ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

محکومیت تجاوز نظامی پاکستان بر افغانستان

اعلامیه و فراخوان انجمن سراسری حقوقدانان افغانستان بنام خداوند حق و…

وزیر دفاع پاکستان؛ از ناگفته های ساختاری تا راهبرد های…

نویسنده: مهرالدین مشید سیاست ابهام استراتژیک پاکستان؛ ازاعتراف‌های تاکتیکی تا ناگفته‌های…

«
»

روز بین المللی مبارزه با فساد و نصایح پدرانه جناب متفکر

تمام نهاد های داخلی و بین المللی در همین چند سال اخیر با بررسی ها و گزارش های تحقیقی شان  به این نتیجه رسیده اند که افغانستان کماکان یکی از فاسدترین کشور های جهان است. انواع فساد و بیشترینه فساد سیاسی در تمام مقام ها و نهاد های دولتی به شمول دفتر ریاست جمهوری و حتا به اصطلاح دفتر بانوی اول نیز افشا گردیده و موجب آبرو ریزی مردم شده است. گزارش های سالانه سازمان شفافیت بین المللی، سیگار یا اداره بازرسی عمومی امریکا برای بازسازی افغانستان و همچنان دیدبان شفافیت افغانستان ابعاد گسترده این بیماری خانمان سوز را بار های در گزارش های شان برجسته ساخته و رهنمودهای را برای کاهش این بیماری ساری نیز پیشکش نموده اند.

در گزارش اخیر اداره بازرسی عمومی امریکا برای بازسازی افغانستان (سیگار) اعلام گردیده که افغانستان در مبارزه با فساد گسترده “بی تفاوت” عمل کرده است. در این گزارش همچنان آمده است که به علت “فقدان اراده سیاسی” بسیاری از موارد مبارزه با فساد نتیجه نداده است. این نهاد به یک گزارش وزارت دادگستری امریکا اشاره کرده که در آن وضعیت افغانستان “سازگار با دولت غالبا غیر قانونی، ضعیف و ناکار آمد” توصیف شده است.

سیگار به نقل از دیدبان شفافیت بین المللی گفته است که با توجه به روابط قدرت تقریبا در تمام نهادها از جمله ارتش افغانستان، این کشور به یکی از فاسدترین کشور های جهان مبدل شده است.

چنین است وضعیت عمومی در کشور که صرف یک بخشی از این فساد گسترده در افغانستان را به نمایش می گذارد؛ ولی در مراسم تجلیل از روز بین المللی مبارزه با فساد اداری که امروز (یکشنبه 18 قوس) در ارگ ریاست جمهوری برگزار شد، آقای اشرف غنی که به نام رییس جمهور افغانستان یاد می گردد چنین گفته اند: “اراده من و حکومت این است که ریشه‌های فساد خشکانیده شود. این حرکت دوام خواهد داشت، این تنها وظیفه رئیس جمهور و حکومت نیست، در اینجا نقش مردم، رسانه‌ها، جامعه مدنی و علما و همه اقشار مهم است.”

آقای غنی گفت که برای ایجاد اصلاحات در ساختار حکومت ضرورت است؛ تا باورمندی به این کار وجود داشته باشد، طرح مشخصی با توجه به تحلیل واضح مشکلات تدوین شود، اهداف مشخص باشد، نقشه راه تدوین شود، اراده برای اصلاحات ضروری است، راهکار واضح برای آن وجود داشته باشد و مبنتی بر نتایج باشد تا مردم به آن اعتماد کند.

او گفت که هزینه فساد در افغانستان را فرزندان غریب این کشور می‌پردازند. او گفت که یگانه راه پیشرفت برای افغانستان “از بین بردن فساد در کشور است و در غیر آن، باید به عقب برگردیم.”

خواننده عزیز حتما به نکات ظریفانه این فرموده های داهیانه ! توجه نموده اند که یک شخصیت مصلح به مقام های دولتی نصایح پدرانه می نمایند!! ببینید این آقا که بنام رییس جمهور افغانستان یاد می شود می گوید: “برای ایجاد اصلاحات در ساختار حکومت ضرور است، تا باورمندی به این کار وجود داشت باشد، طرح مشخص با توجه به تحلیل واضح مشکلات تدوین شود، اهداف مشخص باشد، نقشه راه تدوین شود، اراده برای اصلاحات ضروری است، راهکار واضح برای آن وجود داشته باشد و مبتنی بر نتایج باشد تا مردم به آن اعتماد کنند.”

آیا کسی در اطراف جناب متفکر و در مقام های رهبری نهاد های دولتی و غیر دولتی است که برای شان بفهمانند که وظیفه جناب نصحیت کردن نیست، بل این که بایست به صفت بلندترین مقام اجرایی کشور از برنامه ها و نتایج کار خود گزارش بدهد، نه این که با نصایح پدرانه و به صفت یک شخصیت غیر مسوول از مسوولیت های بسیار بزرگ تاریخی و بدنامی که دامنگیر کشور و مردم شده است، شانه خالی کند!!

دستگیر صادقی

9 دسمبر 2018