عید شما مبارکباد 

مبا رکبا د عید ی روزه  دا را ن به آ…

نوروز؛ ارث نیاکان

رسول پویان کهـن نـشـاط بهـاران جشن نوروز است سرور سرو خرامان جشن…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو ماهیت

نور محمد غفوری نن چې په انټرنټ کې ګرځیدم، ناڅاپي مې…

چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

«
»

د قطر ورا او د سولې ډولۍ 

ښکاري،چې د افغانستان د سولې خبرې نوې او حساس پړاو ته ور دننه شوې دي او د سولې مثلث(امریکا،طالبان او افغان حکومت) غواړي یو بل ته د سولې په راوستو کې اوږه ورکړي.د قطر په پلازمېنه دوحه کې د امریکا او طالب استازو ترمنځ د سولې خبرو اووم پړاو پیل،د سولې په چارو کې د دولت وزارت بست رامنځته کېدل او د سولې عالي شورا خوشبیني یې واضح مثالونه دي،چې د سولې د راتلو زېری راکوي.د قطر غونده په داسې حال کې پیل شوی،چې خلک،شنونکي او حکومت ورته خوشبین ښکاري او هر یو خپل نظرونه وړاندې کوي.
اتلس کاله کېږي،چې افغانان د سولې ډولۍ ته سترګې په لاره دي،خو له دې کیسې د ګلمرجان واده جوړ شوی.

تمه ده،چې په دې پړاو کې له افغانستانه د بهرنیو ځواکونو د وتلو پر مهال وېش او دې تضمین باندې،چې د افغانستان خاوره به د نورو هېوادونو په ځانګړي توګه امریکا پر ضد نه کارول کېږي،خبرې وشي.

ارګ هم د پخوا په پرتله دا ځل خوشبین ښکاري او بین الافغاني خبرو د احتمالي پیل لپاره یې عبدالسلام رحیمي چې وړاندې تر دې له طالبانو سره د حکومت د مرکچي پلاوي مشر ټاکل شوی و؛ د سولې په چارو کې د دولت د وزیر په توګه وګمارلو او دا ښيي،چې حکومت هم ورو،ورو د امریکا او طالبانو مذاکراتو ته ور دننه کېږي.
د سولې عالي شورا هم د تل په څېر تمه لري،چې د امریکا او طالبانو ترمنځ د خبرو اووم پړاو به بین الافغاني خبرو ته لاره هواره کړي.

دا ځل امریکاییان هم په خپل عمل کې جدي ښکاري او دا ټکی کابل ته د امریکا د متحده ایالتونو د بهرنیو چارو وزیر مایک پومپیو د سفر پر مهال د هغه په خبرو کې مطرح شو،چې سولې ته باید لومړیتوب ورکړل شي؛ ترڅنګ یې په کابل کې استوګن امریکايي سفیر جان بس هم د ده خبره تکرار کړه، تازه مورد یې بیا د یوه لوړپوړي امریکایي چارواکي خبره ده چې ویلې یې دي دواړه لوري د هیلو رښتینی احساس لري.

د تېرو ځلونو برعکس دا ځل په حکومت کې د ننه هم په دې اړه د نظر یووالی احساسېږي او د افغان حکومت او طالبانو ترمنځ د مخامخ رسمي خبرو پیلېدو ته هیله من دي.
خو د هیله مندیو ترڅنګ؛ له دې خبرو د نهیلیو آواز هم راځي، د ناټو لوړپوړی ملکي استازی نیکولاس کې وايي له سپټمبر نه وړاندې یوې هوکړې ته د رسېدلو لپاره وخت ډېر کم دی.

خلک هم دا اندېښنه لري،چې ممکن طالبانو ته ډېر امتیازات ومنل شي او د راتلو لاره به ورته داسې هواره شي،چې ښايي اوسنی وضعیت د اویایمې لسیزې سناریو تکرار ته چمتو کړي،ځکه په افغانستان کې د ننه د جګړې د بندېدو تضمین لا تر اوسه مطرح شوی ندی او نه هم پر وسله والو طالبانو دا باور ډېر آسان دی،چې سولې ته خپله ژمنتیا ثابته کړي.

د سولې په برخه کې د حکومت پر کړنو هم تل نیوکه او د شک په سترګه ورته کتل کېږي،خو د سولې عالي شورا ترڅنګ د سولې په چارو کې د دولت وزارت بست تشکیل او پاکستان ته د ولسمشر اشرف غني سفر د حکومت ښه نیت ښيي؛دا چې وضعیت بل ډول دی، هغه نو د افغان حکومت له وسعې وتلې خبره ده.سره له ټولو ناخوالو او اندېښنو بیا هم په ټوله کې وروستي کوښښونه دا زېری له ځانه سره لري،چې امریکا،د سیمې هېوادونه او نړیواله ټولنه دې پایلې ته رسېدلي؛څو په افغانستان کې ثبات رامنځته او بین الافغاني خبرې پیل شی.

شنونکي په دې باور دي،چې د طالب بندیانو د خوشې کولو نیت، مسکو او اسلام آباد ته د افغان سیاسیونو او ولسمشر غني سفرونه او د سولې په برخه کې د امریکا د ځانګړي استازي زلمي خلیلزاد سفرونه؛ ټول تر ډېره بریده د سولې د بهیر د لا چټکوالي سره تړاو لري او هیله ده،چې اووم پړاو خبرو کې به یې پایله جوته شي.
د سولې په برخه کې سره له ټولو لوړو او ژورو؛ خلک تمه لري،چې د قطر ورا وکولای شي د سولې ډولۍ افغانستان ته راولېږي،د بهرنیو لاسوهنې په افغانستان کې بندې شي او په جګړه کې ښکیل افغان لوري د سولې پر دسترخوان سره کښېني.

لیکنه : خوشحال آصفي