J-31 چینی علیه F-35 آمریکائی
( 75 فروند جی 31 برای ایران ؟)
ولانتین واسیلسکو
مرکز مطالعات جهانی سازی، 16 سپتامبر 2014
ترجمه توسط حمید محوی
روسیه مایل است چین را تشویق کتد که هواپیمای J-31 را برای صادرات آماده سازد، به طوری که در پیوند با هواپیمای سوخو T-50 با هواپیمای گران قیمت F-35 رقابت کند.
چین با 580 هواپیمای نسل چهارم از مشتقات Su-27SK / Su-30 MKK ( J-16 و J-11 ) و J-10 …برتری هوائی خود را تضمین می کند. در حالی که کرۀ جنوبی و ژاپن، هر دو با هم، دارای 590 هواپیما هستند که در مقایسه با چین از اویونیک برتر و سلاح برتر برخوردار می باشد. به این مجموعه باید از 260 هواپیمای آمریکائی یاد کنیم که در این دو کشور و یا روی دو ناو هواپیمابر از هفتمین ناوگان ایالات متحده پارک شده اند. علاوه بر این کرۀ جنوبی و ژاپن 40 و 50 هواپیمای رادار گریز F-35 سفارش داده اند.
از سوی دیگر صنایع هوائی هند در حال کسب فن آوری هواپیمای رادار گریز روسی سوخو T-50 است که با نام HAL FGFA (250 تا 280 فروند) ساخته خواهد شد. به همین علت، در ماه های گذشته، روسیه بی سر و صدا فن آوری خودشان را برای پیشبرد و تسریع مراحل آزمایشی به چین منتقل کردند، تا چینی ها تولید پیش نمونۀ هواپیمای رادار گریز J-31 را فوراً فعال سازند. در سال های آینده، دست کم 500 هواپیمای J-31 وارد خدمت به نیروی هوائی چین خواهد شد.
https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=XknLwmqtjUs
برای جبران یکتا موتور نیرومند اف- 35 (Pratt & Whitney F135 با 19000 کیلوگرم-نیرو)، جی-31 در حال حاضر مجهز به دو موتور WS-13 با 8700 کیلوگرم-نیرو است که چینی ها از طرح موتور روسی RD-93 که میگ 29 و میگ 35 از آن استفاده می کند، کپی برداری کرده اند. برای رقابت با F-35 در بازار جهانیف چینی ها نیازمند بودند که روس ها لیسانس ساخت ساتورن 117 اس (Saturne 117 S) که Su-35 از آن استفاده می کند را به آنها بدهند که خیلی قوی تر است، یعنی با 15800 کیلوگرم-نیرو (15 800 kgf). مگا پیمان نامۀ 400 میلیارد دلاری که چین با روسیه به امضا رساند، نشان داد که در تحمیل مجازات های غربی علیه روسیه، چین در کدام جبهه صف آرائی می کند. دو ابر قدرت جهانی با هم به توافق رسیده اند که در بازار صنایع هوائی با یکدیگر رقابت نکنند.
J-31 از دیدگاه اویونیک جایگزین فروتنانه ای است، ولی بهای آن معادل 60% بهای F-35 آمریکائی تمام می شود. هر دو هواپیما دو جایگاه در بدنه برای حمل دو موشک هوا به هوا میان برد دارند که می تواند گزینش های دیگری نیز داشته باشد، به عنوان مثال بمب. هر دو، دارای شش جایگاه بیرونی با قابلیت حداکثر 6 تا 8 تن می باشد.
استراتژی مدیریت بازرگانی چین نیز برای فروش J-31 قابل توجه است. علاوه بر 500 هواپیما برای نیروی هوائی چین، 120 هواپیمای J-31 دیگر برای سه ناو هواپیمابر چینی در نظر گرفته شده است. ناو هواپیمابر چینی لیااونینگ Liaoning که در اصل واریاگ Variag نام داشته است، در حال حاضر دارای 30 هواپیمای J-15 (مشابه Su-33) است و به عنوان ناو-مدرسه برای آموزش خلبانان روی ناو هواپیمابر به خدمت گرفته شده است. یک کپی بهینه سازی شده هم اکنون در کشتی سازی بندر دالیان Dalian دست ساخت است. سومین ناو هواپیمابر چینی نیز که خیلی بزرگتر است، در کشتی سازی شانگهای در دست ساخت می باشد.
