پارادوکس انرژی در افغانستان: زغال‌سنگ یا آب؟

​تحلیلی بر گذار از سوخت‌های فسیلی به توسعه پایدار ​ ​افغانستان در…

افتضاح اپستین و فروپاشی وجدان بشریت در سرمایه‌داری پسین

نویسنده: مهرالدین مشید در دهه‌های اخیر، مطالعات انتقادی قدرت و جرم…

«او با تلخی، بیهوده‌گویی و خودپسندی را تمسخر می‌کرد…»

 به مناسبت دویستمین سالگرد تولد م. ای. سالتیکوف- شچدرین برگردان: رحیم…

مرگ ارزش و اخلاق

رسول پویان مگـر جـزیـرۀ اپـسـتـیـن دام شـیطان بود که مرگ ارزش واخلاق…

از دوری ی میهن سوزم!

امین الله مفکر امینی     2026-01-02! چنان از دوری ی میهن سوزم بجان…

        یک نـامـه به تاریخ؛ و یک نـخوانـدنی ترین!

با هدیه سلام ها و احترامات قلبی و وجدانی؛ این…

افغانستان؛ از کانون تروریسم فراملی تا عرصه‌ی مانورهای ژئوپلیتیک قدرت‌های…

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دو دهه‌ی اخیر به یکی از…

گلهای خشم کلان شهرهای بورژوایی

Baudelaire, Charles (1821-1867) آرام بختیاری شعر نو بودلر میان: نیما، هدایت، و…

                                            واقعیت چیست

واقعیت با نظریات مختلف و دید گاه ها ی متنوع…

هزیان تب آلود!

شدت تب تروریسم که بیش از نیم قرن استبلشمنت پاکستان…

 افغانستان قربانی سیاست‌های امنیتی منطقه‌ای است، نه متهم دائمی

نور محمد غفوری در سوسیال میدیا خواندم که وزارت دفاع طالبان…

وحدت نیروهای ملی دموکراتیک ومترقی

وحدت بمثابه واقعیت انکار ناپذیری ضرورت تاریخی در برابر استعمار…

عدالت اجتماعی

نوشتهء نذیر ظفر‎عدالت روزی پیـــــدا میشه آخر‎سفاکان ترد و رســـوا…

خودتحقیری و خودتخریبی؛ تبیین فلسفی مفهومی

۱. خودتحقیری (Self-Denigration) در معنای فلسفی، خودتحقیری حالتی است که در…

سرمایه‌داری لیبرال و واکنش سوسیال‌دموکراسی

نور محمد غفوری تقابل، اصلاح یا همزیستی انتقادی؟ مقدمه سرمایه‌داری لیبرال به‌عنوان نظام…

             تشدید تنش تهران و واشنگتن؛ پس‌لرزه‌های منطقه‌ای آن

نویسنده: مهرالدین مشید سرنوشت دیکتاتوری‌های دینی؛ آزمون بقا برای اخوندیسم و…

دربارۀ «اصولنامۀ جزایی محاکم» اداره طالبان

اعلامیۀ انجمن سراسری حقوق؜دانان افغانستان بنام خداوند حق و عدالت انجمن سراسری…

هر که را مشکلی است!

امین الله مفکر امینی          2026-30-01 ! هر که را مشکلی باشد ناچار…

آ.و. لوناچارسکی

برگردان. رحیم کاکایی و.گ. بلینسکی پیشگفتار مترجم درباره ویساریون بلینسکی نویسنده، منتقد…

برهنه گویی و عریان سالاری؛ سیاستِ بی‌پرده و حاکمیتِ بی‌نقاب

نویسنده: مهرالدین مشید تحلیلی از زوال مشروعیت و فروپاشی پوشش های…

«
»

بازگشت نرم کسینجر به کاخ سفید

هنری کسینجر ۹۳ ساله، همچنان سعی دارد در سیاست خارجی ایالات متحده آمریکا نقش منحصر به فردی را ایفا کند.

پیروزی دونالد ترامپ و جمهوریخواهان در انتخابات ریاست جمهوری هشتم نوامبر امسال بار دیگر وزیر امور خارجه دولت نیکسون را در خصوص بازکشت نرم به کاخ سفید امیدوار ساخته است! کسینجر، استقرار دولت ترامپ را مترادف با ایجاد بستری می داند که بتواند تئوری های خود را در بطن آن جاری سازد.

