افغانستان، سوار بر شانه های ژیوپولیتیک پرتنش و پیچیده منطقه…

نویسنده: مهرالدین مشید روایتی از زنده گی در سایه امید یا…

میراث سکاها، هویت ایرانی و مسئله تورانیان در شاهنامه 

- دکتر بیژن باران شاهنامه، خاطره حماسی سکاهای ایران، جغرافیای اسطوره‌ای…

افغانستان نقطه مرکزی جیو پولیتیک

در سیاست قدرت های مخرب نظم و ثبات ! در بردن…

شور و حال عشق 

رسول پویان  عشق دردام سیاست مرغ بسمل می شود  پـرپـر احسـاس دل بندِ سـلاسـل می شود  تا ز چنگِ بازی ی صیاد مـرغ دل پـرید  عشوه از بهر فریب دل، مشکل…

«سازش» و «سازشکاری» یعنی چه؟

‫ رفیق نورالدین کیانوری ــ پرسش و پاسخ، شمارهٔ ۲۰، دی‌ماه ۱۳۵۹ــ…

دو کلمه؛ همچون دو پرخاش

Eklektism, Dogmatism. آرام بختیاری التقاطی و دگماتیسم؛ دو واژه یا دو سیستم…

«اسپینوزا در ترازوی مکتب من بیش از این نه‌می‌دانم: فیلسوفی،…

تذکر ضروری و تازه و بکر!در پایان هر بخش لینک…

                 یک گرفتاری با مافیا

        و یک دنیا آموزش شرعی، حقوقی، سیاسی و مدنی                          (قسمت دوم)                        چرا…

ژئوپولیتیک ساختار قدرت؛ تنوع قومی و آیندهٔ دولت‌سازی در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ از رویای فدرالیسم تا کابوس بالکانیزه شدن…

آیا محمد اشرف غني د بیا راڅرګندېدو په درشل کې…

نور محمد غفوری لنډیز د ۲۰۲۱م کال د اګست له سیاسي بدلون وروسته…

برگردان، یا همان واژه‌ی شناسای عربی ترجمه

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مکتب دینی-فلسفی من بیش از این نه می‌دانم از گذشته‌‌های…

چرا صدای گاندی ها در کوهستان‌های افغانستان پژواک نیافت ؟

نویسنده: مهرالدین مشید جغرافیای خشونت، سیاست قبیله‌ای و غیبت ماندلاها در…

جمعبندی غیر تحلیلی از جریانات اخیر نظامی و دپلماتیک افغانستان…

آنچه سیاسیون و نظامی های پاکستان پس از حملات هوایی…

                     یک گرفتاری با مافیا

محمد عالم افتخار         و یک دنیا آموزش شرعی، حقوقی، سیاسی و…

فلسفه سیاسی فردوسی و روانشناسی ترس در شاهنامه

دکتر بیژن باران نتیجه‌گیری. شاهنامه فردوسی چیزی بیش از یک…

سناریوی براندازی طالبان؛ از سوی پاکستان و ایران!؟

نویسنده: مهرالدین مشید براندازی طالبان واقعیت ژیوپولیتیک یا توهم تحلیل گران دراین…

دو کنیز در سحرگاه فلسفه یونان

Greece Philosophie.2800j. آرام بختیاری فلسفه یونان؛ افسانه و عرفان، منطق و برهان. در…

جنگی حاجی

آقای "جنگی حاجی" (به کُردی: جەنگی حاجی) با نام کامل…

 شانسی برای نجات افغانستان باقی مانده یا فرصت‌ها از دست…

نویسنده: مهرالدین مشید بیداری وجدان جمعی مردم؛ بازسازی مشروعیت سیاسی این پرسشی…

مارکسیسم قلب جوانان را تسخیر می‌کند

ا. م. شیری «چگونه یک ایدئولوژی غربی مانند مارکسیسم می‌تواند در…

«
»

آمریکا هشدار داد؛ افغانستان دوباره پناهگاهی برای تروریست‌ها می‌شود

بررسی‌های جدید نشان می‌دهد که احتمالا پس از خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان در پایان‌ سال جاری میلادی، این کشور دوباره به پناهگاهی برای تروریست‌ها تبدیل می‌شود.

 

به گزارش  روزنامه دیلی میل، براساس این گزارش که به درخواست کنگره آمریکا و توسط موسسه تحقیقات سی‌ان‌ان تهیه شده است، پس از خروج آمریکا از افغانستان طالبان به دنبال افزایش فشار و تسلط خود بر کابل خواهد بود.

 

براساس این گزارش، احتمال طالبان در 16-2015 فشار بیشتری به نیروهای امنیتی افغانستان در نواحی روستایی وارد خواهد آورد، کنترل و نفوذ خود بر نواحی تخلیه شده توسط نیروهای ائتلافی را گسترش خواهد داد و در مناطق شهری نیز حملات گسترده‌ای را آغاز خواهد کرد. همچنین طالبان احتمالا بین سال‌های 2016 تا 2018 نیز مبارزات نظامی شدید و خشن‌تری را صورت دهد.

 

طبق این گزارش، هرچند تعداد کمی از اعضای القاعده همچنان در دره‌های شمال شرقی افغانستان حضور دارد اما نیروهای امنیتی افغان برای مبارزه با آنها به سرمایه‌گذاری بیشتر و حضور مشاوران و آموزش بین‌الملل نیاز دارند. با این که فرماندهان نظامی آمریکا این نقش را پیشنهاد داده‌اند اما کاخ سفید همچنان چنین تعهدی را نپذیرفته است.

 

آمریکا در حالی در پایان سال جاری میلادی از افغانستان خارج خواهد شد که از حدود 100 هزار نیرویش در سال 2010 اکنون حدود 33 هزار و 600 سرباز در افغانستان دارد.

 

با این که آمریکا خواستار باقی ماندن بخشی از نیروهای خود در افغانستان است اما حامد کرزای، رئیس جمهوری افغانستان از امضای قرارداد همکاری با همکاری دوجانبه خودداری کرده و به پیش‌بینی آندرس فوگ راسموسن، دبیرکل ناتو این کار را تا پایان دوره ریاست جمهوری‌اش انجام نخواهد داد. علاوه بر این، روابط کرزای و کاخ سفید در جریان آزادی 65 تن از زندانی‌های بگرام، بیش از پیش تیره شد.

 

طبق گزارش مذکور، در حال حاضر افغانستان 352 هزار نیروی امنیتی به علاوه 30 هزار پلیس ملی در اختیار دارد که حتی کاهش تعداد آن‌ها به حداقل ممکن نیز به هزینه‌ای معادل پنج تا شش میلیارد دلار برای سازماندهی در سال نیاز دارد که تقریبا همه این هزینه‌ نیز باید با کمک جامعه بین‌الملل تامین شود.