تبلیغات نفاق انگیز

تبلیغات نفاق انگیز گاهی اوج می‌گیرد و گاهی فروکش می‌کند،…

افغانستان در چرخه ی بازی های ژئوپلیتیک کشور های منطقه…

نویسنده: مهرالدین مشید برتری های ژئوپولیتیکی افغانستان و ناکارآمدی زمامداران و…

دزد گورستان شهر یا بهلول دانای دگر؟

در این سیاهه میان سپید‌سرایی و هیچ‌مه‌دان‌سرایی شناوری دارم.محمدعثمان نجیبآن…

دلدادن!

امین الله مفکر امینی          2025-08-03! دلــــدادن بــه هربیـــوفا لطمه برعشق اســــت هم آخـــــوشی…

هشتم مارچ و فریاد های در گلو شکسته شده ی…

نویسنده: مهرالدین مشید حماسه های شکوهمند و تاریخ ساز زنان افغانستان…

حدیث زن

 ای زن محبوب هستی مایه بالندگی  وی توی لطف خدایی در…

التماس یک گدا

شعر از خاک پای عالم : خلیل پوپل تورنتو - کانادا دوستان…

۸ مارچ؛ روز ایستادگی، مقاومت و مبارزه برای آزادی زنان…

پیام تبریکی جنبش آزادی بخش زنان به زنان مبارز و …

انگلس ؛ تئوریسن سوسیالیسم علمی

Friedrich Engels (1820-1895) آرام بختیاری انگلس، در نظر و در عمل؛ همرزم…

«منطق تاریخ در آموزه‌های کارل مارکس و در تاریخ واقعی…

ترجمه- رحیم کاکایی لئو سورنیکوف:  دیدگاه هایی که مارکس و انگلس هرگز…

نقش‌آفرینی چتر بزرگ ملی افغانستان در مسائل کشور

نور محمد غفوری چتر بزرگ ملی افغانستان که به حیث مجموعهٔ از ائتلاف‌های…

مشرب عشق و عاشقی!

امین الله مفکر مینی     2025-02-03! مشرب عشـق و عاشقی ز شمع و…

سیگون و کابل دیروز و کابل کیف امروز؛ چند قلویی…

نویسنده: مهرالدین مشید رفتن به پای مردم بیگانه در بهشت -…

اعلامیۀ به مناسبت روز جهانی زن

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان بشریت برابری‌طلب و آزادی‌خواه در حالی به…

تلاشی های خانه به خانه و حرمت شکنی مهاجمان انتحاری

نویسنده: مهرالدین مشید جنایت های جلیقه پوشان انتحاری و سفید نمایی…

خانقاى دل

نوشته نذیر ظفر بیا که حضرت می شیخ خانقای منست بیا…

دموکراسي د ګډ کار کولو هنر دی

نور محمد غفوری سریزه: دموکراتان باید پخپله د دموکراسۍ د بنستیزه کېدو،…

نگاهی به یک نگاه نادرست در مورد نام زبان پارسی 

نوشته: دکتر حمیدالله مفید ————————————‫-‬ از مدت ها به این سو در…

زبان پارسی چون ستاره!

امین الله مفکرامینی                    2025-23-02! درآسمـــــانِ ادب، نورافشان است پارسی چون ستـاره چه بازیب…

چیستی عشق؟

چیستی در پی علت و مبدا گرایی پدیده می باشد٬ که…

«
»

پاندمی و سوسیالیسم : درس بزرگ سیاسی

30 مارس 2020

برونو گیگ

مرکز پژوهشهای جهانی سازی، 28 مارس 2020

دربارۀ برونو گیگ  Bruno Guigue: 

