مصاحبه با رئیس‌جمهور کوبا، دیاس-کانل: «ما کشوری مورد مناقشه نیستیم و مستعمره هم نیستیم»
این گفت‌وگو با رئیس‌جمهور کوبا بخشی از پژوهش برای یک مستند جدید است که توسط Brasil de Fato تولید می‌شود.
راهروهای کاخ انقلاب در هاوانا، پایتخت کوبا، خالی هستند. در بیرون از کاخ، دولت در حال بازدید از شهرداری‌ها و محله‌های سراسر جزیره است، و ارتباط مستقیم خود را با مردمی که در زندگی روزمره با دشواری‌های گوناگونی روبه‌رو هستند حفظ می‌کند.
امروز، رئیس‌جمهور میگل دیاس-کانل اندکی پس از بازگشت از یکی از این بازدیدها از Brasil de Fato استقبال می‌کند؛ بازدیدهایی که بخشی از روال معمول دولت او است و طی آن‌ها با ساکنان گفت‌وگو می‌کند و به مطالبات، نگرانی‌ها و پیشنهادهای آنان گوش می‌سپارد. هنگامی که برای انجام این مصاحبه ــــ که بخشی از مستندی است که BdF در حال تولید آن است ــــ می‌نشیند، توضیح می‌دهد که افزون بر این دیدارها در پایتخت، هر ماه نیز از یکی از مناطق دورافتادهٔ داخل جزیره بازدید می‌کند.
در زمان انجام این گفت‌وگو، انقلاب یکی از دشوارترین دوره‌های تاریخ خود را پشت سر می‌گذارد. از پایان ژانویهٔ امسال، واشنگتن اقدامات تهاجمی خود را با تهدید هر کشوری که به این جزیره نفت یا سوخت بفروشد یا تأمین کند، تشدید کرده، و دامنهٔ فرا مرزی محاصره را به شکلی بی‌سابقه گسترش داده است. این اقدامات، جنگ اقتصادی‌ای را که کوبا بیش از ۶۰ سال است با آن روبه‌روست، وخیم‌تر کرده‌اند.
او می‌گوید:
می‌توانید ببینید که مردم کوبا چگونه واکنش نشان می‌دهند. هیچ خاموشی‌ای نمی‌تواند ارادهٔ ما را خاموش کند و هیچ کمبودی نمی‌تواند امید ما را از بین ببرد.
او ادامه می‌دهد:
و مردم در سطح محله‌ها خود را سازمان‌دهی می‌کنند. بنابراین، حتی زمانی که وسایل حمل‌ونقل وجود ندارد، هر روز پزشکان، پرستاران و دیگر کارکنان بخش بهداشت به محل کار خود می‌رسند و حتی بدون برق نیز بیماران خود را درمان می‌کنند. معلمان حتی بدون برق تدریس می‌کنند و کشاورزان حتی بدون سوخت، زمین را کشت کرده و مواد غذایی تولید می‌کنند. این تصویر مقاومت قهرمانانه و خلاقانهٔ مردم کوبا است.
محاصرهٔ انرژی، که ایالات متحده بدون هیچ مبنای قانونی اعمال کرده است، تأثیری ویرانگر بر تمامی جنبه‌های زندگی روزمرهٔ مردم کوبا گذاشته و خسارت‌هایی غیرقابل محاسبه به اقتصاد کشور وارد کرده است.
جزیره، که از واردات نفت و سوخت محروم شده، ناچار شده است به تولید محدود داخلی خود متکی باشد. در چنین شرایطی، تأمین انرژی سهمیه‌بندی شده تا فعالیت حیاتی‌ترین بخش‌ها، از جمله بهداشت و تولید مواد غذایی، تضمین شود. هم‌زمان، کشور روند گذار به منابع انرژی تجدیدپذیر، به‌ویژه انرژی خورشیدی فتوولتائیک، را به‌عنوان راهبردی برای کاهش آثار تجاوزی که از سوی کاخ سفید صورت گرفته، شتاب بخشیده است.
