تولستوی ، لئو نیکولایویچ

برگردان. رحیم کاکایی دانشنامه بزرگ شوروی  و. یا. لاکشین کنت لئو نیکولایویچ تولستوی…

      عید شما مبارکباد 

مبا رکبا د عید ی روزه  دا را ن به آ…

نوروز؛ ارث نیاکان

رسول پویان کهـن نـشـاط بهـاران جشن نوروز است سرور سرو خرامان جشن…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو ماهیت

نور محمد غفوری نن چې په انټرنټ کې ګرځیدم، ناڅاپي مې…

چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

«
»

پسران رهبران جهادی،کرسی نشینان پارلمان آینده ی افغانستان

       نوشته ی : فروغی

   تا چند روز دیگر مردم باید نماینده گان شان را برای پارلمان انتخاب نمایند .  

    کاندیدشدن فرزندان تعدادی از رهبران تنظیم ها و قوماندانان جهادی ، تعدادی از وکلای زورآور و قانون شکن موجود برای دومین و حتا سومین بار ، و کاندید شدن صد ها تن از دوستان و بستگان نزدیک وزرا ، وکلا ، والیان ، قوماندانان و جنرالان زورگو برای راه یافتن در پارلمان آینده ( که تردیدی در برنده شدن آنان نیست ) ، باز هم نخل امید را بی ثمر کرده ، همانند انتخابات های پیشین اراده ی مردم را زیرپا خواهد نمود .

  براساس یافته های آژانس خبری پژواک ” در انتخابات پیش رو، شمارى از بستگان نزدیک مقامات مختلف ریاست جمهوری و ریاست اجرایی ، برخى وزرا ، والیان ، قوماندانان امنیه ، سفرا ، ریاست شورای عالی صلح ، شورای امنیت ملی ، ریاست عمومی امنیت ملی ، کمیسیون انتخابات ، ریاست اداره امور ریاست جمهوری ، برخی نماینده ها و مشاوران رییس جمهور، اعضای مجلس نمایندگان ، مجلس سنا ، شوراهاى ولایتی ، ریاست عمومی تذكره هاى الكترونيكی ، دفترسخنگوی ریاست جمهوری ، رؤسا و معاونین ولایتی و رهبران جهادی و سیاسی ، خود را نامزد کرده اند ؛ که در آن جمله ، حبیب الرحمان سیاف پسرعبدالرب رسول سیاف ، جمال الدین حکمتیار پسر گلبدین حکمتیار و عبدالرزاق خلیلی پسرمحمدکریم خلیلی نیز شامل میباشد . “

  شکی نیست که برخی از رهبران ، قوماندانان و حاکمان زورگو و عده ی زیادی از غاصبان ، فاسدان ، دزدان و قاچاقبران موادمخدر ، می خواهند از انتخابات و اقتدار قانونی وغیرقانونی پارلمان ، به حیث ابزار موروثی استفاده ی سو۶ نموده ، به زورگویی ، اقتدار، غارت و چپاول شان ادامه دهند .

  اساساً انتخابات مظهر مردم سالاری و موثرترین وسیله ی دست یافتن به عدالت وحکومت دلخواه مردم است .

      ملت های زیادی در جهان توانسته اند به یاری انتخابات به نظامهای قبیله ای ارباب رعیتی ، سلطنت های ظالم موروثی ، به نظامهای دین سالار و متعصب مذهبی و به سیستم های فاشیستی و زورگوی ، نقطه ی پایان بگذارند .

      اما آیا انتخابات درافغانستان هم مظهرِمردم سالاری و وسیله ی دست یافتن به حکومت دلخواه مردم خواهد شد ؟

    آیا انتخابات درافغانستان توانسته است و میتواند  به زورگویی ، دین سالاری ، قوم پرستی ، تنظیم و گروه پرستی در کشور نقطه ی پایان بگذارد ؟

    به باور ناظران ، انتخابات های نمایشی و پر از تقلب درافغانستان وایجاد پارلمان های متشکل از زورگویان ، قوماندانان ، فاسدان و یا فرزندان ، دوستان و اقارب شان ، هرگز نتوانسته است و نمیتواند ، اراده ی مردم را تمثیل نموده ، عدالت ، صلح و رفاه را به ارمغان بیاورد .

    حقایق تلخ نشان می دهد ، همانگونه که طی سالهای پیشین پارلمان و دیموکراسی وارداتی امریکایی خود بستر مساعد اکثر قانون شکنی ها و زورگویی ها در افغانستان بوده است ، پارلمان آینده نیز ترویج کننده ی زورگویی ، قوم پرستی و فساد گسترده تر خواهد بود .