6 ژوئن 44 : آنچه را که به شما نخواهند گفت
نوشتۀ میشل کولن
4 ژوئن 2014
« آری، ولی با این وجود آمریکائی ها ما را سال 45 آزاد کردند!» چند بار ما این تکیه کلام شنیده ایم که آمریکائی ها جهان را از شر نازیسم رهائی بخشیدند! در دبستان. و حتی در بحث پیرامون جنگ های معاصر ایالات متحده.
40-45، تنها جنگ خوب ایالات متحده ؟ شاید که بهتر این باشد که با احتیاط بیشتری در این مورد فکر کنیم. چند رویداد حیرت انگیز در کتاب تاریخی بسیار ارزندۀ ژک پوول(1) و مدارک انکار ناپذیر منتشر شده در این کتاب نشان می دهد که بخش مهمی از شرکت های تولیدی در ایالات متحدۀ آمریکا کاملا با هیتلر همکاری داشته اند، و نه تنها در آغاز جنگ : دوپونت، یونیون کاربید، وستینگهاووس، جنرال الکتریک، گودریچ، سنگر، کوداک، ای تی تی، جی پی مورگان…
از این بدتر. جدیدترین ابتکار استراتژیک هیتلر، جنگ برق آسا بود : یعنی حملۀ سریع به قلب دشمن. برای چنین کاری دو شرط ضروری بود : کامیون و سوخت. آلمان هیچکدام از این دو رل در اختیار نداشت، شرکت اسو سوخت ارتش هیتلر را تأمین می کرد و کامیون ها از کارخانه های آلمانی فورد و جنرال موتورز صادر می شد.
« که این جنگ تا جائی که ممکن است ادامه بیابد !»
پوول نشان می دهد که :
1.بخش مهمی از کارفرمایان ایالات متحدۀ آمریکا طی سال های 1930 و 1940 طرفدار هیتلر بودند.
2.این وضعیت تغییری نکرد تا وقتی که فروش کارخانه های ایالات متحده در آمریکای لاتین و مناطق دیگر هز بان تجاری آلمان روبرو شد. و به همین گونه تسخیر بازار آسیا توسط ژاپن.
در واقع، ایالات متحدۀ آمریکا بازی دوگانه را در پیش گرفته بود. آمریکا خواهان ادامه طولانی جنگ بود. چرا ؟
از یکسو، منافع شرکت هائی که در آلمان فعال بودند رو به رشد داشت. از سوی دیگر، با قرض دادن به بریتانیا که تمام هزینۀ مالی جنگ را به عهده داشت ثروت زیادی بدست می آوردند. واشینگتن از سوی دیگر لندن را مشروط ساخته بود که سرزمین های تحت استعمار خود را پس از جنگ واگذار کند. این شرایطی بود که برآورده شد. ایالات متحدۀ آمریکا موفق شد که طی جنگ دوم جهانی با تضعیف رقبای خود به تنها ابر قدرت جهان سرمایه داری تبدیل شود.
هانری فورد : « نه متفقین، نه قدرت های محور(آلمان نازی ، ایتالیا، ژاپن) نباید در جنگ پیروز شوند. ایالات متحدۀ آمریکا باید برای هر دو جبه تا جائی امکانات تداوم جنگ را فرهم سازد که هر دو دچار فروپاشی شوند.»
رئیس جمهور آینده هاری ترومن، 1944 : « اگر آلمان پیروز شود، ما باید به روس ها کمک کنیم و اگر روس ها پیروز شوند، ما باید به آلمان کمک کنیم که تا هر دو طرف حداکثر تلفات را بدهند.»
این بازی شرم آور وقتی متوقف شد که اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی هیتلر را از پا درآورد. در این مرحله بود که ایالات متحده برای نجات منافع خود در اروپا با شتاب وارد کارزار شد.
فردا 6 ژوئن، بزرگداشت را به شکلی برگزار خواهند کرد که گوئی جنگ در نورماندی به پیروزی رسید و نه در استالینگراد. و نخواهند گفت که هیتلر 90 درصد سربازانش را در شرق از دست داد، و در مقابل هر کشتۀ آمریکائی 53 نفر از جبهۀ شوروی کشته شدند. کتاب های تاریخ در مدارس براستی که افسانه های شگفت انگیزی تعریف می کند. نه ؟
این بود موضوعی که می خواستم یادآوری می کنم، و متأسفم که یکی از توهمات شما را از بین بردم. فردا 6 ژوئن، وقتی روی ساحل نرماندی بزرگداشت برگزار می کنند، می توانید به تمام این موارد فکر کنید، وقتی که برای جرج بوش جشن می گیرند که پدر بزرگش تأمین کنندۀ مالی هیتلر بود. براستی که در جه جهان شگفت انگیزی زندگی می کنیم.
MICHEL COLLON
Note
(1). Jacques Pauwels
به زبان هلندی تحت عنوان «اسطورۀ جنگ خوب (آمریکا و جنگ دوم جهانی) منتشر شد. این کتاب هز بان فرانسه نیز منتشر شده است. افشاگری در مورد روزولت، ارومن، تهدید حمله علیه اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی، به کار گیری جاسوسان و جنایتکاران نازی، چرچیل، دوگل، یالتا…
اسطورۀ جنگ خوب (ایالات متحده و جنگ دوم جهانی)
Source : Investig’Action
آدرس متن اصلی
http://www.michelcollon.info/6-juin-44-ce-qu-on-ne-vous-dira.html
ترجمه توسط حمید محوی/پاریس
