پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

«
»

آیا تیم ارگ بر اریکه ی قدرت باقی خواهند ماند ؟  

              نوشته ی : فروغی  

        دلایل و شواهد زیادی گواه برآن است که دونالد ترامپ رییس جمهور ایالات متحده ی امریکا و تعداد زیادی از کارگزاران دولت وی ، علاقه ی خاصی به تمدید دوره ی کار تیم موجود ارگ ندارند .

        به حاشیه راندن دولت افغانستان درمذاکرات با طالبان ، باربار بزرگتر جلوه دادن و شکست ناپذیرخواندن طالبان درمیدان نبرد توسط بلندترین مقامات امریکایی ،  و برخورد های نامتعارف دیپلوماتیک با رهبران افغانستان ، گواه آن است که اکنون بودن و نبودن تیم موجوده ی ارگ در رأس قدرت ، برای امریکا از اهمیت خاصی برخوردارنمی باشد .

       این گسست علاقه ، بیشتر ازآن زمان برملا گردید که زلمی خلیلزاد نماینده ی خاص امریکا ، پس از چند دورمذاکرات با طالبان ، کابل را مانع پروسه ی صلح تلقی نمود .

       پس از آن ، اظهارات پوپولیستی و اغواگرانه ی داکترمحمد اشرف غنی در برابر مذاکرات پشت پرده ی خلیلزاد با طالبان ودعوای اینکه او امیرمحمد یعقوب خان نیست تا معاهده ی گندمک را امضا نماید و به ادامه ی آن حملات تند لفظی حمدالله محب مشاور امنیت ملی کشور برخلیلزاد مبنی براینکه همچون وایسرا درغیاب افغانستان در پی ایجاد حکومت موقت برهبری خودش میباشد ،  ( ولو که اغواگرانه بوده باشد ) ؛ جریان کاهش علاقه به تیم داکتر غنی را سرعت بیشتر بخشید .

      درست در پیوند با این حوادث ، صحبت تلفنی نا متعارف معاون وزیر خارجه ی امریکا با رییس جمهورافغانستان به ارتباط اظهارات اخیر حمدالله محب ، پیش از هر چیز اوج  برآشفته گی ، بی احترامی و بی پروایی رهبران ایالات متحده امریکا نسبت به کارگزاران دولت افغانستان را  بخوبی گواهی داد .

      امریکاییان به صراحت اعلام نمودند که  نمی خواهند پس ازاین درهیچ موردی با آقای محب کارکرده و از وی در امریکا استقبال نمی نمایند .

      این حرکت نامتعارف هیچ معنایی به جز برکناری یک مقام ارشد دولتی افغانستان توسط امریکا نخواهد داشت . ( تا هنوز از واکنش رییس جمهور غنی چیزی نمی دانیم )

روزهای آینده و دور بعدی مذاکرات ، سرنوشت آینده ی کارگزاران ارگ را روشن تر خواهد نمود .

        همچنان صداقت و عدم صداقت امریکا درتامین شرایط مذاکرات رو در رو میان طالبان و دولت افغانستان ، محک خوبی برای علاقمندی یا عدم علاقمندی ایالات متحده ی امریکا نسبت به بود و نبود کارگزاران موجود ارگ و ادامه ی حضورآنان درکفه ی قدرت خواهد بود .