مقام عالی رتبۀ دولت فرانسه، مقاله نویس و سیاست شناس، استاد فلسفه در دبیرستان و استاد یار روابط بین المللی در دانشگاه رئونیون. او نویسندۀ 5 کتاب است «منشأ جنگ اسرائیل و عرب، ندامت پنهان غرب، هارماتان 2002»، «آیا باید لنین را سوزاند ؟»، «دلایل برده داری» از جمله این کتابهاست و سدها مقاله. برونو گیگ بخشدار شهر سنت، در سال 2008 به دلیل نوشتن گزاره ای که به «نباید گفت ها تعلق دارد» یعنی افشای «ارتش اسرائیل کودکان فلسطینی را به قتل می رساند» از سوی میشل آلیو ماری وزیر کشور فرانسه از مقام خود بر کنار شد.

https://www.mondialisation.ca/wp-content/uploads/2020/03/Cuba_medical_internationalism-400x270.jpg

دموکراسی غربی از هم گسسته، در آستانۀ انفجار بهداشتی، در فقدان توانائی در رویاروئی با اپیدمی در حالی که ما هنوز در آغاز آن به سر می بریم و رهبران متزلزل ما که در ماه ژانویه به ما می گفتند هیچ مشکلی وجود ندارد، و در ماه فوریه گفتند یک گریپ ملال آور است، و در آغاز ماه مارس گفتند که باید برویم رأی بدهیم و دسته جمعی در تراس کافه ها بنشینیم.

رهبران غربی که برای خاموش کردن اپیدمی روی ایمنی جمعی به معنای مترادف کشتار جمعی سالمندان ما حساب باز کرده ولی از اعتراف بدان امتناع می کنند، از جنگی حرف می زنند که از هم اکنون به دلیل فقدان خواست پیروزی در آن شکست خورده اند. این رهبران، رهبرانی نالایق، بزهکار و فروخته شده به سازندگان بزرگ دارو هستند که از نتایجی که آزمون خود را پس داده و شایستگی آن را دارد که به شکل گسترده مورد بررسی و آزمون قرار گیرد دوری می گزینند، که موضوع قرنطینه باشد، یا آزمایش غربالگری، شیوۀ درمانی، در همۀ این امور، تزلزل و فقدان تصمیم گیری و هیاهوی بی معنی این احساس را به وجود می آورد که گوئی هواپیما بدون خلبان است.

زیر نورافکنها، برخی پزشکان عجیب و غریب بجای رهسپار شدن به جبهه با پیراهن سفید، وقتشان را صرف پر حرفی های بی هوده در صحنۀ تلویزیون با روزنامه نگارانی می کنند که شیادی از  هر گوشه از مطالبشان آشکار است. دور از این نورافکنها، بر عکس، پرسنل بهداشتی با وجود سیاق تحقیر آمیز طبقۀ حاکم که می خواهد بیمارستان عمومی را به نفع سود و سرمایه تعطیل کند قهرمانانه مبارزه می کنند.

ساختار درمانی که موجب افتخار ملی بود  روی محراب سرمایه به ضرب اصلاحات نئولیبرال قربانی کردند، بیمۀ اجتماعی الگوئی که کمونیستها در سال 1945 به وجود آورده بودند و موجب نجات زندگی توده های میلیونی شده بود، الیگارشی علیه بهداشت و سلامت عمومی با رها کردن توده های عظیم و بر اساس منطق منافع [و ارزشهای ] فردگرا به تخریب اجتماعی ارتکاب کرد. امروز کی باید روح همبستگی را بسیج و قاطعانه ثروت را در آنجائی که هست مصادره کنیم.

شکست آشکار، سهل انگاری وسیع به اصطلاح دموکراسی در مواجهه با مشکلاتی که این پاندمی در برابر ما قرار داده که مطئناً نخستین و آخرین نخواهد بود، خلع سلاح یک جانبۀ شکننده ترین بخش از جامعه در مقابل بیماری که از سوی دولت همآهنگ شده مردم فرانسه را به بدترین دشمنشان تسلیم کرده است، تا طعمه ای باشد برای الیگارشی، یعنی همان طبقه ای که به هدف موهومی پر کردن هستی تهی و مداوم خود حتا مادرش را نیز برای ضخیم تر کردن کیف پولش می فروشد، همان گونه که مارکس می گوید «محاسبات خودخواهانه در آبهای یخ زده».

