هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

«
»

کب له سره خوسا کیږي

دیوه هیواد زعامت اومشرتابه دخپل ولس په برخلیک اود هغود ژوند په نیکمرغۍ اوبد مرغۍ نیغ پر نیغه اغیزه لري که دهیواد دواکمنانوسرونه کدو سرونه نه وي نوباید خپل ځانونه د وړ اوکارنده شخصیتونوپه توګه دتاریخ په پاڼو کې تثبیت اوپه ډاګه کړي ځکه دهغو د هژمونی اوواکمنی مهال تلپاتې نه وي په یو ډول د ډولونودمرګ له حتمي پدیدې سره مخامخ کیږي اود هغوفزیکي موجودیت ته دپای ټکۍ ږدي خودهغومعنوي اړخ مثبت اویا منفي کرکټرمرګ نه لري هغو چې هیواد اوولس ته یې دچوپړ،عدالت اوصداقت تله درنه ده تل درنه اوپه درنښت یادیږي دهغوکارنامې اواندیښني داړوند ولس اوملت لپاره ځلیدونکي مشالونه اوڅراغونه دي اوپر هغوویاړي.نړۍ اوله نیکه مرغه زموږلرغونۍ هیواد افغانستان داسې وړ اودرنې سټي ډیرې لري چې زموږ دګډ افغاني تاریخ ښکلا اوځلاده.دوی تلپاتې ژوندي دي .فزیکي نه شتون یې معنوي شتون هڅکله هم نه شي وژلی.
اوکه چیرې دهیواد دهغو واکمنانواوچارواکو چې د خپل ولس اوملت په وړاندې یې خپل وړاوکاري مسوولیت اوملي دېن نه وي ترسره کړی ،شهامت اودرایت یې هیرشوې اوپه ورځ چارو لوبواوناغیړیویې دخپل ولس په سترګو کې خاورې شیندلي دځان غوښتنې،تشولاپو،شاپواودروغجنوغورزوپرزوپه منفي کړنوبوخت وي نوله بده مرغه د داډول چارواکو له مړیني وروسته هم دهغوګناوي ژوندی اوتل دخپل توروجدان اوکرغیړن کرکټرسزا ویني اوداسې مرګ بیا ابدي مرګ دی .چې موږافغانان یې په اوسني اوتیر تاریخ کې څرګندې بیلګې لرو.

خبره به رالنډه کړم اوهغه د اچې :

هیواد یواځې باید د مشرانواوچارواکوپه منګولوکې ایسارپاتې نه شي ځکه هغه زموږګډ کوراو مورنۍ ټاټوبی دی. ژوندي،بیداراوهوښیارولسونه په رښتیني توګه دملت واکداران دي اودهغودمرستې اونـنګ پرته دهیواد زعا مت په هیڅ حساب دی.کلک ملي پیوستون اوهم غږي موږ ته دغوړیدلي اوساهوژوند زیری راکوي اوځکه پوهان موږاوتاسوته په زغرده خطاب کوي او وایې:
ژوند لذت دی،له هغونه خوند واخلی،ژوند ښکلاده هغه وستایې،ژوند خوشالي ده،هغه ته ترانې زمزمه کړی،ژوند ژمنه ده،په هغه وفا وکړی،ژوند مبارزه ده په هغه کې مقابله وکړی،ژوند مصیبت دی،په هغه صبر وکړی،ژوند نعمت دی،په هغه شکروباسی،ژوند ګرفتاري ده،هغه وزغمی،ژوند معما ده ،هغه حل کړی،ژوند هدف دی،هغه په لاس راوړی،ژوند یو راز دی،هغه کشف کړی،ژوند سفردی،هغه پای ته ورسوی،ژوند لوبه ده په هغه کې لوبغاړی ثابت شی.
پاملرنه،پاملرنه اوبیاهم پاملرنه دزړه په ښکلي بڼ کې تل مینه هومینه اوعشق ژوندی وساتی اودزړه ښیرازه ګل مو دکینې په خزان مه زمولی.
دغوسه ناک اوجګړه ځپلي ولس په زړونو دریښتیني میني اوانساني عشق دواکمنی په هیله.
اکبري
۱۵/۶/۲۰۱۷