از هیولای ساخته‌شده تا دشمن مقدس؛ روایت قدرت از تروریسم

نویسنده: مهرالدین مشید تروریسم سایه ای که قدرت ها می سازند…

رايحه

دوم حمل ١٤٠٤ خورشيدىفکر تو زیبنده ‌‌‌‌‌‌ی دل‌ها شدهوسوسه…

بخاطر محکمه عاملان جنایات جنگی و ضد بشری تجاوز نظامی…

اعلامیه و فراخوان انجمن سراسری حقوقدانان افغانستان بنام خداوند حق و…

از شکست دکترین عمق استراتژیک تا طلوع رقابت نیابتی هند

نویسنده: مهرالدین مشید شکست عمق استراتژیک  و جنایات نظامیان تروریست پرور افغانستان…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو اهمیت

نور محمد غفوری مقدمه:د تلویزیونی سیاسی بحثونو په ماهیت مو په…

تولستوی ، لئو نیکولایویچ

برگردان. رحیم کاکایی دانشنامه بزرگ شوروی  و. یا. لاکشین کنت لئو نیکولایویچ تولستوی…

      عید شما مبارکباد 

مبا رکبا د عید ی روزه  دا را ن به آ…

نوروز؛ ارث نیاکان

رسول پویان کهـن نـشـاط بهـاران جشن نوروز است سرور سرو خرامان جشن…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو ماهیت

نور محمد غفوری نن چې په انټرنټ کې ګرځیدم، ناڅاپي مې…

چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

«
»

انتخاباتِ بحران زا و اعلام حکومت موازی

      نوشته ی : فروغی

        بعید به نظر نمیرسید که کمسیون انتخابات ، داکتر محمداشرف غنی را برنده ی انتخابات اعلام ننماید.

         زیرا امریکاییان و نهادهای قدرتمند دولت ساز و دولت برانداز آنکشور با شناخت کاملِ نیم قرنه ای که از داکترمحمد اشرف غنی دارند ، تاهنوز به عنوان شخص مورد اعتماد خودی به او نگاه می نمایند .

         مدیریت ضعیف و ناکام کمسیونهای انتخابات که اسباب بی باوری بیشتر مردم را نسبت به انتخابات و دیموکراسی امریکایی ، فراهم نموده است ، زمینه های این برد ( ! ) را بیشتر مساعد ساختند .

         این انتخابات پرازتقلب و جنجال ، کشور را بیشتر بسوی بحران سوق خواهد داد –  بسوی بحران های عمیق و خطرناکی که حتا امریکاییان نیز قادر به مهارکردن آن نباشند .

        اعلام حکومت موازی یا حکومت همه شمول از سوی عبدالله عبدالله هم راه حل سالم و اساسی برای مهارکردن بحران نخواهد بود . این کار میتواند شگاف میان اقوام و گروههای مختلف اجتماعی – سیاسی را عمیق تر کرده ، حتا سبب مرزبندی های متفاوت نظامی در درون قوای امنیتی کشور گردد .

        فقط یک اشتباه کوچک از سوی رهبران و ایادی هر دو تیم پیشتاز میتواند سبب تصادم فاجعه باری شود که تروخشک درآن بسوزد و هیچکدام از رهبران قدرت طلب به اهداف جاه طلبانه و خودخواهانه ی شان دست نیابند .

        باساس اعلامیه ی ” تیفا ” بنیاد انتخابات شفاف افغانستان ، «  … سکوت شرکای بین المللی افغانستان در برابراعلام نتیجه ی نهایی انتخابات بیانگرآن است که روند با مشکلات و سردرگمی همراه بوده است … »

تیفا با ابراز نگرانی نسبت به پیامدهای تصمیم کمیسیون مستقل انتخابات در اعلام نتیجه نهایی گفته است که  « … این کمیسیون وظایف خود را در چهارچوب صلاحیت‌هایش انجام نداده است و باید در برابر «محکمه» پاسخ‌گو باشد. »

       به باور من ، درگیری های لفظی  ، قدرت نمایی ، گزافه گویی و توطئه چینی علیه همدیگر هیچ دردی را نمیتواند دوا نماید . نه تنها دوا نمیتواند بلکه ما را به مصایب بزرگتری هم مبتلا خواهد کرد . بهترین و آسان ترین راه ، رو آوردن به گفتگو و مصالحه است . خوب است پیش از آنکه باز امریکایی ها ما را مجبور به مصالحه کنند ، رهبران قدرت طلب افغانستان ، شهامت مصالحه و تحمل کردن همدیگر را پیدا نموده ، باعث غرق کردن بیشتر افغانستان در بحران نشوند  .

     سیاستمداران قدرت طلب باید بدانند که حمایت جهانی از ما فقط تا زمانی دوام خواهد داشت که ما یک نظام با ثبات و یک حکومت متحد و مورد قبول برای اکثریت داشته باشیم .