سکوت پشتون‌ها در برابر طالبان؛ آتشی زیر خاکستر

 نویسنده: مهرالدین مشید تحلیلی دربارهٔ سکوت سیاسی، نارضایتی اجتماعی و امکان…

کابل چه زمانی می‌تواند ۹۹ درصد آب مورد نیاز خود…

نوشته : کریم پوپل مورخ ۲عقرب ۲۰۲۶ ** پیشنهاد کریم پوپل به…

ژورنالیست یا میکروفونِ خاموش؟

ژورنالیست واقعی نه سخنگوی قدرت، بلکه صدای مردم است؛ کسی…

فوتوریسم ادبی؛ میان توفان انقلاب و هورای فاشیسم

Futurism.   آرام بختیاری فوتوریسم؛ جنبشی ادبی هنری، آینده گرا اعتراضی، و شورشی…

انسان؛ در جست ‌وجوی خویشتن (1)

تهیه و تدوین : فرشید یاسائی پیشگفتار : انسان از نخستین…

انوره دو بالزاک

هغه د (۱۹)مې پېړۍ د فرانسوي ادبیاتو د مخکښانو په…

سیستم څنګه کار کوي؟

نور محمد غفوری د سیستم د فعالیت څرنګوالی - دوهمه برخه سریزه په…

طالبان، تی‌تی‌پی و چرخش به سوی هند؛ رمز یک رقابت…

 نویسنده: مهرالدین مشید یکی از پرسش‌های مهم و پیچیده در تحولات…

میدان، فشار و خطای پیروزی: چه زمانی هزینه به قدرت…

Wahidullah Noorzai | Noorzai International Doctrine Academy (NIDA) تز مقاله در منازعات…

سیستم څه ته وایي؟

نور محمد غفوری سریزه سیستم (System) د انسان د ژوند، طبیعت، ټولنې،…

آیا زمان همگرایی نیروهای سیاسی افغانستان فرا نرسیده است؟

 نویسنده: مهرالدین مشید از راست و چپ تا طالبان؛ ضرورت توافق…

آته ایسم؛ ضرورت انقلاب و روشنگری است؟

Atheism: خدا ناوری  آرام بختیاری 2600 سال بحث و جدل خونین؛ آته…

ابونواس اهوازی؛نمایندۀ شادخواریهای عصر ساسانی

(بخش۳)،علی میرفطروس -«من فرزندِ جامم؛ از آن شیر می‌نوشم  و تا روز رستاخیز،…

شرحی بر شعر اخلاق و تمدن

شرحی بر شعر اخلاق و تمدن

زورا سورونبایوا  شاعر، نویسنده و نمایشنامه‌نویس قرقیزی شوروی

برگردان. رحیم کاکایی زورا سورونبایوا  نخستین نویسنده زن در قیرقیزستان شوروی،…

افغانستان؛ وقتی دخالت خارجی سرنوشت یک انقلاب را تغییر داد

https://www.youtube.com/watch?v=cX5Rlj8weaA از ورود شوروی تا فاجعه نجیب‌الله؛ چه بر سر افغانستان…

خاطرات امین الله مفکر

خاطرات اینجانت امین الله مفکر امینی شاعر و نویسنده درچـــاربــــــخش مختصرا…

افغانستان در دوراهی تاریخ؛ تداوم بحران یا گذار به حاکمیت…

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان امروز در نقطه‌ای حساس از تاریخ معاصر…

بی تفاوتی جهان در برابر تروریزم جهادی در افغانستان!

القاعده و طالبان دو رویی یک سکه اند! جهان در برابر…

اخلاق و تمدن

رسول پویان مگـر جـزیـرۀ اپـسـتـیـن دام شـیـطان بود که مرگ ارزش واخلاق…

«
»

۸ مارچ؛ روز ایستادگی، مقاومت و مبارزه برای آزادی زنان افغانستان

پیام تبریکی جنبش آزادی بخش زنان به زنان مبارز و  پیشگامان آزادی

۸ مارچ، روز جهانی زن، تنها یک مناسبت تقویمی نیست، بلکه یادآور سال‌ها مبارزه، مقاومت و فریاد زنان برای عدالت، برابری و آزادی است. این روز را به تمامی بانوان شجاع و مبارز افغانستان که با وجود همه سرکوب‌ها، همچنان در برابر ستم ایستاده‌اند، تبریک می‌گوییم. شما، زنان جنبش‌های آزادی‌بخش، فعالان حقوق زنان، خبرنگاران، نویسندگان، استادان، دانشجویان و مادرانی که امید را زنده نگه داشته‌اید، نماد سربلندی و افتخار استید. شما که از پشت دیوارهای تحمیل‌شده طالبان، صدای اعتراض خود را به گوش جهانیان رسانده‌اید، شما که به رغم شکنجه، تهدید و آوارگی، از آرمان‌های‌تان دست نکشیده‌اید، پیشگامان راه آزادی‌اید!

