که فرانسوآ اولاند در تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری 2012 فرانسه وعده داده بود که منحنی فزاینده آن را خیلی سریع معکوس و یک رقمی کند حال آنکه آمارها از عدم تحقق این وعده خبر می‌دهند.

اوضاع نامناسب بازار کار و معضل بیکاری در این کشور به حدی است که کارشناسان و اقتصاددان‌ها نیز بدبینی خود را پنهان نکرده و می‌گویند که فرانسه کشوری است در حوزه پولی یورو که در بحران فرو رفته و چشم‌انداز روشنی پیش روی آن نیست.

اوضاع بیکاری در فرانسه به حدی وخیم است که کمیسیون اروپا نیز چندی پیش طی گزارش بررسی مشکلات اقتصادی برخی کشورهای عضو اتحادیه اروپا، از عملکرد دولت فرانسه در مبارزه با معضل بیکاری انتقاد کرده و اعلام کرد که پیشرفت‌های فرانسه در زمینه اصلاح و حمایت از مشاغل محدود بوده است و متقضایان شغل تنها به آموزش محدود دسترسی دارند و خدمات دیگری به آنها ارائه نمی‌شود.

اولاند که هم‌اکنون عنوان نامحبوب‌ترین رئیس‌جمهور جمهوری پنجم فرانسه را یدک می‌کشد و فرانسویان وی را در اداره امور کشور و برآورده کردن انتظارات و خواسته‌ها خود ناتوان ارزیابی می‌کنند، اوایل دسامبر گذشته رسما انصراف خود از نامزدی در انتخابات ریاست جمهوری 2017 فرانسه را اعلام کرد.

وی پیشتر نامزدی‌اش در انتخابات 2017 را به کاهش نرخ بیکاری در کشور منوط و اعلام کرده بود اگر نتواند بیکاری را تا سال 2017 در کشور کاهش دهد، در انتخابات ریاست‌جمهوری آتی نامزد نخواهد شد.

انتخابات ریاست جمهوری 2017 فرانسه در روزهای 23 آوریل و 7 ماه می آینده برگزار خواهد شد و فرانسویان برای انتخاب سکان‌دار 5 سال آینده کاخ الیزه به پای صندوق‌های رأی خواهند رفت.