منابع خبری در غرب مدعی شده اند که طی هفته ها و حتی ماههای گذشته، هنری کسینجر ملاقاتهایی مستمر با دونالد ترامپ داشته و به وی در خصئوص نحوه مواجهه با تحولات بین المللی مشاوره داده است. «مهار چین» اصلی ترین دغدغه هنری کسینجر محسوب می شود. از سوی دیگر، هنری کسینجر نسبت به تمایل دونالد ترامپ مبنی بر ایجاد روابط نزدیک با مسکو آگاه است. بنابراین، توصیه استراتژیک کسینجر به ترامپ ترکیبی از این دو گزاره و واقعیت است: ایجاد روابط نزدیک با روسیه در راستای مهار پکن!

کسینجر در سال ۲۰۱۲ میلادی در یک اظهارنظر مشهور، از شنیده شدن صدای طبل جنگ در نظام بین الملل سخن به میان آورده بود. وی در آن زمان و در گفت و گو با پایگاه خبری گلوبال ریسرچ اظهار داشت:

«ما به چین اجازه داده ایم که قدرت نظامی خود را افزایش دهد و به روسیه نیز اجازه داده ایم که برای احیای قدرت دوران شوروی تلاش کند. در واقع ما به آنان رویای دروغین قهرمان بودن را اعطا کرده ایم که این مسئله به نابودی سریع تر آنان کمک خواهد کرد!»

همچنین کسینجر بر خلاف زبیگنیو برژینسکی که رویکردی واقع گرایانه تر نسبت به مسائل جاری در نظام بین الملل دارد، همواره بر ابر قدرت بودن ایالات متحده آمریکا تاکید دارد! این در حالیست که بنابر اعتراف اکثریت قریب به اتفاق تئوریسین ها و سیاستمداران آمریکایی، دوران نظام تک قطبی دیگر به سر آمده است.

یکی از وجوه اشتراک کسینجر و ترامپ، سیر آنها در همین فضای توهم آمیز است! فضایی که حول محور ابرقدرت بودن آمریکا شکل گرفته است. این توهم بزرگ در سخنان کسینجر خودنمایی می کند ،جایی که وی گوید:

«ما می توانیم یک جامعه جهانی جدید بسازیم، جامعه ای که در آن تنها یک ابرقدرت باقی خواهد ماند و آن ابرقدرت حکومت جهانی را تشکیل خواهد داد. فراموش نکنید که آمریکا بهترین سلاح ها را در اختیار دارد، بهترین کارکنان ارتش که هیچ یک از دیگر کشورهای دنیا از آن برخوردار نیستند. ما زمانی که وقتش فرا برسد، آن سلاح ها و آن امکانات را به جهانیان معرفی خواهیم کرد!»

هم اکنون کسینجر به صورتی پررنگ تر به عرصه سیاست خارجی آمریکا بازگشته است تا در قالب یک تئوریسین و استراتژیست سیاست خارجی، تجربیات خود را در اختیار دولت ترامپ قرار دهد. رویکرد خصمانه ترامپ در مقابل پکن(که خود را در جریان تماس تلفنی وی با مقامات تایوان نشان داد) می تواند بازتابی از دیدارهای وی با هنری کیسینجر باشد. در هر حال، چنانچه برژینسکی در دوران ریاست جمهوری اوباما نقش پشت پرده پررنگی در سیاست خارجی آمریکا داشت، هم اکنون نوبت به کسینجر رسیده است تا این نقش آفرینی را در دولت ترامپ ایفا کند.

چنانچه منابع خبری گزارش داده اند، در خصوص روسیه نیز هنری کسینجر به ترامپ توصیه هایی کرده است. برخی از این اقدامات شامل به رسمیت شناختن تسلط روسیه در جمهوری های سابق شوروی از جمله اوکراین، بلاروس، گرجستان و قزاقستان است. لغو تحریم‌های روسیه به خاطر بحران اوکراین در ازای خارج شدن نیروهای طرفدار روسیه از شرق اوکراین از دیگر توصیه های کیسینجر به ترامپ بوده است.

به نظر می رسد برخی از توصیه های کسینجر به ترامپ در خصوص روسیه قابلیت عملیاتی شدن نداشته باشد. برخی از این موارد با مقاومت کنگره آمریکا و حتی مقامات ارشد حزب جمهوریخواه مواجه خواهد شد. با این حال، باید در انتظار نشست و بازتاب توصیه های کسینجر به ترامپ را در سیاست خارجی آمریکا مشاهده کرد.