۸ مارچ را در شرایطی گرامی می‌داریم که زنان افغانستان با شدیدترین نوع سرکوب مواجه‌اند، اما در برابر این تاریکی، شما همچون مشعلی فروزان، مسیر آینده را روشن کرده‌اید. این روز متعلق به شماست، به زنان دلیری که خواب استبداد را آشفته کرده‌اند.

طالبان، از روز نخست بازگشت خود، زنان را نخستین و اصلی‌ترین قربانی سیاست‌های زن‌ستیزانه‌شان قرار دادند. فرامین یکی پس از دیگری صادر کردند:

  • بستن دروازه‌های مکاتب و دانشگاه‌ها بر روی دختران،
  • منع اشتغال زنان و محروم‌سازی‌شان از حقوق اقتصادی،

تحمیل حجاب اجباری و محدودیت در رفت‌وآمد،

حذف زنان از فضاهای عمومی، پارک‌ها و مراکز تفریحی،

افزایش ازدواج‌های اجباری و کودک‌همسری،

سرکوب، بازداشت و شکنجه زنان معترض،

سلب هویت زنان و حذف کامل‌شان از ساختارهای اجتماعی و سیاسی.

این فرامین عصر حجر، نه تنها نقض آشکار حقوق زنان است، بلکه تلاشی برای از بین بردن هویت، شخصیت و حضور زنان در جامعه افغانستان است. طالبان به‌دنبال ساختن جامعه‌ای استند که در آن، زن تنها در نقش یک برده، یک قربانی خاموش و یک سایه در خانه باقی بماند. اما این سیاست‌ها نتوانسته و نخواهد توانست صدای آزادی‌خواهی زنان را خاموش کند.

مبارزات زنان در برابر طالبان؛ شعله‌هایی است که هیچگاه خاموش نمی‌شوند،

در برابر این سرکوب‌های بی‌رحمانه، زنان افغانستان سکوت نکرده‌اند.

با وجود خطر مرگ، شکنجه و زندان، زنان به خیابان‌ها آمدند، شعار “نان، کار، آزادی” سر دادند و با مشت‌های گره‌کرده، علیه استبداد قیام کردند.

گروه‌های زیرزمینی زنان، در خفا به تدریس، آگاهی‌بخشی و سازمان‌دهی مبارزات ادامه می‌دهند.

زنان روزنامه‌نگار و فعالان حقوق زن و حقوق بشر، با نوشتن، گزارش دادن و بازتاب صدای قربانیان، جهان را از وضعیت افغانستان آگاه می‌سازند.

در دنیای مجازی، زنان افغانستان روایت‌های‌شان را منتشر می‌کنند، جنایات طالبان را مستند می‌سازند و کمپین‌های جهانی به راه می‌اندازند.

طالبان با تمام قساوت‌شان، نتوانسته‌اند این آتش را خاموش کنند. هر زنی که برخلاف اراده طالبان نفس می‌کشد، زندگی می‌کند و مبارزه می‌کند، خود یک انقلاب است.

پیام به زنان مبارز: ایستادگی، اتحاد و امید

ای زنان مبارز!

شما تنها نیستید. هر گام شما در این مسیر، هر کلمه‌ای که می‌نویسید، هر فریادی که سر می‌دهید، بخشی از یک جنبش بزرگ آزادی است. تاریخ، به یاد خواهد داشت که شما، در روزهایی که جهان پشتش را به زنان افغانستان کرده بود، تسلیم نشدید. شما، آینده‌سازان افغانستان آزاد استید.

ایستادگی کنید، زیرا هیچ استبدادی تا ابد دوام نخواهد آورد.

متحد بمانید، زیرا اتحاد ما، سلاحی است که ظلم را به زانو درخواهد آورد.

امید را زنده نگه دارید، زیرا فردای افغانستان، با مقاومت و ایستادگی شما ساخته خواهد شد.

۸ مارچ، روز شماست. روز زنانی که در تاریک‌ترین روزها، مشعل‌دار امید و آزادی بوده‌اند.

زنده باد زنان مبارز افغانستان!

زنده باد جنبش آزادی بخش زنان

زنده باد مقاومت!

زنده باد آزادی!

شیرین.نظیری