https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=6y4TnqcA0js
چین که در پایان همین سال به نخستین اقتصاد جهانی ارتقاء خواهد یافت، حاضر است به اندازۀ آمریکائی ها در طرح رادار گریزی و در صنایع هوائی سرمایه گذاری کند، به ویژه به این علت که 600 فروند هواپیمای J-31 برای صادرات پیشبینی شده است. بهای هواپیمای F-35 بیش از 120 میلیون دلار است. با این قیمت، خارج از ایالات متحده، تنها کشورهای ثروتمند بین کشورهای عضو ناتو مانند ایتالیا، انگلستان، هلتد، نروژ و ترکیه می توانند چنین هواپیمائی را خریداری کنند. اسپانیا، پرتقال و یونان با بحران اقتصادی بسیار شدیدی باید رویاروئی کنند، و تمایلی برای خرید F-35 ندارند.
کشورهای سابقاً کمونیست که در همسایگی روسیه واقع شده اند، با توجه به این امر که وارد کشورهای عضو ناتو شده اند نمی توانند تصور چنین چیزی را به ذهنشان راه دهند، و ایالات متحده نیز به آنها اجازه نخواهد داد که هواپیمای چینی مشابه آن را خریداری کنند. از سال آینده روسیه به شکل گسترده ارتش خود را به هواپیماهای رادار گریز Su T-50 مسلح خواهد کرد که معادل F-22 است. Su T-50 نیز به اتحادیۀ کشورهای مستقل همسود صادر خواهد شد . اوکرائین، گرجستان و مولداوی به اتحادیۀ اروپا پیوسته اند. در نتیجه، خلاف کشورهای سابقاً کمونیست، کشورهای غیر متعهد از آزادی انتخاب برخوردار خواهند بود و در فروش هواپیماهای جنگی برای چین به عنوان هدف اقتصادی مطرح خواهند بود.
پاکستان، نزدیکترین همکار چین، اخیراً از خرید 36 تا 70 هواپیمای J-10 قطع نظر کرده است و خودش را برای خرید J-31 آماده می کند. از آنجائی که اسرائیل 75 فروند F-35 سفارش داده است، اینگونه بنظر می رسد که ایران نیز خیلی علاقمند است که همین تعداد ولی از نوع J-31 را خریداری کند. بین خریداران پتانسیل می توانیم از آفریقای جنوبی (عضو بریکس مانند خود چین) نام ببریم که از خرید JAS-39 Gripen سوئدی قطع نظر کرد. آنگولا، دولتی با بالاترین رشد اقتصادی در جهان طی ده سال گذشته (20% بین 2005-2007) به یمن نفت، گاز و الماس، از بانک پرتقالی اوراق بهادار خریداری کرد تا متروپل استعمارگر سابق را از ورشکستگی نجات دهد. آنگولا با طرح خرید 12 فروند هواپیمای سوخو 30 و 7 فروند سوخو 27 SM، 15 فروند سوخو 25 شروع کرد و برای خرید J-31 چینی پول کنار گذاشته است. با چنین طرح خریدی، تعادل نیروها در جنوب آفریقا و غرب آفریقا به ضرر استعمارگران قدیمی غربی در تغییر خواهد کرد.
مصر، کشوری که ایالات متحده کمک های سالانۀ نظامی ا ش را متوقف کرده است، به این معنا که مصر F-16 دریافت نخواهد کرد، و جمهوری آذربایجان که از چند سال پیش اضافه تولید گاز از منابه دریای مازندران داشته است، هر دو کشو ربا پاکستان مناسبات نزدیکی دارند و مایل به خرید هواپیمای چینی هستند. ونزوئلا با برزیل ( یکی دیگر از کشورهای بریکس، سازندۀ جندین نوع هواپیمای امبرائر Embraer) نه تنها می خواهند هواپیمای J-31 را خریداری کنند، بلکه بر آن هستند تا لیسانس تولید آن را نیز خریداری کنند و با هواپیمای نظامی آمریکا در بازار آمریکای مرکزی و جنوبی وارد رقابت شوند.
منبع :
http://www.mondialisation.ca/j-31-chinois-vs-f-35-americain/5402300
