“نور”رفت وکلبه ماراغم گرفت
یک سال ازدرگذشت رفیق”نوراحمد” این نورچشمان مان گذشت
یک سال ازسفربی برگشت رفیق “نوراحمدنور”گذشت.
بابهت وحیرت اوراازدست دادیم؛ گرچه روزبه روزاوراضعیف ترورنجورترمی دیدیم ودرجلسات هردوهفته ای “یاران قدیم”باهمان شورقدیم علیرغم تنگ نفسی هرروزفزون ترخودشرکت می کردومارادرنورخیره کننده وجودشریف خودغرق می ساخت، اما هیچ یک ازماهشت نفری که درآن جلسات بااوشرکت داشتیم باورمان نمی شدکه اوبه این زودی برود. شایداین ناشی ازآن تصوری باشدکه هریک مادرباره رفیق “نوراحمدنور”درذهن مان داشتیم؛ نوراحمدنورازسال های دور، ازهمیشه درذهن تک تکِ مانمادی ازسلامتی واستواری وخوشی ونشاط ومحبت بود. اوبااخلاق متعالی ووفاداری به عهدوبه رفاقت وبه راه رفته خود، نماددرخشانی از”پرچم داران خلق افغانستان”شده بود. اوتنهانمادنه بلکه پرچم بلندوسرافرازمادرمبارزات دوران های اپوزیسیونی بود. اودراین دوران مردافسانه ای ماپرچمی هابود؛ اویک افسانه بود! شایدکه چهره زیبا، قامت رساوتنومندی رستم واراوچنین تصوری رابه ماارزانی می کرد. مااورادوست داشتیم؛ باقلب پرشورخوددوست داشتیم.
رفیق”نوراحمدنور”یک انسان شرافتمندآفتاب گونه بود، اوسخاوتمندبودزیراتمام جاه وجلال وثروت ومکنت عظیم پدری رادرپای آهنین آرزوهای دادخواهانه خودبرای مردم وانسانیت باغروروسرافرازی ریخت وتمام عمرشریف خودراسخاوتمندانه فدای انسانیت وعدالت کرد. نسلی که بعدازبنیان گذاری حزب دموکراتیک خلق افغانستان بالاآمده است ازکنارنام نامی”نوراحمدنور”بی تفاوت نخواهدگذشت؛ دوستان ورفقااوراتکریم خواهندکردودشمنان نقش بسیارپررنگ وحضورباابهت اورابه یادخواهندداشت. درتاریخ دیده نشده است که چنین نمادهای بلندامیدوآرزوهای توده های مردم، خشم جغدهای حقیرویرانه هارابرنه انگیخته باشد. درباره اوهم جغدهای ذلیلی اینجا وآنجازبان به بدگوئی گشودند؛ نالیدندولی چه باک که جریان پرخروش زندگی بی هیچ خلل وتردیدی تندیس برافراشته ازشرافت انسانی”نوراحمدنور”رادربرابرآئینه تاریخ قرارخواهدداد.
رفیق”نوراحمدنور”رفت ونامی به بزرگی چندین نسل ازحافظه تاریخ، ازخودبه یادگارگذاشت.
رفیق “نوراحمدنور”به نورحوادث بیشترازنیم قرن کشورماپیوسته است.
یاداین چهره محبوب جنبش ترقی خواهانه مردم مازنده وگرامی باد!