دربارهٔ روابط با ایالات متحده، دیاس-کانل با قاطعیت اعلام کرد که قصد دارد درِ گفت‌وگو را باز نگه دارد، اما تأکید کرد که حاکمیت کشور اصلی است که دولت کوبا هرگز حاضر نیست از آن دست بکشد یا بر سر آن مذاکره کند.
رئیس‌جمهور گفت:
گفت‌وگو و تبادل نظر یک چیز است؛ مذاکره چیز دیگری است. ما همیشه از این اصل دفاع کرده‌ایم؛ این تاریخ انقلاب است. در تمام دوران انقلاب، همواره از امکان داشتن روابطی متمدنانه با ایالات متحده و حل اختلافات دوجانبه از طریق گفت‌وگو حمایت کرده‌ایم، در حالی که می‌پذیریم میان ما اختلافات ایدئولوژیک وجود خواهد داشت.
او با تأکید بر آنچه قصد دارد در هرگونه گفت‌وگوی آینده با دونالد ترامپ دنبال کند، افزود:
اما همیشه بر پایهٔ این اصل که نظام سیاسی ما، حاکمیت ما و حق تعیین سرنوشت ما قابل مذاکره نیستند؛ حتی پشت میز مذاکره نیز چنین است. و این گفت‌وگو باید بر اساس برابری صورت گیرد. نمی‌توان زیر فشار وارد گفت‌وگو، مذاکره، یا تعامل شد. ما کشوری نیستیم که بر سر آن مناقشه وجود داشته باشد؛ ما مستعمره نیستیم و دارایی کسی هم نیستیم که بخواهد آن را تصاحب کند. ما ملتی دارای حاکمیت، مستقل و آزاد هستیم که با تصمیم اکثریت مردم، در چنین شرایط دشوار، مسیر ساختن سوسیالیسم را برگزیده است.
انباشت دستاوردهای انقلاب
پس از ۱۳ روز حضور در این کشور حوزهٔ کارائیب، گزارش Brasil de Fato اعتراض‌های شبانه با کوبیدن قابلمه‌ها و تابه‌ها را در دو شب خاموشی ثبت کرد. فرسودگی مردم آشکار است. قطع برق، همراه با فشار اقتصادی، زندگی روزمره را تحت تأثیر قرار داده و مردم را وادار کرده است که برای تأمین ابتدایی‌ترین نیازهای خود تلاش‌های واقعی انجام دهند.
در خیابان‌ها، اکثریت قاطع کوبایی‌ها وضعیت کشور را نتیجهٔ محاصره‌ای می‌دانند که از سوی دولت ایالات متحده اعمال شده است. از دیدگاه دیاس-کانل، این برداشت ریشه در میراث انقلاب سوسیالیستی در این کشور دارد.
رئیس‌جمهور اظهار داشت:
دستاوردهای عظیم اجتماعی انقلاب افق‌های تازه‌ای را پیش روی مردم گشوده است. بنابراین، آنان می‌دانند که با از دست رفتن انقلاب چه چیزهایی از دست خواهد رفت. به‌همین دلیل است که این باورها تا این اندازه در میان مردم نمود یافته است؛ به‌گونه‌ای که با یک کشاورز روبه‌رو می‌شوید و او می‌گوید: «من جانم را برای انقلاب می‌دهم؛ این کار را خواهم کرد».
در پایان، دیاس-کانل گفت که در پی برقراری صلح با ایالات متحده خواهد بود و خواستار پایان دادن به تهدیدهای نظامی شد.
او گفت:
آنچه باید برای آن تلاش کنیم، جهانی بهتر است؛ جهانی که در آن چندجانبه‌گرایی حاکم باشد، جهانی که در آن فلسفهٔ غارت، فلسفهٔ جنگ، تهدید، تحریم‌ها و محاصره‌های یکجانبه و قهرآمیز از میان برداشته شوند.
منبع: اورینوکو تریبون، ۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۶
https://english.10mehr.com/an-interview-with-cuban-president-diaz-canel-we-are-not-a-nation-in-dispute-and-we-are-not-a-colony/
