جنگ جهانی در چشم انداز اوباما (8/1)
میشل کولن Michel Collon
4 سپتامبر 2015
اوباما هشدار داد «دیپلماسی یا جنگ. به زودی» : برخی در ایالات متحده خواهان حمله به ایران هستند. به همین علت خطر گسترش آن به یک جهان جهانی و به میدان کشیدن روسیه، چین و اروپا نیز وجود دارد و موجب فروپاشی نظام مالی غرب خواهد شد. رئیس جمهور بعدی به چه اقدامی دست خواهد زد ؟
- سقوط اجتناب ناپذیر ایالات متحده
«مخالفت کنگره با توافقات ایران یک گزینش بیشتر برای ایالات متحده باقی نمی گذارد : و آن هم بر پا کردن یک جنگ جدید در خاورمیانه است.» «وسعت سرزمین ایران چهار برابر عراق و از دیدگاه جمعیتی نیز سه برابر عراق است.» «انتخابی که ما با آن روبرو هستیم بین دیپلماسی و نوعی از انواع جنگ واقع شده است. شاید نه فردا، نه در سه ماه آینده، بلکه به زودی.» «نظام مالی ایالات متحده مجبور خواهد بود که با چین متارکه کند، یعنی متارکه با خریدار اصلی قروض ما.» (1)
در این سری مقالات، ما پیامدهای الزامی سخنرانی شگفت آور اوباما که در 5 اوت ایراد شد را مورد بررسی قرار خواهیم، خصوصاً به این علت که رسانه ها این بخش از بیانات رئیس جمهور ایالات متحده را به سکوت برگزار کردند در حالی که او در این سخنرانی از خطرات احتمالی حرف می زند. در کنگره، روز 8 سپتامبر جمهوری خواهان جلوی توافق با ایران را سد خواهند کرد. ولی اوباما به سختی می تواند حتی برخی از دموکرات ها را با خود همراه سازد. بین نخبگان ایالات متحده در مورد گزینش استراتژی اختلاف نظرهای متعددی وجود دارد. ولی آیا چنین موضوعی تازگی دارد ؟
این پراکندگی در سال 2000 آشکار شد، نقطۀ مشترک دموکرات ها و نئومحافظه کاران در اعتراف به زوال ایالات متحده بود. زیبیگنیو برژینسکی مشاور عالی قدیمی سیاست بین المللی در دوران کارتر یکی از پرنفوذترین شخصیت های سیاسی در پنجاه سال گذشته در مورد استراتژی امپراتوری ایالات متحده در کتاب شطرنج بزرگ The Grand Chessboard (2) با نگرشی ناامیدانه می نویسد : «در دراز مدت، سیاست جهانی کمتر از همیشه برای تمرکز قدرت سلطه جو در دست یک دولت مناسبت خواهد داشت. در نتیجه آمریکا نه تنها تنها ابر قدرت جهان نیست، بلکه احتمالاً آخرین خواهد بود.» (ص 267).
علت چیست ؟ «قدرت اقتصادی نیز پراکنده خواهد شد. در سال های آینده، هیچ کشوری به 30 % تولید ناخالص داخلی در سطح جهانی دست نخواهد یافت، رقمی که ایالات متحده آن را طی بخش مهمی از قرن بیستم به شکل ثابت حفظ کرد، بی آن که از 50% در سال 1945 یاد کنیم. بر اساس برخی گمانه زنی ها، آمریکا در سال 2020 به 10% یا 15% سقوط خواهد کرد.» (ص 268-267)
برای باقی ماندن در مقام تنها ابر قدرت جهان، برژینسکی راهکار «امپریالیسم هوشمند» را پیشنهاد می کرد که عبارت است از : تقسیم قدرت های رقیب و جلوگیری از تشکیل یک جبهۀ واحد.
نئومحافظه کارانی که جرج بوش را هدایت می کردند شدیداً با استراتژی برژینسکی مخالف بودند و بجای آن استراتژی جنگ عمومی را پیشنهاد کردند (که می بایستی از 11 سپتامبر به عنوان بهانۀ قابل توجیه بهره برداری شود). با این وجود چهارچوب آنها در پروژه برای قرن آمریکائی جدید Project for a New American Century که بین 1997 و 2000 تهیه شده بود خوش بین تر بنظر نمی رسید : «در حال حاضر، ایالات متحده با هیچ رقیبی در سطح جهانی روبرو نیست. استراتژی اساسی آمریکا تا جائی که ممکن است باید حفظ این وضعیت برتر و گسترش آن باشد(…) حفظ این وضعیت استراتژیک مطلوب که در اختیار ایالات متحده می باشد مستلزم قدرت نظامی برتر در سطح جهانی است.» (3)
در بررسی و تحلیل این دو گزینش در روز پیش از ریاست جمهوری اوباما، در سال 2008 ما نوشتیم که : «به هر صورت، این امپراتوری صلح طلب نخواهد شد. دیر یا زود دوباره جنگ به شیوۀ جرج بوش را آغاز خواهد کرد. زیرا گروه نخبۀ ایالات متحده جنگ را به شکل دورۀ تناوبی بین دو گزینش انتخاب می کند…» (4)
هشت سال بعد، ما شاهد دورۀ تناوبی جدیدی هستیم ؟ برای درک چنین وضعیتی قطعات مختلف پازل را مورد بررسی خواهیم داد : چین، ایران، روسیه، اروپا…
برای ادامۀ حیات : کلید : چگونه باید اوراسیا را کنترل کرد
Notes :
1) http://www.washingtonpost.com/news/…
2) Le grand échiquier : L’Amérique et le reste du monde [« The Grand Chessboard : American Primacy and Its Geostrategic Imperatives »], Bayard, 1997.
3) Project for a New American Century (PNAC), Rebuilding America’s Defenses, septembre 2000.
4) http://www.michelcollon.info/Quelle…
لینک متن اصلی :
http://www.michelcollon.info/Obama-envisage-un-conflit-mondial.html
ترجمه توسط حمید محوی
15 سپتامبر 2015
