پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

«
»

پيشو د غوښې پهره داره

راحيل شريف د ترهګرۍ پر ضد د ايتلاف مشري کوي

وروسته له هغه چې د پاکستان، چين، امریکا او افغانستان تر منځ د افغان سولې اړوند څلور اړخيزې ناستې ناکامې او نيمګړې پاتې شوې؛ اوس د ترهګرۍ د ځپلو لپاره د اسلامي هيوادونو تر منځ د ترهګرۍ پر ضد د اسلامي هيوادونو ايتلاف جوړ شو. جالبه دا ده چې د دغه ايتلاف مشري هغه هيواد ته ورکړل شوې چې د ترهګرو ځاله بلل کيږي. د ترهګرۍ پر ضد د  اسلامي هيوادونو په ايتلاف کې چې افغانستان يې هم غړی دی؛ مشري يې د پاکستان پخوانی لوی درستيز راحل شريف کوي. هغه څوک چې له ملا فضلو وروسته د ترهګرو دويم معنوي پلار ياديږي.

د وروستيو راپورونو پر اساس د پاکستان د پوځ پخوانی مشر د ترهګرۍ پر ضد د اسلامي هېوادونو د ګډ ایتلاف پوځ مشر وټاکل شو. جنرال راحیل شریف څو میاشتې وړاندې د پاکستان له پوځ څخه تقاعد شو او اوس به د سعودي عربستان په مشرۍ د ۳۹ اسلامي هېوادونو د ګډ پوځ د عملیاتو مشري کوي . د ترهګرۍ پر ضد د اسلامي هېوادونو اېتلاف په ۲۰۱۵ کال کې رامنځ ته شو او اوس مهال یې د عملیاتو مرکزي نقطه یمن دی. په دغه ايتلاف کې په لومړي سر کې ۳۴ هيوادونه ول خو وروسته يې شمېر ۳۹ ته ورسيد. د اسلامي هيوادونو په دغه ايتلاف کې د افغانستان په ګډون مصر، قطر، متحده عربي امارات، ترکيه، ماليزيا، پاکستان او ځينې افريقايې هيودونه ګډون لري.

دا خو لکه د لمر په شان ښکاره حقيقت دی چې پاکستان د ترهګرو ځاله، چارواکي يې د ترهګرو روزونکي او د ملا فضلو او مولانا سميع الحق په شان ملايان يې د ترهګرو معنوي پلاران دي. ټوله نړۍ په دې پوهيږي چې پاکستان د افغانستان، سيمي او د نړۍ هيوادونو لپاره د سرطان په دانې بدل شوی دی، او په دې هم سترګې نشي پټيدلای چې د ترهګرو فعال روزنځايونه په پاکستان کې د آی ايس آی تر چتر لاندې شتون لري؛ خو پوښتنه دلته پيدا کيږي چې د ترهګري پر ضد د اسلامي هيوادونو د ګډ ايتلاف غړو هيوادونو ولې د پاکستان په اصلي څېرې سترګې پټې او پيشو يې د غوښې پهره داره کړه؟

آيا دغو ۳۹ اسلامي هيوادونو ته د پاکستان اصلي څېره نه ده معلومه او که دا د سعودي عربستان، قطر او متحده عربي اماراتو په ګډون د پاکستان او د سيمي د هيوادونو په ګډه نوی جال دی چې د افغانستان لپاره يې ايښی دی؟

او افغانستان چې د دغه ايتلاف غړی دی؛ ولې د اسلامي هيوادونو دغې پريکړې په مقابل کې غبرګون نه ښايې؟

په تيرو لسيزو کې هيڅ ګاونډي هيواد د افغانستان سره ښه نيت نه دی درلودلی او تل يې د فرصت په ترلاسه کولو سره د افغان وژنې پروژه پلي کړې ده خو د پاکستان په نوم اخيستلو سره د هر افغان په ذهن کې له دغه هيواده يو تور تصوير جوړيږي. پاکستان د دې تر څنګ چې د افغانستان په کورنيو چارو کې لاسوهنه کوي؛ له پيدايښته تر ننه يې د افغان وژنې بيلابيلې پروژې پلې کړي دي. د مجاهدينو د ملاتړ په نوم ورانکارو څېرو ته د افغانستان د ورانۍ وسايل ورکړي دي، ملي مشران او هغوی چې د افغانستان د پرمختګ پلانونه يې درلودل؛ ترور کړي دي، د القاده په نوم د افغان وژنې پروژه يې تکميل کړه، د طالب پروژه يې ښه په بريا په مخ روانه کړې ده او اوس د داعش پروژه هم تر لاس لاندې لري.

سره د دې ټولو ناخوالو چې بيا هم راحيل شريف د ترهګرۍ پر ضد د اسلامي هيوادو د ايتلاف مشر ټاکل کيږي نو نه يواځې دا چې ترهګري به ونه ځپل شي بلکې لا به هم ترهګرو ته زيات امتيازات راټول کړي. ځکه په دغه ايتلاف کې ټول هغه هيوادونه هم شامل دي چې وخت ناوخته يې په افغانستان کې د ترهګرو مالي او معنوي ملاتړ کړی دی. همداراز د دغه ايتلاف په جوړيدلو او بيا مشري د ترهګرو پلار راحيل شريف ته په لاس ورکولو اړوند د افغان حکومت چوپتيا او بابيزه ګڼل هم د پوښتنې وړ مساله ده. حکومت بايد د اسلامي هيوادونو د دغې پريکړې په غبرګون کې چې شريف يې د ياد ايتلاف مشر ټاکلی دی؛ له دغه ايتلاف سره پريکون اعلان کړي. که داسې ونه شي نو باور مو دی چې لکه د افغان سولې اړوند د څلور اړخيزو غونډو په څېر به د دغه ايتلاف غونډې هم فقط د وخت ضايع کول او ترهګرو پياوړي کول وي.