در آنسوی جهان، چینی ها بی وقفه در رسانه های ما تحقیر می شوند و دائماً بی شرمانه از سوی رهبران ایالات متحده مورد تهمت قرار می گیرند، در حالی که چینی ها همه کاری کردند تا ظرف دو ماه به رهبری دولتی که سلامت عمومی اولویت ملی و همبستگی که چیزی بود فراتر از شعار انتخاباتی با پشتیبانی مالی بانکهای سوداگر، جلوی اپیدمی را گرفتند. قدرتهای آسیائی که موفق شدند با بسیج امکانات عظیم و با اتکا به ارزشهای جمعی جلوی اپیدمی را بگیرند [ و توفیق آنان از جمله به این علت بود که ] مانند ما طعمۀ اصلاحات نئولیبرال نشده بودند : کشوری پهناور مانند روسیه موفق شد از پیشروی اپیدمی در خاک ملی خود جلوگیری کند.

تیم های پزشکی چین، کوبا و ونزوئلا به کمک ایتالیا آمدند، کشوری اروپائی که از سوی هم پیمانانش مورد خیانت قرار گرفت. در اینجا بی هودگی اتحادیۀ اروپا آشکار می شود، و فقدان قدرت، فروپاشی در معرض نگاه همگان در ناتوانی از به کار بستن کمترین ساخت و ساز همبستگی بین کشورهای اروپائی رقت انگیز است. پزشکان کوبائی از سوی دولت فرانسه اجازه یافتند تا در مارتینیک مداخله کنند، و چه شرمساری بزرگی برای یک قدرت بزرگ سرمایه داری که یکتا دولت سوسیالیستی در کارائیب را به کمک فرابخواند، یعنی کشوری که از شصت سال پیش در محاصرۀ اقتصادی آمریکا به سر می برد.

همین کشور، کوبا، که با بسیج ساختار بهداشتی الگو و الگوئی که مورد ستایش سازمان جهانی بهداشت قرار گرفته، متوسط طول عمر مردم کوبا را به 80 سال رسانده و از این پس در این زمینه از ایالات متحده پیشی گرفته است. توفیق انکار ناپذیر کشورهائی که دارای دولتی قدرتمند، حاکم و متعهد به سلامت عمومی هستند، در این امر بوده که دولت برای نجات جان انسانها درصورتی که ضروری باشد حاضر به کاهش رشد اقتصادی ست، در حالی که گزینش رهبران غربی خلاف چنین رویکردی را نشان می دهد، یعنی گزینشی که در خطر قربانی کردن هر دو می شود، و سرانجام با وخیمتر شدن وضعیت،  اقتصاد و سلامت را بخطر می اندازند.

درس فوق العاده برای هدایت مردم، درس بزرگ سیاسی بطور مشخص مقایسۀ بین خاصیت به اصطلاح دموکراسی که مردم را بحال خود رها می کند و به اصطلاح دیکتاتورهائی که هر کاری برای نجات آنان انجام می دهد تا از مرگ اعلام شده نجاتشان دهند. درسی دربارۀ برتری سوسیالیسم چینی یا کوبائی، و برای اینکه همه چیز را گفته باشیم، درسی دربارۀ برتری ترقی خواهی حقیقی نسبت به رژیمهائی که چیزی بجز حقوق بشر در زبانشان ندارند، ولی بگونه ای رفتار می کنند که گوئی پادندمی حاصل قوانین طبیعی بوده و در حالی که نگاهشان به روی بازار بورس متوقف شده کشتار جمعی ادامه می یابد.

لینک متن اصلی :

ترجمۀ حمید محوی

پاریس/30 مارس 2020